Ένα σχόλιο για την ουκρανική κρίση

Γεια σου Πιτσιρίκο, σε διαβάζω χρόνια τώρα και συγχαρητήρια που έχεις αποτινάξει από πάνω σου τον ζυγό της «αφεντοκρατούμενης εργασίας». Αποτελείς έμπνευση πολλών πίστεψέ με. Με αφορμή το άρθρο σου για την Ουκρανική Άνοιξη θέλω την άποψη σου πάνω σε μια ίσως απλοϊκή διαπίστωση που έχω κάνει.

Η Ουκρανική κρίση είναι σίγουρα γεωπολιτικά και κοινωνικοπολιτικά πολύπλοκο θέμα αλλά κοιτάζοντας το απ’ έξω νιώθω ότι πέφτει τόσο ξύλο εκεί και έχουμε 28 νεκρούς για να αποφασίσουν ΠΟΙΟΝ ΝΤΑΒΑΤΖΗ ΘΑ ΕΧΟΥΝ, Ε.Ε. ή Ρωσία.

Όπως σου προείπα, απλοϊκή σκέψη αλλά πραγματικά αυτό νιώθω. Καλή σου συνέχεια.

Με εκτίμηση,

Παντελής

(Αγαπητέ Παντελή, εγώ δεν είμαι ειδικός στα θέματα της Ουκρανίας, ούτε σε κανένα άλλο θέμα. Έχω μιλήσει με Ουκρανούς που ζουν στην Ελλάδα και ξέρω πέντε πράγματα για την κατάσταση στην Ουκρανία. Είναι προφανές πως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πιέζουν την Ρωσία -μέσω της Ουκρανίας-, εξαιτίας της θέσης της Μόσχας στο θέμα της Συρίας. Πάντως, εγώ, από την ημέρα που ξεκίνησαν οι ταραχές στην Ουκρανία, σκέφτομαι τα ρούχα μου. Πρόπερσι, ξεδιάλεξα τα ρούχα μου και διαπίστωσα πως στην ντουλάπα μου υπήρχαν πάρα πολλά ρούχα που δεν φοράω. Τα περισσότερα ήταν κανούργια ή σαν καινούργια· τα ρούχα μου δεν φθείρονται με τίποτα· μάλλον επειδή δεν τα φοράω ποτέ. Γέμισα τρεις βαλίτσες ρούχα και τις έστειλα -μέσω μιας γνωστής μου- στην Ουκρανία. Τώρα βλέπω τους ανθρώπους εκεί που διαδηλώνουν και σκοτώνονται, και σκέφτομαι πως κάποιος απ’ αυτούς μπορεί να φοράει τα ρούχα μου. Μπορεί να σου φαίνεται περίεργο αλλά εγώ αυτό σκέφτομαι. Μου θυμίζω κάτι τύπους που βλέπουν ντοκιμαντέρ από την Κατοχή με δεκάδες σκελετωμένα πτώματα στους δρόμους, και λένε «Κοίτα, ρε μαλάκα, τι όμορφη που ήταν η Σταδίου! Ούτε ένα αυτοκίνητο δεν είχε!». Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.