Γκρινιάρα

Πιτσιρίκο, σου γράφω γιατί βαρέθηκα να διαβάζω τα γράμματα όλων αυτών που πήγαν στο εξωτερικό για να βρουν την τύχη τους. δεν έχουν να μου πουν τίποτα.

Όσοι σου έγραψαν, κρύβουν και μία έπαρση, είτε επαινούν τη χώρα που είναι ή εντοπίζουν τα στραβά της. και πια, είναι πολύ πληκτική η κριτική που κάνουν.

Όλοι κάνουν τις επιλογές τους: εγώ επέλεξα να μείνω εδώ, να δουλέψω εδώ και θα τα καταφέρω…άλλοι επέλεξαν να φύγουν για να ζήσουν τη μεγάλη ζωή (ή γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή εδώ που τα λέμε)…

Βαρέθηκα να διαβάζω τις γκρίνιες τους…

(πάντως σαν να μου φαίνεται ότι βαρέθηκες να γράφεις, και ποστάρεις τα γράμματα…)

Β.Κ.

(Αγαπητή φίλη, εγώ πάλι βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τα μέιλ των συμπατριωτών μας που μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Ίσως, επειδή δεν ψάχνω να εντοπίσω το “λάθος” στα κείμενά τους, ούτε να δικαιώσω τη δική μου ύπαρξη μέσα από τη δική τους μετανάστευση. Αν δεν σας αρέσουν τα μέιλ τους, μην τα διαβάζετε. Δεν είναι υποχρεωτικό, ξέρετε. Δεν είναι η ΕΡΤ που την πληρώνετε. Ένα μπλογκ έχω και δεν με πληρώνετε, ούτε είμαι μέσα στο σπίτι σας με το ζόρι. Μου αρέσει που τους λέτε γκρινιάρηδες και είστε η πιο γκρινιάρα απ’ όλους. Τίποτα θετικό στο κείμενό σας – εκτός από την αναφορά στον εαυτό σας, βέβαια. Όχι, δεν βαρέθηκα να γράφω. Αλλά το έκανα το κομμάτι μου σχεδόν 8 χρόνια, έγραψα τα πάντα, την ικανοποίησα τη ματαιοδοξία μου, οπότε ας μάθω κι εγώ τι έχουν να πουν κάποιοι από τους καλούς ανθρώπους που διάβαζαν το μπλογκ και συνεχίζουν τώρα να το διαβάζουν αν και είναι πια σε μέρη μακρινά. Αυτοί με διαβάζουν τόσα χρόνια, οπότε γιατί να μην τους διαβάσω κι εγώ και γιατί να μην διαβάσουν ο ένας τον άλλον; Άνθρωπος είμαι και οι άνθρωποι είναι η μοίρα μου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό και ενδιαφέρον από τους ανθρώπους σε αυτή τη ζωή. Σας εύχομαι να το ανακαλύψετε γρήγορα. Φιλάκια. Παντού.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.