Χειροκροτήματα

Γεια σου Πιτσιρίκο,
Ήμουν κοντά να σου γράψω την προηγούμενη βδομάδα που αναγκάστηκα να πάω σε ένα γάμο και ειδικά στην δεξίωση μετά και το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ βλέποντας τις γελοιότητες των παρευρισκόμενων ήταν το «μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος» που είχα διαβάσει σε κάποιο από τα κείμενα στο site σου αλλά δεν το έκανα.

Τέλος πάντων, σου γράφω τώρα για το χειροκρότημα στο αεροπλάνο.

Ήμουν λοιπόν εχθές σε ένα αεροπλάνο και τη στιγμή που προσγειωνόμαστε αρχίζουν κάποιοι να χειροκροτούν τον πιλότο.

Πόσο γελοίο είναι αυτό το πράγμα(!);

Φαντάζομαι οι ίδιοι θα χειροκροτούν και τον οδηγό στο λεωφορείο που τους πάει στη στάση τους. Γιατί στην πραγματικότητα δεν έχει καμία διαφορά.

Καμία διαφορά εκτός από τον παράλογο φόβο που προκαλεί ακόμα στους ανθρώπους το δέος της πτήσης.

Γενικά, αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι αυτοί νομίζω είναι το πόσο προσβλητικό για τον πιλότο είναι αυτό που κάνουν.

Ίσως το βλέπω εγώ λάθος, αλλά, αν ήμουν πιλότος και με χειροκροτούσαν στην προσγείωση, θα το ερμήνευα ως «δεν περιμέναμε να τα καταφέρεις να προσγειώσεις το αεροπλάνο.

Πραγματικά, έχουμε εντυπωσιαστεί και εκπλαγεί που ακόμα ζούμε.

Θα χειροκροτούμε πλέον κάθε άνθρωπο που απλώς κάνει τη δουλειά του;

Θα χειροκροτούμε το χειρούργο που κάνει εγχείρηση επιτυχημένα, το δημόσιο υπάλληλο που βάζει σφραγίδα στο σωστό έγγραφο;

Λέγαμε που λέγαμε τόσα χρόνια ήρωες τους ανθρώπους που κάνουν το αυτονόητο, όπως αυτούς που βοηθούν τους πρόσφυγες που θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο, για να δικαιολογήσουμε τους εαυτούς μας που ήταν λίγοι, τώρα χειροκροτούμε και αυτούς που κάνουν τη δουλειά τους γιατί έχουμε μάθει στο αραλίκι και τις μισοδουλειές.

Χαίρομαι που σε διαβάζω

Φίλιππος

(Αγαπητέ Φίλιππε, εμένα μου αρέσει να χειροκροτώ στο αεροπλάνο, μετά την προσγείωση. Ο πιλότος δεν μπορεί να ακούσει το χειροκρότημα στο πιλοτήριο. Αλλά υπάρχει και πλήρωμα στο αεροπλάνο. Έχω διαπιστώσει πως χαμογελούν ακόμα περισσότερο οι αεροσυνοδοί μετά το χειροκρότημα. Άρα, χαίρονται. Εγώ χαίρομαι, όταν χαίρονται οι άνθρωποι. Πάντως, οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να πετάνε. Και λογικό είναι να αισθάνονται ανακούφιση και χαρά, όταν φτάνουν στον προορισμό τους. Ειδικά, όταν ο πιλότος κάνει την τέλεια προσγείωση. Είναι ευγενική κίνηση το χειροκρότημα και είναι πολύ καλή κίνηση σε έναν κόσμο αγένειας και κυνισμού. Βέβαια, όταν πρόσφατα βρέθηκα σε έναν χώρο που αναφέρθηκε το όνομά μου και οι άνθρωποι χειροκρότησαν -χωρίς να ξέρουν ότι είμαι παρών- ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Αλλά μου αρέσει να χειροκροτώ τους άλλους. Φίλιππε, μην ψάχνεις να βρεις το κακό και το λάθος. Στη ματιά του καθενός είναι πολλές φορές το κακό και το λάθος. Δηλαδή, την ώρα που εσύ ξινίζεις τα μούτρα σου, οι άλλοι χαίρονται με το ίδιο πράγμα. Να μάθεις να χαίρεσαι. Ένα παιχνίδι είναι η ζωή. Μια και είναι η πρώτη φορά που μου γράφεις, προσπάθησε την επόμενη να γράψεις κάτι όμορφο που είδες. Να είσαι καλά. Καλή χρονιά. Α, και οι άνθρωποι χειροκροτούν κάποιες φορές -και είναι πολύ όμορφο- και στο λεωφορείο.)