Unfollow 7

Το τεύχος #7 του UNFOLLOW κυκλοφορεί στις 28 Ιουνίου 2012

Ζητήστε το στα περίπτερα!

Διαβάστε στο UNFOLLOW #7:

«Η μόνη λύση είναι η δραχμή», άρθρο του Λεωνίδα Βατικιώτη

Άδωνις Γεωργιάδης: «Σιχαίνομαι τον ΣΥΡΙΖΑ», συνέντευξη στον Πιτσιρίκο και στον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο

«AOZ:  Άνθρακας ή θησαυρός;», ρεπορτάζ της Κατερίνας Κιτίδη

David Graeber: «Γνώμη είναι αυτό που έχεις όταν δεν έχεις εξουσία», συνέντευξη στον Τάσο Σαγρή

«Αποπηγάδι:  Nερό, το πιο πολύτιμο αγαθό!», ρεπορτάζ της Νέλλης Ψαρρού

«ΜΑΤ:  Η ΕΣΑ της Μεταπολίτευσης», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου

Αγγελική Κουτσουμπού: «Καμία διαφορά ανάμεσα στα ΜΑΤ και στους βασανιστές της χούντας», συνέντευξη στην Αφροδίτη Πολίτη

«Τουρισμός ή βαρβαρότητα;», άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου

«Η υγεία της κρίσης», ρεπορτάζ του Αντώνη Γαλανόπουλου

Τα θέματα του UNFOLLOW #7, αναλυτικά:

«Να έχουμε και νεκρούς…», άρθρο του Αυγουστίνου Ζενάκου: Η διαδεδομένη ανάλυση που ακολούθησε τα εκλογικά αποτελέσματα, τόσο της 6ης Μαΐου όσο και της 17ης Ιουνίου –ότι ο λαός ψήφισε συνεργασία και δεν έδωσε αυτοδυναμία σε κανένα κόμμα, διότι θέλει εθνική ομοψυχία για να βγούμε από την κρίση– είναι ανοησία. Η κάλπη δεν έστειλε το μήνυμα της συνεργασίας αλλά το μήνυμα του διχασμού, το μήνυμα ότι ο πόλεμος μαίνεται ανάμεσα σε ξεκάθαρα αντίπαλα κοινωνικά συμφέροντα. Ανάμεσα στη δεξιά και στην αριστερά.

«Η μόνη λύση είναι η δραχμή», άρθρο του Λεωνίδα Βατικιώτη: Καμία λύση στην κρίση δημόσιου χρέους δεν μπορεί να δοθεί όσο η Ελλάδα χρησιμοποιεί το ευρώ, ενώ ο καταστρεπτικός ρόλος της ευρωζώνης στην ελληνική κρίση φάνηκε με το PSI, όπου το δημόσιο χρέος κρατικοποιήθηκε για να θωρακιστούν τα συμφέροντα των τραπεζών. Η έξοδος από το ευρώ και η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορεί να σημάνει τη βελτίωση των όρων ζωής και εργασίας για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, μια μακράς πνοής αντιστροφή της χρόνιας επιδείνωσης του βιοτικού μας επιπέδου…

«Τουρισμός ή βαρβαρότητα;», άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου: Κάθε χώρα που φιλοδοξεί να στηρίξει την οικονομία της στον τουρισμό έχει συνήθως έναν μεγάλο εχθρό τον οποίο τρέμει όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η Τουρκία είχε για χρόνια το PKK, η Ισπανία τους βάσκους μαχητές της ΕΤΑ, ενώ οι κορσικανοί καταστηματάρχες πανικοβάλλονταν με τις μικρές αλλά ηχηρές επιθέσεις του τοπικού αυτονομιστικού κινήματος. Η Ελλάδα έχει τις εκλογές: η «πολιτική αστάθεια», η νέα ορολογία με την οποία περιγράφεται πλέον η προεκλογική περίοδος, θεωρήθηκε υπεύθυνη για τη βουτιά που πραγματοποίησε η προσέλευση τουριστών στα θέρετρα της χώρας. Είναι, όμως, έτσι;

