Δεν με αναγνωρίζεις;

(Ακολουθεί το κείμενο ενός αναγνώστη)
Καλησπέρα. Είμαι ο Έλληνας! Χαίρω πολύ….
Τι κάνεις; Πώς είσαι; Πως είναι ο καιρός εκεί στη Βόρεια Ευρώπη; Έμαθα είχατε λίγο άστατο Χειμώνα. Σε εμάς στα νότια πάντως ήταν καλά. Κι ευτυχώς που ήταν καλά γιατί πάλι όλα τα καλοριφέρ έμειναν σβηστά. Είμαστε πολύ τυχεροί που δεν έχουμε τους χειμώνες σας…

Τι;

Δεν με αναγνωρίζεις;

Μα πως γίνεται αυτό; Εγώ είμαι το ένα από τα αστέρια στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως ένα από εκείνα που βρίσκονται χαμηλά στον κύκλο…Αλλά σίγουρα υπάρχω.

Ακόμη να με γνωρίσεις;

Ξέρω έχω αλλάξει αρκετά από την εικόνα που είχες στο μυαλό σου για εμένα. Ναι, τους έβγαλα τους χιτώνες και τώρα πλέον ντοπάρω κι εγώ τους αθλητές μου για να συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς. Σταμάτησα να χτίζω σπίτια με όμορφα κιονόκρανα και αετώματα και πλέον σηκώνω τσιμεντένια θηρία χωρίς καμία ομορφιά. Ούτε πολεμάω με δόρατα και κράνη. Τώρα αγόρασα όπλα. Και μάλιστα πολλά. Δε θυμάσαι;;; Πολλά από αυτά εσύ μου τα πούλησες για να φυλάω τα σύνορα μου από τους Τούρκους. Καλά, ακόμη κι αν δε θυμάσαι την αγοραπωλησία σίγουρα θα θυμάσαι στα χρήματα που σου έδωσα. Με τα ίδια χρήματα θα μπορούσα εδώ να χτίσω νοσοκομεία και πανεπιστήμια. Ακόμη και τη δημοκρατία που κάποτε είδα να επινοείται στο μέρος που μένω τώρα, εγώ δεν την πολυεκτιμώ. Την “σουλούπωσα”, γιατί ανάμεσα σε άλλα, φοβήθηκα ότι θα σταματήσω να είμαι σαν κι εσένα. Όχι δεν φιλοσοφώ πια. Ώρες ώρες δε ξέρω καν αν είμαι ικανός να οργανώσω έστω κι έναν σωστό συλλογισμό.

Δε με θες;

Μα, γιατί; Εγώ σε θεωρώ όμοιο μου. Ποτέ δε σε θεώρησα κατώτερο μου. Εσύ γιατί; Ναι ξέρω… Δεν έχω όσα λεφτά έχεις εσύ, στην τσέπη μου, ούτε τις δικές σου καταθέσεις στην τράπεζα, αλλά αυτό γιατί να με κάνει κακό άνθρωπο;

Να κάνω λίγο στο πλάι γιατί σου χαλάω την θέα;

Τώρα υπερβάλλεις νομίζω. Δε ξέρω αν ταιριάζω ή όχι στην αισθητική σου και δεν είμαι εγώ αυτός που θα παινευτεί ότι η αισθητική που έχεις, οφείλεται στους δικούς μου προγόνους, αλλά γιατί δεν θες να φτιάξουμε μαζί μία καινούρια αισθητική που θα μας χωράει όλους; Αυτή τη φορά ας μη γίνει με γνώμονα τα χρήματα ή τα νούμερα αλλά τις ιδέες ή τις αξίες… Δεν πιστεύεις κι εσύ ότι εκεί μπορούμε να τα βρούμε; Άλλωστε αν το καλοσκεφτείς και οι δύο να προοδεύσουμε θέλουμε. Εσύ θέλεις να προηγείσαι κι εμένα μου αρκεί να σε ακολουθώ. Ξέρω πολύ καλά ότι έτσι όπως είμαι τώρα, δε μπορώ να χαράξω μόνος μου ηγετικό ρόλο όπως στο παρελθόν. Βέβαια, ούτε το 1940 μπορούσα να χαράξω ηγετικό ρόλο, αλλά διάλεξα να δώσω το αίμα μου αντί να υποταχθώ. Μετά από όλα αυτά, δεν πιστεύεις ότι είμαι ένας αρκετά πιστός σύμμαχος;

