Ένα απλό κείμενο

(Πιτσιρίκο, σε διαβάζω αρκετά συχνά και νιώθω να με εκφράζουν πολλά από τα κείμενά σου. Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα, έγραψα ένα κείμενο και δεν ξέρω πως και γιατί το στέλνω σε σένα. Ίσως γιατί διατηρείς ανωνυμία και είναι κάτι που επιζητώ κι εγώ. Όπως και να έχει σου στέλνω το κείμενο μου με κάθε επιφύλαξη.Μπορεί και να μην αξίζει καν για να δημοσιευτεί, αλλά απλώς ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μερικές μικρές μου σκέψεις.)

Απλά μερικές σκέψεις

Παντού γύρω σου άνθρωποι που έχουν την ανάγκη να πιαστούν από κάτι…. ΚΑΤΙ.

Τι είναι αυτό το κάτι ; Λίγη σημασία έχει. Φτάνει μόνο να κάνουμε κάτι για να μην κάνουμε τίποτα.

Ψάχνεις απεγνωσμένα στο παρελθόν να βρεις κάτι να σε κρατήσει.

Κλείνεις τα μάτια και εξωραΐζεις ένα παρελθόν, ξεχνώντας το πιο βασικό. Το ότι είναι παρελθόν και υπάρχει λόγος.

Απλές σκέψεις φαντάζουν γελοίες και συ μπλέκεσαι όλο και πιο πολύ στα δίχτυα του. Στα δίχτυα του μυαλού σου και όχι αυτού που φοβάσαι πιο πολύ πως θα μπλεχτείς.

Μόνο αν καταφέρεις να καθαρίσεις το μυαλό σου από κάθε τι που το μολύνει και το μπερδεύει, τότε και μόνο τότε θα καταφέρεις να δεις τι είναι αυτό που πρέπει να κάνεις. Τι είναι αυτό για το οποίο παλεύεις.

Πασχίζεις να ζωντανέψεις φαντάσματα και σκοτώνεις αγέννητα παιδιά…

Βλέπεις παντού κύκλους να επαναλαμβάνονται, μα ξεχνάς το πιο σημαντικό. Ξεχνάς την ανάγκη του ανθρώπου να γραπώνεται. Να γραπώνεται από έναν άνθρωπο, μια ιδέα… κάτι. Φτάνει να γαντζωθεί και να μην νιώθει μόνος.

Μα μόνο όταν ματώσουν τα νύχια και μουδιάσουν τα χέρια, τότε θα ελευθερωθείς από το γράπωμα.

Τότε θα είσαι ελεύθερος να δημιουργήσεις.
Τότε θα σηκώσεις το κεφάλι και θα αντικρίσεις το ματωμένο γράπωμά σου… και αυτή είναι η πιο δύσκολη στιγμή σου…

(Αγαπητή φίλη, είναι πολύ όμορφο το κείμενό σας. Ο διαρκής καταιγισμός οικονομικών αναλύσεων τα τρία τελευταία χρόνια -και όχι μόνο- έχει παραμερίσει την ανθρώπινη φύση. Λες και ο άνθρωπος είναι ένα απόλυτα οικονομικό ον και μπορεί η συμπεριφορά του να εξηγηθεί και να οριστεί με οικονομικούς όρους. Μόνο όταν αντιληφθούμε πως είναι απάνθρωπο να χωρίζουμε την σκέψη από το συναίσθημα και το μυαλό από το σώμα, θα φτιάξουμε ανθρώπινες κοινωνίες, προσανατολισμένες στην ευτυχία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.