Άδωνις Γεωργιάδης: «Σιχαίνομαι τον ΣΥΡΙΖΑ», συνέντευξη στον Πιτσιρίκοκαι στον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο: Όσο η Αδέσποτη κρατάει καθηλωμένο με το βλέμμα της τον Πιτσιρίκο στην καρέκλα, ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ και νυν της Νέας Δημοκρατίας τρώει ντολμαδάκια με φέτα –και για επιδόρπιο κεράσια– αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να μιλάει ακατάπαυστα, ακόμα κι όταν μασάει: «Ήμουν δεξιός» λέει «είμαι δεξιός, θα είμαι δεξιός», υποστηρίζει ότι «από τον Εμφύλιο και μετά, η αριστερά στην ουσία κυβέρνησε την Ελλάδα, ενώ χάιδευε τα αυτιά των φοιτητών και των μαθητών και τους άφηνε να καίνε τα πανεπιστήμια», θεωρεί ότι οι έλληνες εφοπλιστές «έχουν την καλοσύνη ένα μέρος των χρημάτων τους να τα φέρνουν στην Ελλάδα», και δηλώνει ότι αν οι Ευρωπαίοι δεν δεχτούν την αναδιαπραγμάτευση, τότε «θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα του Μνημονίου»…

David Graeber: «Γνώμη είναι αυτό που έχεις όταν δεν έχεις εξουσία», συνέντευξη στον Τάσο Σαγρή: Ο καθηγητής κοινωνικής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Goldsmiths του Λονδίνου και συγγραφέας έργων όπως τα Debt: the first 5,000 years και Possibilities: essays on hierarchy, rebellion, and desire, με συμμετοχή στη διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και την εξέλιξη των αντικαθεστωτικών κινημάτων από την εποχή του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης ως το Occupy Wall Street, ο πιο πολυδιαβασμένος αναρχικός ακτιβιστής και επιστήμονας στον κόσμο, μοιράζεται μαζί μας τις ελπίδες και τον αγώνα για την παγκόσμια κοινωνική απελευθέρωση.

«AOZ: Άνθρακας ή θησαυρός;», ρεπορτάζ της Κατερίνας Κιτίδη: Η υπόθεση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας ανακηρύσσεται πανάκεια από ορισμένους πολιτικούς και κόμματα, ενώ από άλλα αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για εξαιρετικά περίπλοκο ζήτημα, που περιβάλλεται από μύθους παρά ακριβή στοιχεία, και που εμπλέκει την Ελλάδα σε διπλωματικούς ελιγμούς με την Τουρκία, την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Αλβανία – με κεντρικό σημείο το Καστελόριζο. Όσο για το αν αξίζει τον κόπο μια τέτοια διεκδίκηση φυσικών πόρων; Κανένας δεν ξέρει στ’ αλήθεια…

«Αποπηγάδι: Nερό, το πιο πολύτιμο αγαθό!», ρεπορτάζ της Νέλλης Ψαρρού: Ένας νεκρός δασολόγος, μια ορεινή, προστατευόμενη περιοχή της Κρήτης με παγκόσμιου ενδιαφέροντος απειλούμενη πανίδα, τρομοκρατημένοι κάτοικοι, τα πανταχού παρόντα ΜΑΤ, και μια ισχυρή πολυεθνική εταιρεία ενέργειας στο κυνήγι της «πράσινης ανάπτυξης»… Ποιον ευνοεί η ομερτά γύρω από τις καταναγκαστικές απαλλοτριώσεις, τη συγκάληψη διαδικασιών και τη διαστρέβλωση στοιχείων; Τι συμβαίνει στο Αποπηγάδι;

«ΜΑΤ: Η ΕΣΑ της Μεταπολίτευσης», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου: Η πολιτική εξουσία κατέπνιξε τις αδιάκοπες διαμαρτυρίες για τις πολιτικές λιτότητας με τη βία της αστυνομίας. Τα θύματα της καταστολής των ΜΑΤ ήταν δεκάδες: η Αγγελική Κουτσουμπού, ο Γιάννης Καυκάς, ο Μανώλης Κυπραίος, ο Μάριος Λώλος ήταν μόλις μερικά, τα πιο γνωστά, μέλη του εκτενούς καταλόγου της αστυνομικής κτηνωδίας. Η νικήτρια των εκλογών Νέα Δημοκρατία έχει υποσχεθεί ακόμη περισσότερη αστυνομία. Αν σε αυτή την υπόσχεση προσθέσουμε την αποθράσυνση της Χρυσής Αυγής, τους οπαδούς της στα ΜΑΤ, αλλά και την εκρηκτική πολιτική πορεία που προδιαγράφεται, το μέλλον μοιάζει ζοφερό. Η «νέα μεταπολίτευση», για την οποία μιλούν κάποιοι, θα βρει άραγε τρόπο να διαλύσει τη δική της ΕΣΑ;

Αγγελική Κουτσουμπού: «Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στα ΜΑΤ και στους βασανιστές της χούντας», συνέντευξη στηνΑφροδίτη Πολίτη: Η αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα, που τραυματίστηκε βαριά από μηχανή αστυνομικού της Ομάδας ΔΕΛΤΑ, το Δεκέμβριο του 2009, στη διαδήλωση μνήμης για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, βλέπει σήμερα την υπόθεσή της να μπαίνει –οριστικά;– στο αρχείο της ελληνικής δικαιοσύνης ως «τροχαίο ατύχημα»: ο οδηγός του οχήματος ήταν «αμελής» και «αφηρημένος», γι’ αυτό έλιωσε με τις ρόδες του το σώμα της διαδηλώτριας, γι’ αυτό πιθανόν οι συνάδελφοί του επέστρεψαν για να χτυπήσουν με τα κλομπ όσους πήγαν να της συμπαρασταθούν.

