Γράμμα από τα ένδοξα Παρίσια

Αγαπητέ πιτσιρίκο γεια σου. Κλείνω αισίως ένα χρόνο στο Παρίσι και όλον αυτό τον καιρό κυνηγούσα τα γράμματα των μεταναστών στο blog σου και σε άλλα sites. Τα περισσότερα περιέγραφαν το πως γλίτωσαν από την Ελλάδα και βιώνουν πλέον τον πραγματικό «Ευρωπαϊκό» πολιτισμό. Ένας φίλος εξηγούσε πόσο καλύτερη είναι η ζωή ακόμη και στο Βουκουρεστάκι, το Παρίσι των Βαλκανίων. Φαντάσου τότε στο κανονικό τι θα γίνεται.

Εγώ θέλω να σου δώσω μια διαφορετική εικόνα μέσα από όσα πέρασα εγώ, αλλά και φίλοι σε μια χώρα, ανθό του ανεπτυγμένου κόσμου.

Γραφειοκρατία

Εδώ πρέπει να ξέρεις χωρίς αριθμό λογαριασμού σε τράπεζα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Το περιβόητο RIB. Δε μπορείς να δουλέψεις, να έχεις τηλέφωνο, ρεύμα, κλπ. Επιπλέον εδώ την τράπεζα την πληρώνεις, για να σου κρατάει τα λεφτά και σου ορίζει μέχρι πόσα μπορείς να βγάζεις κάθε βδομάδα. Κανονικός νταβατζής δηλαδή. Και για να την πείσεις να σου ανοίξει λογαριασμό πρέπει να δείξεις από πού έχεις σταθερά εισοδήματα και να δώσεις ένα λογαριασμό ρεύματος. Όπου εδώ ξεκινά ο παραλογισμός γιατί για να σε πληρώνει η δουλειά και να συνδέσεις το ρεύμα πρέπει να ‘χεις ήδη το RIB.

Έτσι αποκλεισμένος από όλα μια και δεν έχεις RIB, θα πας να παρακαλέσεις τον υπάλληλο να καταλάβει την περίπτωση σου και αν δεχτεί ο διευθυντής ανοίγεις λογαριασμό.

Όσο από εξυπηρέτηση; Για να μου βγάλουν μια κάρτα αναλήψεως χρειάστηκε να περιμένω καμιά βδομάδα να μου ‘ρθει ταχυδρομικά η ειδοποίηση ότι η κάρτα μου είναι έτοιμη. Και όταν πήγα στην τράπεζα να την παραλάβω έχοντας χάσει την ειδοποίηση, η υπάλληλος με κοίταξε έντρομη και μου είπε ότι ήμουν τυχερός που τελικά την βρήκε στο συρτάρι της χωρίς να έχω το απόκομμα!

Από κει και πέρα μπορώ να σου πω ότι σε ένα φίλο που του έκοψαν το ρεύμα από γραφειοκρατικό μπέρδεμα τους πήρε 20 μέρες να το ξανασυνδέσουν. ‘Ότι Για να βγάλεις το αντίστοιχο βιβλιάριο υγείας, την θρυλική carte vital, το ταχύτερο που έχω ακούσει είναι σε 3 μήνες και το αργότερο σε 3 χρόνια. Και ότι εγώ που περιμένω το γαλλικό μου ταμείο ανεργίας έχουν περάσει ήδη 2 μήνες και ακόμα τίποτα. Γενικά αυτές οι ιστορίες δίνουν και παίρνουν και ο καθένας έχει την δικιά του μοναδική περίπτωση.

Καθημερινότητα

Ως προς το πολιτισμό της καθημερινότητας θέλω να σου πω ότι είναι κοινωνικά αποδεκτό να πετάς γόπες και σκουπίδια στο δρόμο και ότι περνάμε όλοι τα φανάρια χαλαρά με κόκκινο. Στα μπαρ που θα πας να περάσεις καλά, θα ναι χύμα, το σέρβις ανύπαρκτο και η βρωμιά εμφανής (όχι ότι δεν υπάρχουν βέβαια και τα κυριλέ). Απόδειξη επίσης, δεν έχω πάρει ποτέ σε μπαράκι, μπορεί να τις κόβουν κρυφά.

