“Κάτω απ’ τις παράγκες, κάτω απ’ τα γιαπιά, ζούνε κάτι Ελλάδες, σαν θηρία, σαν θηρία. Κι όταν πια ξεσπάσουν, δεν θα είν’ αργά, έτσι γράφεις πάντα Ιστορία με τα δάχτυλα”. Λέω στις παρέες μου -και το έχω γράψει κιόλας- πως δεν γράφονται πια λαϊκά τραγούδια να μπουν στα στόματά μας και στις καρδιές μας. Το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Δάφνη Λέμπερου – Κάτι Ελλάδες. Διάβασε τη συνέχεια