Η βία του Τσε

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, καθότι μεγάλη συζήτηση έχουν ανοίξει τελευταίως οι παρά τω πρωθυπουργώ παρατρεχάμενοι δεξιοί, οσφυοκάμπτες φαήλοι περί βίας, δύο άκρων και λοιπών νεοφιλελεύθερων παραμυθιών, μία (προσωπική) επισήμανση με αφορμή και την 46η επέτειο από την δολοφονία του Che Guevara: η βία δεν καταδικάζεται από όπου κι αν προέρχεται. Γιατί; Επειδή…

Η βία του Τσε δεν μπορεί να εξισωθεί με την βία του Χίτλερ

Η βία της Οκτωβριανής επανάστασης δεν μπορεί να εξισωθεί με την βία του Στάλιν

Η βία της Γαλλικής επανάστασης δεν μπορεί να εξισωθεί με την βία του Απαρτχάιντ

Η βία των Ζαπατίστας δεν μπορεί να εξισωθεί με την βία των Σερβοβοσνίων στην Σρεμπρένιτσα

και η λίστα μπορεί να επεκταθεί εις το άπειρο…

«Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας» είπε κάποτε κάποιος, διάσημος έκτοτε, Ινδός που δίδαξε την ειρηνική αντίδραση ενάντια στο σύστημα.

Η εξώθηση επομένως στην φτώχεια, η οποία αποτελεί το μόνο success story του Αντώνη Σαμαρά, είναι από μόνη της πράξη βίας.

Η οποία όμως παραδόξως δεν φέρνει την αναμενόμενη αντίδραση από την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Γιατί άραγε;

« Να ΄χαμε τρεις δραχμές στην τσέπη

και τρεις ο διπλανός»

τραγούδησε σε ανύποπτο χρόνο η Δήμητρα Γαλάνη τους στίχους του Λ. Παπαδόπουλου στην «Κουτσή Κιθάρα».

Από πότε το να έχουμε εμείς δουλειά ή ένα καλό μισθό αποτελεί ευτυχία, την στιγμή που ο διπλανός είναι άνεργος, τον κυνηγάνε οι τράπεζες ή καταφεύγει στην αυτοκτονία; Πότε «καταφέραμε» να αποκτηνωθούμε σε τέτοιο τρομακτικό βαθμό που να παραβλέπουμε τον πόνο του διπλανού και να αρκούμαστε μονάχα στην δική μας πλασματική ευημερία;

Νομίζω το μεγαλύτερο μας πρόβλημα είναι η απύθμενη έλλειψη παιδείας που μας διαπερνά και μας ορίζει σαν έθνος. Για αυτό άλλωστε υπήρξαν ψήφοι της Χρυσής Αυγής από Δίστομο και Καλάβρυτα (!!).

Δυστυχώς τα χρόνια της, επίπλαστης αλλά υπαρκτής, ευημερίας μας αντί να γεμίσουμε κάθε γειτονιά με μία βιβλιοθήκη και ένα δημοτικό θέατρο, προτιμήσαμε να την γεμίσουμε με ένα κομμωτήριο και μία καφετέρια. Και τώρα μπορούμε να περιφέρουμε τα άδεια, καλοχτενισμένα μας κεφάλια στις αντιαισθητικές μας καφετέριες.

Ποιος εξάλλου χρειάζεται παιδεία και πνευματική καλλιέργεια?

Ο Τσε ήταν γιατρός

Ο Λένιν σπούδασε Νομική

Ο Γκάντι επίσης

Ο Ροβεσπιέρος και ο Δαντόν ήταν επίσης νομικοί

Και ο Μαντέλα νομίζω το ίδιο…

Και το μόνο που κατάφεραν ήταν να συνδέσουν το όνομά τους με τις μεγαλύτερες κοινωνικές επαναστάσεις της σύγχρονής ανθρώπινης ιστορίας.

Περαστικά μας λοιπόν. Και όσο η τιμή του φραπέ πέφτει, θα τα καταφέρουμε και θα ξεπεράσουμε την κρίση.

Αγωνιστικά,

Κωνσταντίνος.

Υ.Γ. Συμφωνώ απόλυτα με την συνεχή σου επίκληση στην ανάγκη πραγματικής δικαιοσύνης. Ίσως εάν είχαμε επεκτείνει λίγο τους πνευματικούς μας ορίζοντες σαν πολίτες, να μπορούσαμε και να διεκδικήσουμε ένα πιο δίκαιο κοινωνικό περιβάλλον. Αλλά ο Τίγρης θα χτίσει την «Αγιά Σοφιά» στην Ν. Φιλαδέλφεια. Τι μας νοιάζουν οι 8+ αναβολές που έχει πάρει η δίκη σχετικά με κακουργηματικές κατηγορίες;

(Αγαπητέ φίλε, στην Ελλάδα προσπαθούν να ξαναγράψουν την παγκόσμια ιστορία. Ο Σαμαράς με τον Χρύσανθο και κάτι άλλους ζαβούς. Πάντως, αυτό που έχει καταδικαστεί στην Ελλάδα δεν είναι η βία. Αυτό που έχει καταδικαστεί στην Ελλάδα είναι το να ξεχωρίσει κάποιος, το να είναι κάπως καλύτερος. Όχι, απαγορεύεται. Θα είμαστε όλοι το ίδιο σκατάδες. Και θα μιλάει μόνο ο καφρήλος. Για τον Τσε Γκεβάρα δεν τα μάθατε; Η επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας έκανε διωγμούς σε βάρος των ομοφυλοφίλων. Οπότε, άκυρος ο Τσε Γκεβάρα, να τον διαγράψετε. Δεν μετράει ο αγώνας του Τσε γιατί δεν θα πήγαινε στο Gay Pride. Δεν τα λέω εγώ αυτά. Κάτι αριστεροί και κάτι αναρχικοί τα λένε. Η βλακεία μας επιτίθεται από παντού. Ο άλλος θα κάνει γήπεδο την Αγιασοφιά. Εμένα σκασίλα μου που το γήπεδο θα το λένε Αγιασοφιά -και το έχουμε πληρώσει όλοι μας-, αλλά θυμάμαι κάτι πολύ έξαλλους συμπατριώτες μας πριν από ένα μήνα που ακούστηκε πως υπάρχει το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να κάνουν την Αγία Σοφία ξανά τζαμί. Να την κάνουν κι αυτοί γήπεδο. Θα πάει να την πάρει ο καφρήλος μαζί με τον Κασιδιάρη. Σταματάω εδώ γιατί πάω βόλτα. Να είστε καλά. )

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.