Ο καπιταλισμός έρχεται

winkΑγαπητέ πιτσιρίκο
Έβλεπα τις προάλλες τις εικόνες από τις ουρές της …ελληνικής «Μαύρης Παρασκευής» και δεν μπόρεσα παρά να τις συνδέσω με τις εικόνες που βλέπω εδώ, στη Γερμανία – στο Βερολίνο.

Όταν έφυγα από την Αθήνα, μικρός και άμαθος περί τα 25, ξεκίνησα από την μεσογειακή Μασσαλία, συνέχισα στο.. … «μεσογειακό» -λόγω ταμπεραμέντου- Βέλγιο και κατέληξα στο όχι και τόσο μεσογειακό Βερολίνο.

Η εμπειρία μου πέρασε από στάδιο σε στάδιο σε όλο και περισσότερο καπιταλιστικές κοινωνίες.

Μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους και το πώς σκέφτονται και δρουν, και το συμπέρασμά μου αυτά τα τελευταία δύο χρόνια που ζω στη Γερμανία είναι πως στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμη δει το αγριότερο πρόσωπο του καπιταλισμού.

Δεν ξέρω τι είναι, αν είναι η κουλτούρα, αν είναι ο ήλιος ή αν είναι το πώς μεγαλώσαμε, αλλά πάντως κάτι καθυστερεί την μετατροπή μας σε μια …πολιτεία των ΗΠΑ.

Τις προάλλες, ξεκίνησα να παρακολουθώ την σειρά «Black Mirror» και είμαι εντυπωσιασμένος από το πόσο ρεαλιστική μπορεί να είναι μία σειρά επιστημονικής φαντασίας που δείχνει πως θα μπορούσαμε να …καταντήσουμε τα επόμενα 10 με 20 χρόνια.

Δείχνει πως γινόμαστε μία κοινωνία που όλοι πρέπει να κάνουμε σπορ σαν μανιακοί προκειμένου να μαζέψουμε «πόντους» -δεν υπάρχει ανάγκη για πραγματική εργασία πλέον μιας και όλα έχουν αυτοματοποιηθεί- δείχνει πως γινόμαστε μία κοινωνία που το μόνο μας μέλημα είναι να αποσπάσουμε «like», τα οποία είναι και το «νόμισμά» μας που μας κατατάσσει σε μία κοινωνική τάξη.

Ποιό είναι όμως αυτό το πρόσωπο του καπιταλισμού σήμερα, εδώ, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, ένας βαρετός μεσοαστός μετανάστης;

Θα προσπαθήσω να το ζωγραφίσω με μία σειρά από εικόνες της καθημερινότητας.

Τα πρωινά στο μετρό, στα λεωφορεία και λοιπά ΜΜΜ, η πλειοψηφία των ατόμων όχι απλά ασχολείται με το κινητό της, αλλά ούτε καν σηκώνει το κεφάλι της να δει τον διπλανό ή απέναντί τους.

Μάλιστα, εάν κοιτάξεις κάποιον, και το αντιληφθούν -τι αστείο αυτό- θα παρατηρήσεις πως αποφεύγουν να σε αντι-κοιτάξουν και σε παρατηρούν με την άκρη του ματιών τους.

Ειδικότερα, το αντίθετο φύλο.

Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες, έχει προστεθεί ένα επιπλέον αξεσουάρ σε όλους μας: μία κούτα από online delivery πολύ γνωστής γερμανικής εταιρίας πώλησης ρούχων· μαύρη Παρασκευή βλέπεις.

Στο ένα χέρι το κινητό, στο άλλο χέρι η κούτα.

Να, μόλις απόψε έβλεπα μία κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά να παλεύει να κρατήσει τα 3 πακέτα της και να γράφει μηνύματα παράλληλα σαν μανιακή.

Αμέσως μετά, συνειδητοποίησα πως κι εγώ κρατούσα μία κούτα -άλλης εταιρίας ρούχων- και εγώ έπαιζα με το κινητό μου.

