Η Επιστροφή

Αγαπητέ πιτσιρίκε, δεν είναι η πρώτη φορά που σου γράφω αλλά είναι σίγουρα η σημαντικότερη. Έξι χρόνια κλείνω σε λίγες εβδομάδες από τότε που πέταξα για πρώτη μου φορά, και έμεινα στο εξωτερικό.

Στην αρχή, ήταν εύκολα. Λίγο τα απωθημένα από την φοιτητική ζωή που δεν είχα την ευκαιρία να κάνω, λίγο η αλλαγή σκηνικού που την χρειαζόμουν για να ξεχάσω μια γκόμενά που με είχε κάνει λίγο μαντάρα, τέλος πάντων, ήταν καλά.

Και σε κάποιο σημείο, εκεί ένα καλοκαίρι 3-4 χρόνια πριν, άρχισα να ξυπνάω και να συνειδητοποιώ.

Ζω σαν πασάς εδώ στο εξωτερικό. Ωράρια της πλάκας, καθαρίστρια, εκδρομές…

Αλλά κάτι λείπει. Οικογένεια, φίλοι.

Το βαρέθηκα το αγγλικό. Μπιρι μπιρι μπιρι όλη την ώρα.

Και παρόλο που δεν ήμουν ποτέ ελληνάρας, με ό,τι αυτό σημαίνει, δεν ένιωσα ποτέ να ταιριάζω με την κουλτούρα εδώ. Όλα υπολογισμένα και προκαθορισμένα. Copy paste ζωή.

Στα έξι χρόνια που είμαι εδώ, η μόνη φορά που πραγματικά γέλασα, ήτανε με Έλληνες.

Κάθε χρόνο έρχομαι για καλοκαίρι και μένω 2-3 εβδομάδες, και κάθε χρόνο λέω μήπως πρέπει να γυρίσω πίσω, και κάθε χρόνο αφού επιστρέψω εξωτερικό μετά τις διακοπές βλέπω τα κακά μαντάτα και λέω πού σκατά να πάω…

30 χρονών μαντράχαλος να γυρίσω πίσω για να μένω με τους γονείς μου; Να ζητάω δανεικά; Και κάθε χρόνο υπόσχομαι στον εαυτό μου να βρω μια λύση για να βλέπω πιο συχνά την οικογένεια και τους φίλους, και κάθε χρόνο δε τα καταφέρνω.

Ο λόγος που σου γράφω σήμερα, εδώ από το λιοπύρι της Πελοποννήσου, είναι πως μάλλον αυτή τη φορά σκέφτομαι σοβαρά να τα βροντήξω όλα και να γυρίσω πίσω.

Ξέρω ξέρω. Όπως όταν έφυγα (πριν την κρίση) με μουτζώνανε, έτσι και τώρα θα με ξαναμουτζώνετε όλοι σας…

Και το μήνυμα που στέλνω σε όσους τύχει να διαβάσουν αυτό το γράμμα είναι πως μόνο όταν χάσουν κάτι που είχαν ως δεδομένο, τότε μόνο θα το εκτιμήσουν πραγματικά.

Αν διστάζετε να φύγετε, κάντε το, έστω και για λίγο. Μονάχα τότε θα έχετε σφαιρική εικόνα για τα πράγματα.

Και πιτσιρίκε, επέτρεψε μου ένα τελευταίο. Αν θες το σβήνεις αυτό. Αν ψάχνει κανένας front end web developer, ας σου αφήσει μήνυμα στο Twitter με χασταγκ #backtogreece.

Γ.

(Αγαπητέ φίλε, να κάνετε αυτό που επιθυμείτε. Στην Ελλάδα, αν δεν ζεις στην Αθήνα, αν έχεις φίλους, αν κάνεις μια ανθρώπινη δουλειά, αν δεν θέλεις να γίνεις πλούσιος, και αν καταφέρεις να μην έχεις πολλές σχέσεις με κράτος, ιδιοκτησίες και τα ρέστα, δεν είναι καθόλου άσχημα. Θα προσθέσω στο σχόλιό σας περί δεδομένου πως, αν κάποιος θεωρήσει κάτι ως δεδομένο, θα το χάσει σίγουρα. Και ισχύει, πρώτα απ’ όλα, για τους ανθρώπους που θεωρούμε ως δεδομένους. Δεν σβήνω το μήνυμά σας για δουλειά· θα σας βοηθήσει να επιστρέψετε. Καλή πατρίδα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.