Ναι ξέρω… Χρωστάω παντού… Ούτε σε εμένα αρέσει να χρωστάω…

Όμως, πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι τα χρήματα που δανείστηκαν εξ’ ονόματος μου από εσένα κατέληξαν όντως σε εμένα; Γιατί δεν με βοηθάς κι εσύ να το εξακριβώσουμε μαζί; Μη ξεχνάς ότι οι δικοί σου ηγέτες είναι αυτοί που κάνουν ότι μπορούν για να κρατήσουν στην εξουσία αυτούς που με έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Αν θέλεις εσύ μία φορά δικαιοσύνη, εγώ ώρες ώρες κλαίω για δικαιοσύνη. Το πήρα πλέον το μήνυμα και θα είμαι πιο αυστηρός αναφορικά με αυτούς που εκλέγω. Έγινα δύσπιστος και ίσως αυτή να είναι και η πολυτιμότερη μου αρετή πλέον.

Δεν έχω αξιοπρέπεια;

Είναι αλήθεια ότι έχω χάσει ένα μέρος της. Και ίσως το πολυτιμότερο. Αυτό που έγκειται στην αυτονομία και στην εθνική κυριαρχία. Αλλά πού πήγε αυτό το κομμάτι; Θες να ψάξεις στα κέντρα διακυβέρνησης σου; ΄Έτσι, προληπτικά… Κι αν όλως τυχαίως το βρεις, θέλεις να μου το επιστρέψεις πίσω ακέραιο και αρτιμελές; Ξέρεις, είναι το κομμάτι της αξιοπρέπειας που αγαπώ περισσότερο γιατί μεγάλωσα με πολλές ιστορίες για τους προγόνους μου και τους αγώνες τους και είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε αυτά τα θέματα.

Είμαι τρελός;

Ε, είμαι λίγο. Ίσως για αυτό ακόμη να ονειρεύομαι… Ένας ποιητής μου, μου ψέλλισε κάποτε στο αυτί ότι “σε τούτα εδώ τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει…”. Εξακολουθώ να τον πιστεύω και να τον μνημονεύω… Μ’ αρέσει να μουρμουρίζω αυτόν τον στίχο όταν κοιτάζω τον Παρθενώνα και νιώθω τη μοναξιά του.

Όχι δε φταίει ο ήλιος που με χτυπάει στο κεφάλι 11 μήνες τον χρόνο….

Φταίει το γεγονός ότι υπήρξα εύπιστος. Έχασα την ουσία των πραγμάτων και αναλώθηκα στο να παίρνω οδηγίες από κατ’ ευφημισμόν πρότυπα. Αυτό είναι σίγουρα ένα πράγμα για το οποίο δικαιούσαι να με κατηγορήσεις. Άλλωστε εσύ παίρνεις πάντα τις σωστές αποφάσεις. Εσύ δεν κάνεις λάθη. Εσύ μεριμνείς εκ των προτέρων για να εξασφαλίσεις ένα άνετο περιβάλλον για τα παιδιά σου. Και τελικά και για τα παιδιά μου, που αποφάσισαν να με παρατήσουν για να ζήσουν κοντά σου. Για να τα ταΐσεις και να τα φροντίζεις, αφού εγώ δεν κρίθηκα ικανός για αυτό. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία μου.

Όχι δεν είμαι πολίτης δεύτερης κατηγορίας. Ούτε ανήκω στα PIGS…

Εγώ πάντοτε Ευρωπαίος ήθελα να’ μαι. Έβλεπα μικρός τις πόλεις σου και τις θαύμαζα. Μου έλεγαν οι συμπατριώτες μου που ζούσαν στις πόλεις σου, για το κράτος σου και το ζήλευα. Κι ακόμη το ζηλεύω. Εμένα με πνίγει το τσιμέντο στη πόλη μου, πριν πληρώσω 5 ευρώ για να μπω σε μία παραλία. Εγώ μπορεί να χαλάσω μία ολόκληρη ημέρα για να βγάλω ένα χαρτί. Για όλα αυτά δε κατηγορώ εσένα φυσικά. Σε αυτά είσαι αυθεντία κι ακόμη θέλω να σου μοιάσω.

