Εγώ φταίω για όλα (ή όλα εδώ πληρώνονται)

Κατέβαινα που λες να πάω σε μια συνάντηση και ξαφνικά βλέπω στην πλατεία ένα φίλο μου να κουβεντιάζει με ένα νεαρό. Πλησιάζω και διαπιστώνω ότι ο νεαρός πουλάει κουπόνια ενίσχυσης του κόμματος ( και μην ακούσω ποιου κόμματος , ένα είναι το κόμμα ) και έχουν πιάσει πολιτική συζήτηση περί στάσης του κόμματος απέναντι στους άλλους αριστερούς. Και εκεί αρχίζει η καταρράκωσή μου…

Και τι ψηφίσαμε στην τάδε συνέλευση να ρωτάει ο νέος, αυτό να απαντάει ο άλλος- εγώ μούγκα , δεν είχα πάει στη συνέλευση των φοιτητών να δω με τα ίδια μου τα μάτια, άρα τουμπεκί.

Και τι ψήφισε το κόμμα τότε και τι τότε και ποιος φταίει ο Βελουχιώτης ή ο Ζαχαριάδης κι εγώ να θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί γιατί δεν είχα κάνει επανάληψη και δεν τα θυμόμουν καλά και λέω αν με ρωτήσει τώρα κι εμένα τι θα πω;

Και το ’36 πόσους οπαδούς είχε το κόμμα ρωτάει ο νέος κι εγώ σκέφτηκα την Ισπανία το ’36 και το παιχνίδι που έπαιξε το κόμμα για να φάνε τους αναρχικούς, αλλά δεν μίλησα γιατί θα με ρωτούσε ονόματα και διευθύνσεις των θυμάτων και εγώ ονόματα δεν θυμάμαι, το είχα από μικρή αυτό το πρόβλημα με την ιστορία.

Θυμάμαι ότι όποιος διαφωνεί διαγράφεται, θυμάμαι ότι τον σκυλοβρίζουν κιόλας, θυμάμαι ότι το κόμμα συνεργάζεται άνετα με τους δεξιούς αλλά πολεμά τους άλλους αριστερούς – αυτά προσπαθώ να τα ξεχάσω και δεν μπορώ–, και πάνω που αναρωτιέμαι γιατί δεν συνεργάζονται με τους άλλους που επιδιώκουν να σταματήσει αυτή η κατάσταση με ρωτάει γιατί να συνεργαστούμε; Να βγάλουμε κυβέρνηση το ΣΥΡΙΖΑ που είναι τα ίδια;

Με τον κόσμο, του λέω, καλέ μου που είναι στις πορείες που κάναμε όλο αυτό το διάστημα γιατί δεν συμπορεύεστε;

Ποιες πορείες μου λέει αλλά εδώ ήμουν διαβασμένη γιατί είναι και πρόσφατες και θυμάμαι και ονόματα και διευθύνσεις και την ήξερα την απάντηση.

Τότε του λέω και τότε και τότε και τότε, γιατί κάναμε πορεία εμείς από εκεί και εσείς από αλλού;

Και γιατί δεν ήρθατε εσείς σε εμάς μου λέει.

Τι να του πω τώρα, ότι εμείς ήμασταν σωματεία και ενώσεις και όχι κομματική οργάνωση ή ότι η ερώτησή του δεν απαντάει στη δική μου;

Μα γιατί δεν μπορείτε να συνεργαστείτε μια φορά με τους άλλους αριστερούς ρωτάω.

Και μου πετάει την ερώτηση « και ποιος είναι αριστερός;»

Έπρεπε να το περιμένω γιατί είναι SOS ερώτηση αλλά με αγριοκοίταζε ο νεαρός, δεν ήμουν και πολύ σίγουρη για τον ορισμό κι έτσι του είπα την δική μου άποψη « όποιος αγωνίζεται για να έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις ανάλογες με τις δυνατότητές τους για αρχή» του λέω, «και με πολύ μεγάλη συνέχεια» και τον κοίταξα με την ελπίδα ότι πέρασα.

