Οργή χωρίς αποτέλεσμα (Γράμμα από την Γερμανία)

Πιτσιρίκο καλημέρα, Αν εξαιρέσεις αυτό το «..καλημέρα» δεν είμαι σίγουρος τι άλλο θα μπορούσα να σου γράψω. Είμαι ένας από τους μετανάστες της Κρίσης, από αυτούς που κάποτε θα τους αναφέρει μια παράγραφο στα βιβλία Ιστορίας, έτσι όπως έκανε και με εκείνους των δεκαετιών ’50 – ’60. Ξέρεις, αυτούς που όταν τα διάβαζα και εγώ, έλεγα «πωωω, κοίτα να δεις τι γινόταν, ευτυχώς εμείς την γλιτώσαμε».

Είμαι Γερμανία ένα χρόνο τώρα και παλεύω…

Βλέπεις δεν είναι όλοι οι μετανάστες πτυχιούχοι με μεταπτυχιακά, υπάρχουν και αυτοί που απλά ήθελαν ένα καλύτερο μέλλον για τις οικογένειές τους, χωρίς να μπορεί αυτό να τους το εξασφαλίσει η προτέρα υπηρεσία ή ένα καλό μεταπτυχιακό.

Όπως και να έχει, είμαι εδώ και παλεύω…

Το θέμα όμως δεν είναι τι κάνω εγώ εδώ..το «θέμα» είναι τι βλέπω να (μην) κάνουν όσοι έμειναν στην Ελλάδα.

Ήμουν και εγώ στο Σύνταγμα,τότε, έτρεχα και έκλαιγα και έπεφτα και έτρωγα και καμιά ψιλή αν και κατά κύριο λόγο την γλίτωσα με, χοντρές βρισιές …και όλα αυτά τελείωσαν.

Θες με επιτυχία, θες με αποτυχία, τελείωσαν…

Εμένα προσωπικά κάπου εκεί μου τελείωσε και η ελπίδα για το μέλλον καθώς και η πίστη σε μεγάλη μερίδα από τους συμπολίτες μου.

Και έφυγα.

Διαβάζω όσο μπορώ/αντέχω τα νέα της Ελλάδας και κάθε φορά καταλήγω στο ίδιο…

Δεν έχουν κουραστεί να οργίζονται όλοι αυτοί που συνέχεια λένε ότι οργίζονται?

Πριν κάποιες μέρες ήταν ένας σύμβουλος του Στουρνάρα, Καραβίτης λεγόταν…

Πέρα από τις προφανείς εξυπνάδες/τουίτ: «εγώ τον ήξερα ταβέρνα στο Παγκράτι, πότε έγινε σύμβουλος;» και αλλα τέτοια που είπα, μετά θυμήθηκα ότι πριν (ή μήπως μετά;) από αυτόν ήταν ο Άδωνις..πιο πριν ήταν ο Στουρνάρας..πιο πριν ήταν ο Σαμαράς…και ο Πάγκαλος…και ο Βενιζέλος…και ο Αβραμόπουλος…και ο Βορίδης..και η ΧΑ…και …και …

Μάλλον δεν έχει τελειωμό η λίστα.

Δεν κουραστήκατε να οργίζεστε;

Πόσο ακόμα θα οργίζεστε μόνο;

Γιατί δεν κάνετε κάτι;

Δεν εννοώ κάτι ηρωικό,μαζικό,ανατρεπτικό…πού τέτοια τύχη.

Απλά κάντε κάτι… κάτι, οτιδήποτε… φύγετε, διαδηλώστε… σταματήστε να πληρώνετε φόρους… υποστηρίξτε κινήσεις, ενέργειες… κάτι, ό,τι να ‘ναι.

Γιατί δεν κάνετε;

(Ο β` πληθυντικός είναι γιατί βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω… έφυγα, άρα έκανα.. Προδοτικό; Μακάρι να ήμουν τόσο σπουδαίος, ώστε να ταίριαζε αυτή η λέξη… Δειλό; Κατά πάσα πιθανότητα… Αναγκαίο για να συνεχίσω να ταΐζω την κόρη μου; Δυστυχώς ναι.)

Να τονίσω ότι ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω τις στρατιές άνεργων που βλέπω στο ίντερνετ.

Εμένα όταν έμεινα άνεργος,μετά από λίγο μου τελείωσαν τέτοιου είδους πολυτέλειες (έξοδοι, ίντερνετ)..

Μετά βέβαια άρχισαν να μου τελειώνουν και λιγότερο πολυτελή πράγματα,όπως το ενοίκιο κάθε μήνα,τα ψώνια κάθε εβδομάδα.

Ευτυχώς είχα σταματήσει να καπνίζω αλλιώς εδώ θα πρόσθετα το «τσιγάρα κάθε μέρα»

Καταλήγοντας θέλω να πω ότι μήπως είναι καιρός να παραδεχτούμε ότι χάσαμε; Χάσαμε σε συλλογικό, σε ατομικό, σε όποιο επίπεδο και αν σκεφτείς.

Οι εξαιρέσεις που ευτυχώς υπάρχουν, μάλλον κάνουν χειρότερη την ήττα των υπολοίπων μας.

Μήπως πρέπει να πούμε ότι χάσαμε, έτσι ώστε να βρούμε πώς θα κερδίσουμε;

Δεν γίνεται να είμαστε όλοι κερδισμένοι..και εμείς που τους αντιπαλεύουμε και αυτοί που, απ’ ότι όλα δείχνουν, νικάνε…

Κάποτε διάβασα, ότι αν σε ένα τραπέζι πόκερ δεν μπορείς να εντοπίσεις το θύμα μέσα στα πρώτα 10 λεπτά, τότε το θύμα είσαι εσύ.

