Απελπισία και γαστρονομικό παράδειγμα

Πιτσιρίκο γεια. Σου γράφω (και εγώ) από τη Γερμανία. Την προηγούμενη φορά που σε απασχόλησα ήταν αν θυμάμαι καλά για τον Ερμή του Πραξιτέλη, σου έγραψα με την ιδιότητα του (πρώην) αρχαιολόγου και ήμουνα ακόμη Ελλάδα. Ωραίες εποχές. Τώρα σου γράφω με την ιδιότητα του απλού αναγνώστη, επειδή μου έκανε κλικ το αρθράκι που έγραψες με τίτλο «Απελπισία». Εμένα μου έρχεται στο νου η εξής παρομοίωση, η οποία νομίζω ότι θα γίνει ίσως πιο εύκολα κατανοητή από τους Έλληνες, μύά και είμαστε έθνος κοιλιόδουλων (και δε βγάζω τον εαυτό μου απέξω):

Ας πούμε ότι πας σε ένα μικρό νησί της άγονης γραμμής για διακοπές. Το επόμενο καράβι έρχεται σε 15 μέρες οπότε δε μπορείς να φύγεις.

Ο ξενοδόχος που είναι και φίλος σου και εκτελεί χρέη ΜΜΕ στο νησί συνιστά μιά γραφική ψαροταβέρνα, τη Νέα Καλοφαγία του Αντώνη Καλαματιανού, με τα καλύτερα λόγια.

Πας, τρως, δε σου αρέσει: το φαγητό λύσσα, ο λογαριασμός χειρότερος, δε μένεις ικανοποιημένος και το λες το βράδυ στον ξενοδόχο.

Αυτός σου συνιστά να πας στη διπλανή ταβέρνα, Ο Βαγγέλης, που την έχει ένας κολλητός του, χοντρός και καλοφαγάς.

Πας εκεί την άλλη μέρα, τα ίδια και χειρότερα, άσε που ο χοντρός χαλβαδιάζει συνέχεια τη γυναίκα σου και της την πέφτει κανονικά.

Λες λοιπόν στο φίλο σου τον ξενοδόχο ότι το μάτι σου πήρε μιά άλλη ταβέρνα λίγο απόμερη, που συχνάζει κάμποσος κόσμος ( αν και όχι όσος στις άλλες δύο), το ΣΥΡΜΑ, που πιο παλιά λεγόταν ΕΑΡ και συνιδιοκτήτης, ή κάτι τέτοιο, ήταν ένας Λεωνίδας.

Εκεί ο ξενοδόχος γίνεται έξω φρενών, αρχίζει να φωνάζει και να ωρύεται, σε απειλεί με τροφική δηλητηρίαση, με βέβαιο θάνατο και με χίλια δυο κακά. «Δηλαδή προτιμάς να πεθάνει η γυναίκα σου προκειμένου να μην την χουφτώνει άλλος;» ουρλιάζει έξαλλος.

Εσύ όμως κάτι πρέπει να κάνεις. Τι μπορείς να κάνεις, να αφήνεις τους δύο ταβερνιάρηδες να σε φεσώνουν με τα παλιοκρέατά τους; Ή να δοκιμάσεις και το δίπλα μαγαζί, να δεις τι έχουν να προσφέρουν και αυτοί βρε αδερφέ;

Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής, όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι θα πηγαίνανε δίπλα, απλά και μόνο για να μην τους πιάνει κότσο κάθε επιτήδειος ταβερνιάρης με άκρες στους ξενοδόχους του νησιού.

Οι Έλληνες το σκεφτόμαστε ακόμα, γιατί πιστεύουμε τον κάθε διεφθαρμένο ξενοδόχο.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από τη Γερμανία

Κώστας

(Αγαπητέ Κώστα, οι Έλληνες δεν πιστεύουμε τον διεφθαρμένο ξενοδόχο. Είμαστε εντελώς διεφθαρμένοι κι εμείς. Και θέλουμε να σαπίσει και το τρίτο «μαγαζί», πριν το ψηφίσουμε, ώστε να μας ταιριάζει. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.