Όχι μου λέει δεν θα αγωνιστώ εγώ για να συνεχίσει η εκμετάλλευση από τους μεγαλοκαρχαρίες. Μα ούτε κι εγώ, του λέω. Ο μεγαλοκαρχαρίας δεν έχει δικαιώματα μου λέει. Ως θεσμός του λέω όχι ως άνθρωπος. Ως θεσμός μου λέει. Άρα πού διαφωνούμε τον ρωτάω;

Και ο ΣΥΡΙΖΑ τι έκανε τότε και τότε και τότε μου λέει; Γιατί με ρωτάς για τον ΣΥΡΙΖΑ, του λέω. Τι σχέση έχει αυτό τώρα; Σου είπα εγώ για τον ΣΥΡΙΖΑ; Την μία ποιος είναι αριστερός, την άλλη τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, όλο οι άλλοι φταίνε και δεν βγαίνει άκρη μ’ αυτή την κουβέντα.

Γιατί πρέπει να λειτουργούμε ανταγωνιστικά σε μια τέτοια περίοδο; Όσο καιρό δεν συνεργάζεστε με τους υπόλοιπους δίνετε χρόνο στους αποπάνω να κάνουν διάφορα. Ο κόσμος γύρω μας καταστρέφεται, τώρα συζητάνε να μετακομίσει το ΤΑΙΠΕΔ έξω με ξένους μάνατζερ, δανείζουν μεγαλοεπιχειρηματίες για να αγοράσουν σε τιμή ευκαιρίας ότι έχει και δεν έχει το δημόσιο – και με εξασφαλισμένα έσοδα παρακαλώ- αν αργήσετε λίγο ακόμα δεν θα βρείτε τίποτα να σώσετε.

Δεν με νοιάζει μου λέει, ας εξαθλιωθεί ο κόσμος κι άλλο, εμείς δεν συνεργαζόμαστε με τους ξεπουλημένους τους μπλα, μπλα, μπλα και πάνω εκεί ακούω από ένα συναγωνιστή του που είχε έρθει εντωμεταξύ και μιλούσε με το φίλο μου ότι, αν ξαναφτιαχτούν τα ΚΝΑΤ, θα μπει κι αυτός και θα μας δείρει και τότε το κατάλαβα.

Εγώ φταίω για όλα. Αν διάβαζα περισσότερο και ήξερα τις σωστές απαντήσεις μπορεί να περνούσα την τάξη και να μην χρειαστεί να με δείρουν. Και η μάνα μου όταν ήμουν μικρή το ίδιο μου έλεγε « διάβασε κακομοίρα μου, γιατί αν μου πει η δασκάλα ότι δεν ήξερες το μάθημα θα τις φας» Αλλά εγώ πού να ακούσω.

Ειδικά στην Ιστορία όλο κάτι κόλπα έβρισκα για να φαίνομαι διαβασμένη.

Αλλά τελικά όλα εδώ πληρώνονται.

Και γι’ αυτό το ΠΑΜΕ θα πορεύεται μόνο του και το ΚΚΕ θα με βλέπει σαν εχθρό και δεν θα τα βρουν ποτέ οι αντικυβερνητικοί μεταξύ τους, μπας και προλάβουμε να σώσουμε τίποτα.

Γιατί ορισμένοι μάθανε πολύ καλά τις χρονολογίες και τα ονόματα, αλλά δεν μάθανε να ακούνε και ορισμένοι σαν κι εμένα δεν διαβάσανε τα ΣΟΣ και τώρα κατά την άποψη του κόμματος δεν τους αξίζει να σωθούνε.

Κι έτσι το διαίρει και βασίλευε ζει και βασιλεύει και εμείς θα συνεχίσουμε να βουλιάζουμε στην απελπισία και να πηδάμε απ’ τα μπαλκόνια και για όλα φταίω εγώ.

Δήμητρα Μιχαλίτση

(Αγαπητή φίλη, ο αγώνας είναι ταξικός. Αν αυτό το πολύ απλό δεν γίνει αντιληπτό και κατανοητό από την πλειοψηφία των πολιτών, δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει οργανωμένη αντίδραση και αντεπίθεση. Θα πιστεύει ο καθένας πως αυτός κάπως θα την βολέψει, και θα πέφτει μόνος του. Επίσης, να σας θυμίσω πως με τα κόμματα δεν μπλέκουμε ποτέ. Και για να μην τρελαθούμε, ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν μπορεί ποτέ να είναι αστικό. Από την άλλη, το ΚΚΕ λέει «έξω από την ΕΕ»-και έχει δίκιο-, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πως τα καθάρματα και οι εγκληματίες των αγορών μπορούν να γίνουν καλοί άνθρωποι. Πάντως, μην δίνετε και πολλή σημασία στο τι λένε τα αριστερά κόμματα και οι αριστεροί γιατί αυτοί πάντα άλλα λένε, άλλα εννοούν και άλλα κάνουν. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.