Εγώ δεν ελπίζω, ούτε πιστεύω να τη βολέψω…

Πιτσιρίκο καλησπέρα, είμαι καθημερινός αναγνώστης του blog σου και πολλές φορές είχα σκεφτεί να σου γράψω, αλλά σεβόμενος τον χρόνο σου δεν το έκανα. Με τα τελευταία δύο post (Ο Κατσέλης, η ΕΡΤ κι ένας φίλος μου & Τα ίδια εκατό κορόιδα), δεν μου άφησες άλλα περιθώρια (τα οποία και πάντα από τεμπελιά εξαντλώ).

Αρπάχτηκα και εγώ προχθές με την κολλητή μου για το θέμα της συμπαράστασης στους απολυμένους της ΕΡΤ και όχι σε αυτούς της εταιρείας Κατσέλης.

Πάνω-κάτω, και εγώ της είπα ότι τελικά αυτό που υποστηρίζει είναι ότι, αν δεν μπορούμε να είμαστε αλληλέγγυοι παντού, τότε καλύτερα να μην είμαστε πουθενά.

Και επειδή παντού δεν μπορούμε να βρισκόμαστε, τότε καλύτερα σκασμός ένα πράγμα.

Της είπα, βέβαια, ότι οι της ΕΡΤ (όπως και άλλοι, Χαλυβουργοί, ΒΙΟΜΕ) έκαναν κατάληψη και ζήτησαν την αλληλεγγύη του κόσμου και ο κόσμος την πρόσφερε. Οι υπάλληλοι της Κατσέλης δεν ξέρω ακόμα τι κάλεσμα έχουν κάνει.

Αλληλεγγύη είναι να είσαι συνοδοιπόρος στον αγώνα του άλλου και όχι να αγωνίζεσαι αντ’ αυτού. Αυτό είναι ανάθεση. Και η ανάθεση της ζωής μας σε άλλους μας έφερε στο σημείο που είμαστε.

Οι άνθρωποι στο Σύνταγμα κατάλαβαν εξ αρχής τον πυρήνα του ζητήματος, που ήταν να πάρουμε την ευθύνη της ζωής μας στα χέρια μας, και έτσι μίλησαν για άμεση δημοκρατία.

Την στεναχώρησα βέβαια και γιατί της είπα ότι οι άνθρωποι που τα λένε αυτά ή τα διαδίδουν δεν πρέπει να έχουν σταθεί στο πλευρό κανενός, και πάντα βολεύονται απλά στο να κριτικάρουν τους αγώνες των άλλων….

Εγώ πιτσιρίκο ήρθα να σπουδάσω Αθήνα και με την ευκαιρία διάβασα Καστοριάδη, Ραφαηλίδη, Τσόμσκι κτλ για λόγους καλλιέργειας του πνεύματος, αλλά, όταν το 2009 πτώχευσε η εταιρεία που δούλευα, κατάλαβα ότι όλα αυτά τα «θεωρητικά» είναι πραγματικά. Και είναι πραγματικά γιατί τα ένιωσα στο πετσί μου.

Όταν ήρθε και το Μνημόνιο το 2010, σκέφτηκα ότι όλοι πρέπει να πάρουμε θέση, έμπρακτα, για αυτό που συμβαίνει.

Κατέβηκα και εγώ σε όλες τις πορείες.

Απογοητεύτηκα λίγο νωρίτερα από εσένα, τον Ιούλιο του 2010, όταν ψηφιζόταν το ασφαλιστικό το οποίο χτυπούσε τους πιο αδύναμους, τις γυναίκες με ανήλικα παιδιά. Και ενώ περίμενα να είναι γεμάτη η Πατησίων από καρότσια με μανάδες ήμασταν δεν ήμασταν 2000 άτομα και δείγμα μαμάς και παιδιού δεν υπήρχε.

Σκέφτηκα ότι εγώ σύνταξη δεν πρόκειται να πάρω ποτέ και λεφτά για οικογένεια και παιδιά δεν έχω, αλλά κατέβηκα στην πορεία, αλληλέγγυος.

Βέβαια παρά την απογοήτευση συνέχισα να κατεβαίνω σε όλες τις πορείες γιατί έχει και αυτές τις ασύγκριτες στιγμές ελευθερίας που νιώθει όποιος έχει κατέβει που είτε μόνος μου είμαι ή 100.000 δεν έχει σημασία. Έχει βέβαια τεράστια σημασία για τον αγώνα αλλά τι να κάνουμε…

Πολλοί πιστεύαμε ότι θα είχαμε την ωριμότητα σαν κοινωνία, μετά την εμπειρία του ΔΝΤ στην Αργεντινή, να προλάβουμε εδώ την καταστροφή. Διαψευστήκαμε. Περάσανε ήδη τρία χρόνια από τότε και οδεύουμε ολοταχώς για το 4ο μνημόνιο.

Κατέληξα ότι είναι στη μοίρα μας να μη θέλουμε με τίποτα να ξεβολευτούμε. Έμπαινε ο Χίτλερ σε Αυστρία, Πολωνία και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι περιμένανε ότι θα σταματήσει κάπου μακριά από αυτούς. Την κατάληξη την ξέρουμε…

Κανένας δεν έχει άσυλο…Το χαρακτηριστικό της προσαρμοστικότητας των ανθρώπων λειτουργούσε όταν ήμασταν στις σπηλιές αλλά μάλλον θα είναι η καταδίκη μας σήμερα.

Όλοι προσαρμόζονται στο Μνημόνιο, σε μια ζωή αβίωτη, γιατί δεν έχουμε φτάσει ακόμα στον πάτο. Στον πάτο φτάσαμε από τότε που μαθητές λιποθυμάνε από ασιτία στα σχολεία ρεεεεεεεεεεεεεε….

ΥΓ1. Στο Μήτσο θέλω να πω και στην Αθήνα καμία 50.000 είναι ο συνεπής κόσμος. Αναλογικά κάπου στα ίδια δηλαδή με την επαρχία ή ίσως λίγο καλύτερα. Δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει το παλλαϊκό στοιχείο της Αιγύπτου και της Τουρκίας.

ΥΓ2 Είμαι 35 χρονών και τώρα κατάλαβα τι εννοούσε ο πατέρας μου, όταν μου έλεγε «εμείς στην επαρχία δεν καταλάβαμε Χούντα»… Η ελευθερία είναι πάντα και αποκλειστικά ελευθερία γι’ αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά όπως είπε εύστοχα η Ρόζα.

ΥΓ3. Επειδή δεν τρέφω αυταπάτες ότι εγώ με κάποιο τρόπο θα την βολέψω… ραντεβού στα γουναράδικα.

Ένας ακόμα Μήτσος

(Αγαπητέ Μήτσο, Μάκης λέγεται ο φίλος που έγραψε το “Τα ίδια εκατό κορόιδα”. Είναι παρήγορο να ξέρεις πως δεν είσαι ο μόνος που αισθάνεται έτσι. Γιατί αυτοί που δεν κατέβηκαν ούτε σε μια διαδήλωση, δεν καταλαβαίνουν για ποιο πράγμα μιλάμε. Από την άλλη, θα τη βολέψουμε. Και από όλα αυτά που έχουν συμβεί, κάτι καλό θα βγει. Αυτό πιστεύω. Καλή συνέχεια και καλή δύναμη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.