Ζω σε ένα παραδεισένιο συγκρότημα κατοικιών· δεν είναι το ΚΑΛΥΤΕΡΟ συγκρότημα, είναι το δεύτερο καλύτερο· εμείς δεν έχουμε πάρκινγκ με ασανσέρ για τα αυτοκίνητα και ηλεκτροκίνητα παντζούρια.

Εμείς έχουμε απλά θερμαινόμενα πατώματα και μεγάλο πλυντήριο πιάτων.

Σχεδόν κανένας δεν έχει πάρε δώσε με τους γείτονες του εδώ, παρόλο που είμαστε μία κοινότητα ατόμων μεταξύ 25 και 35-40 το πολύ.

Όλοι είναι κρυμμένοι στον καναλωτικό μικρόκοσμό τους: στην τηλεόραση τους, στο νέο gadget που αγόρασαν για να ξεχάσουν ότι πλέον δεν έχουν όρεξη να πηδήξουν την γυναίκα τους· κάποιοι δεν έχουν το χρόνο και την διάθεση να έχουν πραγματική γυναίκα και, από όσο έχω δει, επιδίδονται στο σπορ των βιζιτούδων.

Και φυσικά, πολλοί δεν προλαβαίνουν καν να μαγειρέψουν.

Το μαγείρεμα είναι πασέ· μας φέρνει φαγητό το ντιλίβερι μπόι με το ποδήλατο (μες στο χειμώνα, 0 με -5C).

Αυτός είναι ο καπιταλισμός: οι μισοί φέρνουν φαγητό στους άλλους μισούς που βαριούνται να το φτιάξουν κι έχουν τα λεφτά να το παραγγείλουν.

Για την ακρίβεια, εγώ, όπως και οι περισσότεροι γείτονές μας, δουλεύουμε σε εταιρίες που προσφέρουν υπηρεσίες που, ώς target group, έχουν … εμάς τους ίδιους.

Κανένας μας δεν παράγει τίποτα, κανένας μας δεν κάνει έρευνα, κανένας μας δεν δουλεύει για να κάνει την κοινωνία να πάει ολόκληρη μπροστά, έστω και για ένα νανοχιλιοστό.

Ανακυκλώνουμε τα λεφτά μας σε ηλίθια κατανάλωση.

Είμαστε ένα φίδι που τρώει την ουρά του, μέχρι να φάμε και εμάς τους ίδιους στο τέλος.

Μίλησα για σεξ πριν, και αξίζει να μιλήσουμε και γι αυτό.

Το online ψωνιστήρι έχει πλέον καθιερωθεί· στρατιές single γυναικών αλωνίζουν τις σελίδες γνωριμιών απεγνωσμένες να βρούν το κομμάτι που τους λείπει για να μπορέσουν να ενταχθούν κι αυτές στο κοινωνικό μοτίβο και να μένουν σε συγκρότημα κατοικιών με θερμαινόμενα πατώματα και μεγάλα πλυντήρια πιάτων.

Δυστυχώς, για τις όχι και τόσο εμφανίσιμες, ίσως συμβιβαστούν με χειρότερο «πακέτο»· συνήθως, οι γκομενάρες διαλέγουν πρώτες (πλούσιο) ταίρι, άρα οι θέσεις στα κατηγορίας Α και Β διαμερίσματα είναι συχνά όλες πιασμένες.

Και βασικά, οι Γερμανοί, δεν πολυ-πηδάνε· καμιά φορά είναι καλό να λες τα πράγματα με το όνομά τους.

Αυτός είναι ο καπιταλισμός λοιπόν. Λίγο σεξ, κακό κι ακριβοπληρωμένο φαγητό, και πολλή μοναξιά.

Μάλλον, γι’ αυτό δεν μας «ταιριάζει» αυτός ο καπιταλισμός, τουλάχιστον σε πολλούς από εμάς· ψοφάμε για σεξ, μας αρέσει το καλό φαΐ και η παρέα.

Όσο και να μας σπρώχνουν το αγγούρι στον πισινό ο Σόιμπλε και η παρέα του, δεν θα τα καταφέρουν.

