Από την Φρανκφούρτη της Γερμανίας

Αγαπητέ πιτσιρίκο, διαβάζοντας πολλές αναρτήσεις διαπιστώνω ότι η μεγάλη μαλακία του νεο-Έλληνα νεο-μετανάστη είναι ότι είναι χαζοχαρούμενος. Επειδή παίρνει καλύτερο μισθό απ’ ότι πριν, ή τουλάχιστον μεγαλύτερο από τους φίλους και γνωστούς που άφησε πίσω, νομίζει ότι ζει στον παράδεισο.

Το έπαθα τον πρώτο μήνα που ήρθα Γερμανία. Τα έβλεπα όλα τέλεια, ένα κοινωνικό κράτος που είναι πάντα παρών, με υπηρεσίες που δουλεύουν ρολόι, με μια ευρωπαϊκή κουλτούρα, με τους δρόμους πεντακάθαρους και τα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς να λάμπουν.

Αν αφήσεις όμως τα λεφτά στην άκρη, αν σταματήσεις να σκέφτεσαι euro και να θεωρείς ότι έπιασες τον Πάπα απ τα αρχίδια, βλέπεις την αλήθεια. Αρχίζεις να βλέπεις το πεταμένο μισοφαγωμένο σάντουιτς στο μετρό (ούτε στον ηλεκτρικό δεν είχα δει σκουπίδια στην Ελλάδα), τα σπασμένα μπουκάλια στον δρόμο γιατί οι μπουνταλάδες δεν έμαθαν ακόμα να πίνουν, ίσως και την μονότονη ζωή που πάει παρέα με τον καιρό.

Μετά σκας και το πρώτο μαύρο χρήμα (στον μεσίτη που μου βρήκε το σπίτι) και λες…ρε μπας? Μετά ακούς και συζητήσεις για το πώς εταιρίες αναλαμβάνουν δημόσια έργα, τα παραδίδουν ελαττωματικά και στην συνέχεια πτωχεύουν με συνοπτικές διαδικασίες και πλέον δεν νιώθεις μόνος, δεν νιώθεις το αποπαίδι της Ευρώπης αλλά ένα γνήσιο τέκνο της (αναρωτιέσαι βέβαια….εδώ τα λαμόγια τρώνε, αλλά φτιάχνουν κιόλας….οι πουσταράδες οι δικοί μας πόσο άπληστοι μπορεί να είναι!).

Παράδεισος δεν υπάρχει. Και ρατσισμός και βία, και ξενοφοβία, όλα τα σκατά θα τα βρεις παντού.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς που είμαστε έξω είναι να έχουμε κριτική στάση και όχι να θεοποιούμε μοντέλα τύπου Σουηδίας ή Ιρλανδίας…και αυτά μας φάγανε.

Ίσως αυτό βοηθήσει κάπως και τους ήρωες που έμειναν πίσω να πολεμάνε να χτίσουν πάνω στα χαλάσματα.

Σ.Φ.

(Αγαπητέ φίλε, πολλοί Έλληνες μετανάστες -αλλά και οι Έλληνες της Ελλάδας- δεν έχουν πάρει χαμπάρι τους χιλιάδες εξαθλιωμένους που μπορεί να κρύβονται σε μια χώρα σαν τη Γερμανία. Ούτε τη διαφθορά βλέπουν στις χώρες του Βορρά. Παναγίες όλοι. Χωρίς να είμαι ούτε Ελληναράς, ούτε ευρωλιγούρης, έχω να πω πως η Ελλάδα -αν και οι Νεοέλληνες έκαναν και κάνουν ό,τι μπορούν για να την ξεσκίσουν και να την ασχημύνουν- παραμένει ακόμα ένας μικρός παράδεισος. Μέσα στα πολλά που ειπώθηκαν και γράφτηκαν εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια από τους Ευρωπαίους εταίρους -τα περισσότερα σωστά- υπάρχει και φθόνος. Τους καταλαβαίνω. Σαν την Ελλάδα δεν έχει. Είμαστε τυχεροί. Μόνο τυχεροί – δεν οφείλεται σε εμάς η ομορφιά και το φως αυτού του τόπου. Καλή πατρίδα.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.