«Δημοσκοπήσεις: Μάθε, παιδί μου, νούμερα», ρεπορτάζ του Παναγιώτη Φραντζή: Η πρωτοφανής πόλωση που χαρακτήρισε τη σύντομη περίοδο πριν από τις εκλογές του Ιουνίου αποτυπώθηκε και στο πεδίο των δημοσκοπήσεων και των σχετικών δημοσιευμάτων στον Τύπο. Εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας και αδελφές ιστοσελίδες γέμισαν συχνά την ύλη τους με ανεξακρίβωτες πληροφορίες ή επίσημα στοιχεία που έδιναν μια εικόνα για την έκβαση της επερχόμενης εκλογικής μάχης. Και ενώ όλοι επαναλάμβαναν το καθαγιαστικό κλισέ ότι η αναμέτρηση πρόκειται να είναι αμφίρροπη, την ίδια στιγμή έβγαζαν γραφήματα και αριθμούς που παρουσίαζαν πιθανούς νικητές και ηττημένους. Σε αυτό τον πόλεμο τον εντυπώσεων, πρέπει κανείς να ξέρει δημοσκοπικά μαθηματικά για να σταθεί όρθιος.

«Η υγεία της κρίσης», ρεπορτάζ του Αντώνη Γαλανόπουλου: Με τους ανασφάλιστους να φτάνουν το 30% του πληθυσμού, τα νοσοκομεία να αναστέλλουν ζωτικές θεραπείες λόγω έλλειψης υλικών και τα φάρμακα να εκλείπουν από την αγορά, η ελληνική ανθρωπιστική καταστροφή οξύνεται ολοένα περισσότερο. Όπως συμβαίνει στις χώρες που υφίστανται τη «σωτηρία» του ΔΝΤ, αυτό που καταστρατηγείται τελικά είναι το ανθρώπινο δικαίωμα στην υγεία.

«Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης: Ένας καταρρακωμένος θεσμός», άρθρο της Πηνελόπης Πετσίνη& του Γιάννη Σταθάτου: Η καταστροφή της συλλογής του ΜΦΘ από πυρκαγιά ίσως να μην είχε προκαλέσει τόσο μεγάλες αντιδράσεις αν το μουσείο την είχε αποκρύψει επί 40 ολόκληρες ημέρες. Πολλά ερωτήματα μένουν αναπάντητα: Ποιο είναι το κόστος της καταστροφής και ποιο το ποσό για το οποίο ήταν τα έργα ασφαλισμένα; Ποιο ρόλο παίζει ο τέως διευθυντής του μουσείου; Πόσο σχετίζεται η απόκρυψη της καταστροφής με πολιτικές επιλογές ή με προσωπικές φιλοδοξίες;

Στο UNFOLLOW #7διαβάστε ακόμη:

Ερωτοπραξίες: Η νέα στήλη του UNFOLLOW, από τον Georges Le Nonce.

Jungle Report: Το γνωστό ερευνητικό blog, τώρα στη νέα στήλη του UNFOLLOW. Από τον SPY.

Ελληνοφρένεια: Η δημοφιλής πολιτική σάτιρα, από τον Θύμιο Καλαμούκη.

Ανακόλουθα: Παρατηρήσεις, σχόλια και πολιτιστικοί συνειρμοί, από τους Θεόφιλο Τραμπούλη, Έφη Γιαννοπούλουκαι Old Boy.

Κοσμικά: Σύντομα σχόλια για τη διεθνή επικαιρότητα. Από την Κατερίνα Κιτίδη.

Μουσείο: Κάθε μήνα, ένα έργο τέχνης. Στο τεύχος #6 τη στήλη έχει ο Στέλιος Καραμανώλης.

Ποίημα του Θοδωρή Ρακόπουλου.

Και από όλη την ομάδα του UNFOLLOW: Πρόχειρο, Τεχνηέντως, Μεσαιωνικά, Old Boy, Πιτσιρίκος, Αδέσποτη, Πρακτικά…

UNFOLLOW Δεν ακολουθείς. Διαβάζεις.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.