Γιατί δεν κάνεις λίγο πιο πέρα για να χωρέσουμε κι οι δύο;

Σε μία γωνίτσα θα κάτσω ήσυχα ήσυχα, και θα γλείψω τις πληγές μου. Το κορμί μου είναι γεμάτο τραύματα. Μη κοιτάς που δεν φαίνονται πάνω από τις μάρκες που φοράω. Ώρες ώρες πιστεύω ότι είμαι ετοιμοθάνατος. Σχεδόν πήγα να πιστέψω ότι εσύ με κρατούσες στη ζωή. Αλλά μάλλον δεν είναι έτσι. Ίσως να τρόμαξες τώρα που με είδες γιατί περίμενες ότι έχω ήδη πεθάνει. Κι εγώ δε συμπαθώ πολλούς ανθρώπους αλλά δεν τους σκοτώνω κιόλας. Εγώ βλέπεις πιστεύω ακόμη στα θαύματα και μάλλον είναι θαύμα που είμαι ακόμη ζωντανός. Μήπως για αυτό δε με αναγνωρίζεις;

Ζητάω πολλά;;;

Εδώ θα διαφωνήσω. Δε ζητάω πολλά… Να συνεχίσω να ονειρεύομαι ζητάω και να μπορώ να κοιτάζω τον γαλάζιο μου ουρανό. Δε μπορώ να ζήσω χωρίς ουρανό. Μακάρι να μπορούσα…

Θα τα πούμε το καλοκαίρι;;; Θα έρθεις εσύ για να με δεις;;;

Μα μέχρι το καλοκαίρι, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει φίλε μου. Ξέρω έχω ευλογημένο τόπο και έκανα ότι μπορούσα για να έρχεσαι να διασκεδάζεις στο μέρος μου και να μου αφήνεις τα πολύτιμα χρήματα σου. Έβαλα και μία πολύ όμορφη υπουργό τουρισμού να σε υποδέχεται. Χόρεψα και Συρτάκι. Σε τάισα τζατζίκι κι έβαψα τα πεζοδρόμια και τους τοίχους στα νησιά μου για να λάμπουν όταν θα περνάς από δίπλα τους. Ταλαιπώρησα και τα γαϊδουράκια για να σε κουβαλήσουν… Ιδιωτικοποίησα και πολλές παραλίες για να τις απολαμβάνεις μόνο εσύ στο ακριβό σου ξενοδοχείο και να μην σε ενοχλώ με την παρουσία μου. Είδες τι όμορφη χώρα που έχω; Καταλαβαίνεις τώρα πόσο πολύ πονάνε τα παιδιά μου όταν την αφήνουν; Καταλαβαίνεις τώρα πόσο πολύ τιμωρούμαι για τα λάθη μου; Κατάλαβες τώρα γιατί είχα τόσους πολέμους όσο εσύ έχτιζες καθεδρικούς και πανεπιστήμια; Φαντάζομαι ότι είναι ωραίο να έχεις συνδυάσει τη χώρα μου με τη διασκέδαση σου. Εγώ πάλι έχω συνδυάσει τη δική σου χώρα με τη δουλειά και τις εκκλήσεις για λεφτά. Μάλλον αυτή είναι η διαφορά μας.

Κάθισε λίγο… Έχω τόσα να σου πω…

Πολλές φορές, ξέρεις, νιώθω ότι απλά ψάχνω έναν συνομιλητή. Κάποιον που να ακούει εμένα. Τον απλό Έλληνα. Έχω καταλάβει ότι τους ηγέτες μου δεν τους ακούς. Καλά κάνεις… Ούτε εγώ τους ακούω… Είναι σφάλμα μου, που τους εκλέγω και ξέρω ότι έσφαλα σε πολλά πράγματα. Αλλά μάλλον δεν νομίζω ότι έφταιγα εγώ για αυτό. Όσο έφταιξες εσύ για το Ολοκαύτωμα και για την Αποικιοκρατία και όχι οι ηγέτες σου, άλλο τόσο έφταιξα εγώ για το χρέος μου και όχι αυτοί που εξέλεξα. Ναι αυτοί… Που παίρνουν εντολές από αυτούς που εσύ εκλέγεις. Είδες τελικά που η ψήφος σου επηρεάζει κι εμένα. Ούτε συμπατριώτες να ήμασταν…

Σ.

(Αγαπητέ φίλε, δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα με τους άλλους απλούς πολίτες της Ευρώπης, ούτε αυτοί έχουν πρόβλημα μαζί μας. Με πολλούς από αυτούς είμαστε στην ίδια θέση. Αν δεν είναι ήδη στη θέση μας, θα είναι αύριο, μεθαύριο. Ίδια είναι η μοίρα μας στην οικονομία των αγορών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μια ωραία ιδέα αλλά έχει αποτύχει. Ακριβώς, επειδή δεν είναι Ευρώπη των πολιτών. Αυτή η Ευρώπη των αγορών, εμένα δεν μου γουστάρει καθόλου. Όποιος πιστεύει στην ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης, πρέπει να μιλάει ανοιχτά και καθαρά για την αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να μην επιμένει σε ένα λάθος που δεν διορθώνεται. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.