Τέλος να σου πω ότι η Liberation σε ένα άρθρο της έγραφε πώς το 50% των φοιτητών που καλεί η Γαλλία να σπουδάσουν εδώ, υποφέρουν από την Γαλλική πραγματικότητα. (http://www.liberation.fr/societe/2013/11/25/on-t-invite-mais-une-fois-en-france-tu-n-es-plus-le-bienvenu_961859)

Πόσο «ευρωπαϊκά» σου ακούγονται όλα αυτά;

Οι φίλοι μου εδώ, μου λένε να μη γκρινιάζω για τα στραβά της Γαλλίας σε Έλληνες και δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στους τομείς που το λαιφστάιλ και τα ΜΜΕ μας πουλάνε ως «ευρωπαϊσμό» τους φτάσαμε τους ξένους και τους περάσαμε. Επίσης δεν είναι μία η Ευρώπη αλλά χώρες, που κάπου υπερέχουν και κάπου πάσχουν. Δεν είναι σε όλα συλλήβδην καλύτερες από μας. Έλεος πια με αυτό το κόμπλεξ των δημοσιογράφων που μας έχει γίνει συνείδηση. Ίσως βέβαια δεν είναι και τόσο αθώο. Και στις αποικίες επίσημα για να τις εκπολιτίσουν πήγαν.

Αν θα είχε ένα όφελος ο εξευρωπαϊσμός θα ήταν να βελτιώσουμε τους θεσμούς, την δικαιοσύνη, την ισότητα και τον πολιτισμό. Και όχι μόνο να εκτιμήσουμε ως λαός, το πώς η λιαστή ντομάτα ταιριάζει με την γκορκοντζόλα. Να αποκτήσουμε πολιτική σκέψη που θα έλεγε ο Καστοριάδης. Γιατί σ΄αυτό όντως υπερτερεί η Γαλλία. Αισθάνεσαι ότι είσαι ίσος απέναντι στο νόμο. Κατά κανόνα, ακόμα και η οικογενειακή επιχείρηση θα σεβαστεί την εργατική νομοθεσία.

Επιπλέον, δε θα σκεφτείς ότι ο υπάλληλος καθυστερεί τον φάκελο σου γιατί θέλει λάδωμα. Και θα απασχολήσει το δημόσιο διάλογο ότι η χώρα κατρακύλησε στην κατάταξη της παιδείας (και όχι επειδή θα ντροπιαστεί στους εταίρους). Εννοείται ωστόσο, πως η κατάσταση δεν είναι η ιδανική και πως δέχονται τον ίδιο πόλεμο από την ολιγαρχία.

Νομίζω πάντως ότι τα παραπάνω δεν έγιναν ποτέ ζητούμενο στην Ελλάδα και ούτε απασχολεί την μεγάλη πλειοψηφία. Από τα δεξιά προς τα αριστερά οι υποψήφιοι σωτήρες έχουν πάρει θέσεις: ΧΑ, Παϊσιος Ρώσοι, Ευρωπαίοι, Τσίπρας, ΚΚΕ. Με τον «εξευρωπαϊσμό» μάλλον να είναι η κυρίαρχη τάση και ας εννοεί ο καθένας κάτι διαφορετικό.

Όσοι είναι στους αγώνες ίσως πρέπει να παλέψουν έξω για την αλλαγή, ώστε να έρθει ως «ευρωπαϊκή» πλέον επιταγή στην Ελλάδα.

Πολλούς χαιρετισμούς από Παρίσι

Α.Α.

Αν το διάβασες, συγνώμη αν σε κούρασα και αν θέλεις μπορείς να το δημοσιεύσεις ελεύθερα.

Υ.Γ. Τι ζήλεψες τι τ άθελες τα ένδοξα Παρίσια
Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκές

(Αγαπητέ φίλε, δεν υπάρχει στην Ελλάδα η εντύπωση πως παντού αλλού είναι καλά και πως εδώ είναι χάλια. Υπάρχει η βεβαιότητα. όμως, πως εδώ έγινε ένα μεγάλο έγκλημα και οι εγκληματίες είναι ακόμα στην εξουσία. Με την βοήθεια, βέβαια, των σκλάβων ψηφοφόρων τους. Κατά τ’ άλλα, ένας Γάλλος φίλος μου εξήγησε πολύ καλά και αναλυτικά πριν 2-3 χρόνια γιατί η γαλλική κοινωνία δεν είναι πια αυτό που είχα εγώ στο μυαλό μου και γιατί είναι εντελώς απίθανο να αντιδράσουν οι Γάλλοι. Κι επειδή εδώ οι πάντες έχουν παραδοθεί, οργανωθείτε εσείς οι Έλληνες του εξωτερικού, για να έρθετε να μας ελευθερώσετε. Μην τον παρακάνετε, όμως, γιατί δεν θέλουμε να ελευθερωθούμε. Τους χαιρετισμούς μου στα παιδιά στα προάστια. Καλή χρονιά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.