Ούτε οι ανοιχτές Κυριακές τους και τα τεράστια εμπορικά, ούτε η ζωή μπροστά σε μία τηλεόραση, ούτε η μοναξιά.

Γιώργος από Γερμανία

(Αγαπητέ Γιώργο, αυτά τα νέα smartphone είναι σαν να έχεις σχέση. Δεν είναι κινητό αυτό, αυτό είναι γκόμενα. Σου καλύπτει όλες τις ανάγκες. Βέβαια, δεν καταλαβαίνω τι κοιτάνε όλοι αυτοί στα κινητά τους. Εγώ, που η δουλειά μου είναι στο Διαδίκτυο, δεν το κοιτάω συνέχεια όπως οι άλλοι. Γιώργο, θα σου πω μερικά μυστικά αλλά μην τα πεις πουθενά. Χαμογέλα. Τι θες, να έρθει η γκόμενα στο μετρό να σου την πέσει στην ψύχρα; Χαμογέλασέ της. Αν κοιτάξει ή σου χαμογελάσει, κλείσε και μάτι. Εγώ κλείνω μάτι. Θέλω να καταγγείλω πως κανείς δεν κλείνει μάτι πια. Ή κλείνουν και τα δυο μαζί. Και πώς θα καταλάβω εγώ αν μου κάνεις νάζια ή αν νυστάζεις, όταν κλείνεις και τα δυο μάτια; Οι άνθρωποι έχουν ξεμάθει να κλείνουν το μάτι. Να, προσπαθήστε να κλείσετε μάτι και θα το δείτε. Καλά, εγώ το κάνω και πρόβα στον καθρέφτη. Χαμόγελο και κλείσιμο του ματιού μαζί. Εντάξει, είμαι ακαταμάχητος. Με γουστάρω πολύ. Οπότε, σιγά μη το χαρίσω αυτό σε γκόμενα. Θα αρέσω σε εμένα. Θα είμαι μόνο δικός μου. Γιώργο, η τύπισσα με τα τρία πακέτα σου φώναζε να της την πέσεις. Τρία πακέτα σημαίνει μοναξιά. Ψωνίζει αβέρτα γιατί θέλει χάδια κι αγκαλιές. Όπου βλέπεις πολλά πακέτα, είναι έτοιμη η γυναίκα. Εκτός αν κάνει delivery, οπότε είναι απλά η δουλειά της. Γιώργο, το σ-ε-ξ δεν αρέσει το ίδιο σε όλους. Ούτε είναι ίδιοι οι άνθρωποι σε αυτό το θέμα. Εφτά δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, εφτά δισεκατομμύρια σεξoυαλικότητες. Αλλά η αγάπη σε όλους αρέσει. Και το φλερτ αρέσει σε όλους. Απλά, περιμένει ο ένας τον άλλον. Θα μου την πέσεις ή θα σου την πέσω; Και τελικά δεν την πέφτει κανείς σε κανέναν και είναι όλοι στα μαύρα τους τα χάλια. Γιώργο, εσύ χαμογέλα σε όλους. Τι φοβάσαι, μη σε παρεξηγήσουν; Θα θυμάται η τύπισσα τον έναν που της χαμογέλασε. Αφού οι άλλοι είναι μουντρούχοι. Οπότε, όταν χαμογελάς, ξεχωρίζεις. Ειδικά, αν σου λείπει και κάνα μπροστινό δόντι, δεν θα σε ξεχάσει ποτέ. Γιώργο, φοβούνται όλοι. Φοβούνται να ζήσουν. Καλά, είναι και χειμώνας τώρα, και εγώ δεν γουστάρω και πολύ τον χειμώνα. Το καλοκαίρι πιο εύκολα φασώνεσαι. Οι Γερμανοί δεν πολυπηδάνε αλλά εμάς μας έχουν γ@μήσει. Φαντάσου να πηδούσαν κιόλας. Να είσαι καλά, Γιώργο. Και μη μασάς. Κι εδώ χάλια είναι.)