Η Κύπρος κείται μακράν

Αγαπητέ πιτσιρίκο
Σε άπειρα κείμενα σου έχεις στηλιτεύσει την αδράνεια και την αφασία των Ελλήνων, που έχουν δεχτεί το πλήρες ξεπούλημα της χώρας και την ολοκληρωτική παράδοση της στους δανειστές-κατακτητές χωρίς να προβάλλουν όχι αντίσταση, ούτε καν αντίδραση για την τιμή των όπλων. Έστω το γκολ της τιμής που λέμε στο ποδόσφαιρο.
Επίσης πολλές φορές είτε με χιούμορ είτε με ανάλυση προσπαθείς να εξηγήσεις τη στάση αυτή. Πραγματικά, είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει.

«Φραπεδάκι τσιπουράκι και στριφτό τσιγαράκι» σου είχα γράψει. Και «Αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα».

Οπότε πάρε υπερταμείο, πάρε κόφτη και πάρε πλήρη παράδοση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια και βλέπουμε.

Όλα καλά.

Με βάση λοιπόν αυτή τη νοοτροπία, σιγά μην ενδιαφερθούν οι νεοέλληνες για τα εθνικά θέματα και φυσικά για το Κυπριακό.

Άλλωστε «η Κύπρος κείται μακράν».

Και πολλοί ούτε καν θεωρούν ότι μας αφορά το Κυπριακό.

Το τι μπούρδες ακούγονται κατά καιρούς σε συζητήσεις είναι απίστευτο.

«Έλα μωρέ σιγά την Κύπρο»…

«Οι Κύπριοι δε μας γουστάρουν»…

«Δε φέρονται καλά στους φαντάρους μας»…

Ο κατάλογος των ανοησιών είναι ατέλειωτος.

Φυσικά, το Κυπριακό είναι κορυφαίο εθνικό θέμα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις εξελίξεις σε Αιγαίο και Θράκη.

Αλλά οι Έλληνες πέρα βρέχει.

Τις τελευταίες δεκαετίες έμαθαν να υποχωρούν.

Και να δέχονται ήττες.

Να θυμίσω Ίμβρο-Τένεδο.

Να θυμίσω Κύπρο.

Να θυμίσω Ίμια.

Να θυμίσω Σκοπιανό.

Βέβαια, ξέρω εκ των προτέρων την απάντησή σου.Οτι η χώρα μας είναι προτεκτοράτο και ως εκ τούτου η Κύπρος αφορά την Αγγλία,το Αιγαίο και η Θράκη τη Γερμανία κλπ κλπ.

Αυτό εννοείται.

Πάντα ήμασταν προτεκτοράτο.

Και πάντα οι εκάστοτε ηγεσίες εκτελούσαν εντολές έξωθεν.

Είτε από Αγγλία μεριά, είτε από Γερμανία μεριά, είτε από Αμερική μεριά.

Και στο χρονικό διάβα των δύο περίπου αιώνων μετά την ανακήρυξη του νέου ελληνικού κράτους, στα πλαίσια αυτών των οδηγιών, οι Έλληνες είτε σκοτώνονταν πολεμώντας άλλους λαούς είτε σκοτώνονταν πολεμώντας μεταξύ τους.

Τα αφεντικά διατάζουν και κερδίζουν, οι Έλληνες σκοτώνονται.

Μιά χαρά, έτσι;

Όμως, αυτό κάπως είναι και η ιστορία όχι μόνο η δική μας αλλά των περισσότερων λαών.

Στις μέρες μας βλέπουμε χώρες να διαλύονται στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, πολλές χιλιάδες να έχουν σκοτωθεί, εκατομμύρια να έχουν χάσει τα πάντα και να έχουν γίνει πρόσφυγες και στην παγκόσμια κοινότητα κυριολεκτικά πέρα βρέχει.

Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που έχουν ανθρωπιστική συμπεριφορά ή διάθεση για να προσφέρουν, οι υπόλοιποι θεωρούν τους πρόσφυγες μιάσματα, βάρος ή και εχθρούς -νομίζω πάντως οτι οι Έλληνες σε σχέση με άλλους λαούς έχουν επιδείξει καλύτερη στάση σε γενικές γραμμές-, ενώ το πρόβλημα δημιουργήθηκε από τους πολέμους που έκαναν δυνάμεις που στηρίζουν ή υπακούουν οι κυβερνήσεις τους.

Και ενώ το κακό είναι τεράστιο, οι κινήσεις για να αναχαιτιστεί, να σταματήσει και να ανακουφιστεί ο ανθρώπινος πόνος και οι δραματικές συνέπειες των πολέμων είναι ολίγιστες, ανεπαρκείς και δεν προσφέρουν τίποτα επί της ουσίας.

Και τα κροκοδείλια δάκρυα είναι άφθονα…

Και ακούς σε «σοβαρές» εκπομπές ή «σοβαρές» παρέες να ακούγεται η εξής απάνθρωπη μπούρδα:

Ναι, αλλά κάποια στιγμή θα τελειώσει ο πόλεμος και θα γίνει ανοικοδόμηση…
Ναι, αλλά κάποια στιγμή θα τελειώσει ο πόλεμος και θα γίνουν επενδύσεις…
Ναι, αλλά κάποια στιγμή θα τελειώσει ο πόλεμος και αυτό θα φέρει ανάπτυξη…

Τί λέτε μωρέ;

Και οι ψυχές που χάθηκαν;

Και οι άνθρωποι που καταστράφηκαν;

Νούμερα μπροστά στο κέρδος κάποιων άλλων…

Δυστυχώς.

Πιτσιρίκο
Έπιασα αρκετά θέματα, όσο πιο συμμαζεμένα μπόρεσα για να μην κουράσω.

Αλίμονο στα ανθρώπινα θύματα, σεβασμό και στήριξη στον ανθρώπινο πόνο, αντίδραση σε αυτούς που δημιουργούν θύματα και πόνο.

Φιλικά

Σόλων

(Αγαπητέ Σόλων, εδώ κείται πια μακράν η Ελλάδα. Μάλιστα, για εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες κείται κυριολεκτικά μακράν. Όταν η Ελλάδα έχει πια ξεπουληθεί, πώς θα βοηθήσει την Κύπρο; Όταν οι Ελλαδίτες δεν νοιάζονται για την Ελλάδα, θα ενδιαφερθούν για την Κύπρο; Όσο για τους πολέμους, ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός. Είναι μόνο μη σου τύχει. Είναι πολύ θέμα τύχης η ζωή. Να είσαι καλά.)