Μάντεψε…σε αυτό το παιχνίδι των δυο μας με την κυβέρνηση , είμαστε πλέον σίγουροι ότι η κυβέρνηση ΔΕΝ είναι το θύμα…

Ποιος μένει;

Διαβάζοντας στο ίντερνετ, παίρνω την στρεβλή, ελπίζω, εικόνα ότι όλοι ετοιμάζονται για μια επανάσταση κάπου μεταξύ καφέ, χαζέματος στο ίντερνετ, εξόδου για καμιά μπίρα και οκ… και αύριο μέρα είναι.

Σταματήστε να έχετε συνηθίσει την απώλεια σας(ναι,στίχος είναι αυτός).

Σταματήστε να αισθάνεστε «δικαιωματικά νικητές» και οργισμένοι με τόσο ανωφελή και καταστροφικό τρόπο..Κάντε κάτι!

Μου θυμίζετε τον Ζήκο (Χατζηχρήστο), στην σκηνή που πάει να μαλώσει με τον Κιτσάρα (Ρίζο) και συνέχεια λέει στην Δέσποινα(Νέζερ) «Μην ακούς τι λέω εγώ..κράτα με εσύ» (καλά τα Διάφανα Κρίνα αλλά και ο Κατσουρίδης αξεπέραστος σε αυτό)!

Αυτό μου θυμίζουμε…

Τζάμπα μάγκες στην χειρότερη… χαμένοι στις δικαιολογίες μας στην ηπιότερη εκδοχή.

Κλείνοντας, να τονίσω ότι αυτά δεν τα λέω με κάνα δασκαλίστικο ύφος, ούτε έχοντας εξασφαλίσει κάνα λαμπρό μέλλον εδώ.

Τα λέω γιατί η αποτυχία και η επιστροφή είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι το πρωί και το τελευταίο πριν κοιμηθώ το βράδυ και πιστέψτε με…αυτές οι ώρες δεν απέχουν μεταξύ τους πάνω από 5.

Βλέπετε, εδώ είμαστε ότι ήταν οι Αλβανοί για εμάς τα «καλά χρόνια» και ως τέτοιοι, δεν έχουμε και πολλά δικαιώματα , ούτε καν σε 8ωρο ύπνο.

Μάλλον σε κούρασα…συγγνώμη για το «σεντόνι»…

Kάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε… έστω και για «λάθος» λόγους, απλά κάντε κάτι.

Σταματήστε να (κάνετε ότι) οργίζεστε.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου

DK

ps: Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ μεγάλο σαν κείμενο -και μάλλον όχι ιδιαίτερα καλογραμμένο για το μπλογκ σου-, αλλά, αν γίνεται, θα ήθελα να μου απαντήσεις πόσο δίκιο ή άδικο (ελπίζω πολύ) έχω.

(Αγαπητέ φίλε, μια χαρά είναι το κείμενό σας. Αν είχατε βάλει και τόνους, θα είχα κερδίσει μισή ώρα από τη ζωή μου. Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Δημήτρης Χορν, είχε πει «Κάνω το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Δεν κάνω τίποτα.». Ε, αυτό κάνουν και οι Έλληνες σήμερα: δεν κάνουν τίποτα. Όχι όλοι οι Έλληνες -γιατί πάρα πολλοί είναι βολεμένοι ακόμα και ξέρουν πως η πτώση του καθεστώτος θα τους παρασύρει κι αυτούς- αλλά αυτοί που περιμένετε να αντιδράσουν. Δεν κάνουν τίποτα και περιμένουν το καθεστώς να καταρρεύσει μαζί με την χώρα. Λογικά, αυτό θα γίνει. Και είναι σοφή αντίδραση. Καμιά αλλαγή δεν μπορεί να γίνει πάνω στη σάπια Ελλάδα. Πρέπει να διαλυθεί και μετά να φτιαχτεί από την αρχή. Αν εσείς φύγατε, εμείς μείναμε. Κι αυτό κάτι δείχνει. Λέτε ότι χάσαμε. Γιατί, πριν την κρίση κερδίζαμε; Όχι, απλώς υπήρχαν τα δάνεια. Χαμένοι ήμασταν και πριν. Για μένα, όποιος παίζει πόκερ είναι θύμα. Αργά ή γρήγορα. Στο Σύνταγμα, το 2011, την πατήσαμε. Αν γινόταν αυτό το κάλεσμα σήμερα, δεν θα πατούσα ούτε το πόδι μου. Αλλά ήταν ένα σπουδαίο μάθημα. Και η τρανή απόδειξη για το πόσο αφελείς είμαστε. Μην παίρνετε τόσο στα σοβαρά την «οργή» στο διαδίκτυο. Πάντα απορούσα πώς, σε μια ηλιόλουστη και εξωστρεφή χώρα σαν την Ελλάδα, άνθρωποι που δεν βγάζουν χρήματα από το διαδίκτυο είναι όλη μέρα μπροστά σε έναν υπολογιστή. Μέχρι που κατάλαβα… Κοιτάξτε, όμως, και γύρω σας στην Γερμανία. Δεν έχουν και οι Γερμανοί λίγα προβλήματα. Και τα έχουν πολλά χρόνια. Τι ακριβώς κάνουν; Τίποτα. Καταναλώνουν βλακώδη εθνικισμό και περιμένουν να έλθει το καλοκαίρι για να έρθουν μερικές μέρες διακοπές στην Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα να ζεις. Μαγικός τόπος. Και να την βομβαρδίζουν την Ελλάδα, πάλι ωραία θα είναι. Το συνειδητοποίησα απόλυτα τώρα που χρεοκόπησε. Ακόμα κούκλα είναι. Μπορεί και πιο κούκλα από πριν. Καλή επιτυχία στις δουλειές σας, υπομονή και καλή πατρίδα.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.