Σπίτι μου, σπιτάκι μου

Πιτσιρίκο, με αφορμή τα μύρια όσα ακούμε τελευταία για τα ακίνητα, τα κόκκινα δάνεια, τους πλειστηριασμούς και ότι άλλο, μου περνάνε κάποιες σκέψεις από το μυαλό. Θα ‘ρθει δηλαδή η τράπεζα και θα σου πει: Μείνε στο σπίτι σου αλλά, επειδή μου χρωστάς ένα δάνειο, θα σου βγάλω εγώ μια δοσούλα να μου πληρώνεις -εφ’ όρου ζωής- και όλα καλά, όλα ανθηρά. Φοβερή επιτυχία.Τους ξεγέλασες όλους και θα μείνεις στο σπίτι σου.

Βέβαια, τους φόρους ακίνητης περιουσίας, τα χαράτσια, τους φόρους πολυτελούς διαβίωσης και ό,τι άλλο σκεφτούν στο εγγύς μέλλον, ποιος ξέρει, μπορεί να τα πληρώνεις πάλι εσύ.

Ίσως και να σου στοιχίσει και ακριβότερα απ’ το να ήσουν σε ένα ενοικιαζόμενο. Δικό σου σπίτι είναι άλλωστε βρε αδερφέ!

Συμπέρασμα: θα πληρώνεις μια ζωή ένα ενοίκιο για να μένεις στο δικό σου ακίνητο.

Βασιζόμενοι λοιπόν, στο συναισθηματικό δέσιμο του Έλληνα για το σπίτι του, βρήκαν τον τρόπο να τα έχουν μονά-ζυγά δικά τους και, όποιος δεν θα συμμορφώνεται, κλωτσιά κι απ’ έξω με συνοπτικές διαδικασίες.

Γιατί θα πρέπει λοιπόν, φίλε μου να το κρατήσεις; Έχυσες αίμα κι ιδρώτα το ξέρω, αλλά γιατί να ‘σαι πάλι το κορόιδο;

Τι φοβάσαι; Μήπως δεν ταιριάξει η η γωνία του καναπέ στο καινούργιο σαλόνι ή θα σου χαλάσει το φενγκ σούι;

Φίλε μου, το σπίτι είναι η οικογένεια, τα παιδιά σου, ο σκύλος σου, το μεσημεριανό τραπέζι,τα γέλια και τα κλάματα.Όχι τα ντουβάρια!

Μακάρι να ξεκινούσαν τόσοι χιλιάδες Έλληνες να σκέφτονται έτσι και όλοι μαζί με μια φωνή να πουν »Θέλετε τα σπίτια μας; Πάρτε τα! Πάρτε τα και βάλτε τα στο κώλο σας.»

Και όταν θα τα πάρουν, να δω τι θα τα κάνουν. Γιατί οι απειλές τύπου θα ‘ρθουν να μείνουν οι όλοι οι βορειοευρωπαίοι δίπλα μας, εμένα δεν με πείθουν.

Ας έρθουν, όμως, να ξεκινήσουν αυτοί να πληρώνουν φόρους και χαράτσια γιατί τότε δεν θα είναι all inclusive…

Η καλύτερη άμυνα, φίλε μου, είναι η επίθεση. Μάθε μπαλίτσα…όπως λέει κι ο Νίκος.

Θοδωρής

(Αγαπητέ Θοδωρή, η κυρίαρχη ιδεολογία στην Ελλάδα, επί δεκαετίες, ήταν θέση στο Δημόσιο, ιδιόκτητο σπίτι και καλύτερο αυτοκίνητο από τον γείτονα . Σήμερα, η κυρίαρχη ιδεολογία είναι ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Προσωπικά, θα πέθαινα αν έπρεπε να δουλέψω στο Δημόσιο -18 χρονών παρακάλεσα τον Θεό, τότε πίστευα ακόμα, να μην χρειαστεί ποτέ να γίνω δημόσιος υπάλληλος-, ενώ σπίτι και αυτοκίνητο δεν έχω. Έτσι, εγώ τώρα γυρνάω ξυπόλητος στα νησιά, ενώ οι φίλοι μου κάθονται στην Αθήνα και φυλάνε τα σπίτια τους και τα αυτοκίνητά τους, κάνοντας πως δεν ξέρουν πως, μέσα από την κάλπη τη στατιστική, μας κοιτάζει ο Χάρος και του τρέχουνε τα σάλια. Τι να πεις, επιλογές είναι αυτές. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να χτίσει τη φυλακή του -γιατί φυλακές είναι τα σπίτια- και να μπει μέσα. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ένα κράτος δεν είναι τίποτε άλλο από άθροισμα οικοπέδων. Αν τα κράτη δεν ήταν άθροισμα οικοπέδων με ιδιοκτήτες, δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχουν κράτη. Αν δεν έχεις δικό σου οικόπεδο, δεν έχεις και χώρα. Δεν θεωρώ πως σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, που σχεδόν όλοι αντιμετωπίζουν τους άλλους σαν εχθρούς, μπορεί να υπάρξει κοινοκτημοσύνη. Αν δει κάποιος πώς είναι οι δημόσιοι χώροι στην Ελλάδα και πώς φέρονται οι Έλληνες στους δημόσιους χώρους, καταλαβαίνει πως δεν υπάρχει ελπίδα. Όσο για τα σπίτια, να τα χαίρονται. Ωραία σπίτια έχουν. Βλέπεις την Αθήνα από ψηλά και σε πιάνει η ψυχή σου. Γυρνάς την Ελλάδα και δεν πιστεύεις στα μάτια σου με τόσα τέρατα που έχουν χτίσει παντού. Τόση ασχήμια δεν την αντέχουν ούτε οι τυφλοί. Ελπίζω και εύχομαι να τους πάρουν τα σπίτια -όπως πριν από δεκαπέντε χρόνια με το Χρηματιστήριο τους πήραν τα λεφτά – και να έρθουν να ζήσουν εδώ καλύτεροι άνθρωποι από άλλες χώρες. Είμαι βέβαιος πως, αν η πανέμορφη Ελλάδα κατοικηθεί από άλλους λαούς -και όχι κλέφτες, ρουφιάνους και κατσαπλιάδες όπως οι σύγχρονοι Έλληνες- θα μεγαλουργήσει. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.