Μαθήματα φλερτ (γράφει ο Yosebu)

Ο διάλογος που ακολουθεί είναι αληθινός και έλαβε βουβωνική χώρα αργά βράδυ Πέμπτης στο Skype με την καλή μου φίλη Αργυρώ:

– Δεν ψάχνω φίλε εραστές, ψάχνω ερασιτεχνισμό, αυτό θα με εξυψώσει.
– Εμένα θα με εξυψώσει αυτή που θα λαξεύσει το πουλί μου σαν πετράδι θα το χαράξει σαν πίνακα και θα το ταξιδέψει στα χείλη σαν email προφορικό.
– Α, εμένα δε με νοιάζει αν δε σμιλέψει το μνιμ σμιλευτής της Βουργανδίας.
– Ευωδιαστό σαν σούρουπο πορδοφυρένιο φαντάζει στα όνειρά μου.
– Είναι γλυκό, γλυκό του κουταλιού, ίσως και κανταΐφι, σαν στάχια ανεμίζουνε οι τρίχες στη μακρινή εκείνη χώρα.
– Ζήτησα λίγη ηδονή μα μου προσφέρεις ζάχαρο θα με τυφλώσει το μουνάκι σου.
– Μη λες μουνάκι. Το πολύ είναι περήφανο. Το λίγο ντροπαλό. Μουνί θα λες.
– Βαρύ το πέτρινό σου Μη για την πριγκιπική μου αξιοπρέπεια.
– Βαρύ και το δικό σου Θα για τη δική μου χωριάτικη υποτέλεια.
– Κάποτε λατρευτήκαμε παθιασμένα φιληθήκαμε με μανία τώρα γκρι ασυγκίνητο το πέος της απογοήτευσης ΓΙΑΤΙ?
– Ευθεία πια η γραμμή, κάπως τεθλασμένη. Αλλά δεν είναι η γραμμή του ορίζοντα. Όχι. Δεν είναι.
– Έσβησε, έσβησε, αυτό μου λες.
– Σιωπή, τώρα σιωπή. Μείνε στις σειρήνες σου. Πρόθυμες να δουν τις σκέψεις τους γραμματοσειρά στον ηλεκτρονικό σου τοίχο.
– Αργόσβησε το τραγούδι μου, ο πάγος γύρω από την καρδιά σου τσιμέντα Ηρακλής δε λέει να λιώσει.
– Φεύγω.
– Φύγε να πιω την λήθη.
– Sink into my oblivion
– Ξεκουμπίσου, άι σιχτίρ.
– ΟΚ, παίρνω τον πούλοτα. Γεια σου.
– Κάτι τελευταίο.
– Πες.
– Τάραξες το γαλήνιο νερό μου, βούλιαξες για λίγο σε αυτό και χάθηκες.
– Γεια σου αγαπημένε.

(Ο Yosebu είναι γνωστός Έλληνας μουσικός -αν και κάποιοι καλοί αναγνώστες δεν τον ξέρουν- και μου κάνει την τιμή να μου στέλνει κείμενά του για το μπλογκ. Σε ευχαριστώ, Yosebu.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.