Η Δημοκρατία πεθαίνει

Hello πιτσιρίκο. «Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ», γραμμένο σε τοίχο. Πρέπει να γράφτηκε πολύ, πολύ, πολύ, πολύ παλιά. Χαζαμάρες, η Δημοκρατία ζει και βασιλεύει. Έτσι, λίγες μέρες πριν τη μεγάλη γιορτή της Δημοκρατίας, που είναι οι εκλογές, αποφάσισα να σου στείλω το λεξικό του υπεύθυνου ψηφοφόρου.

Δωροδοκία= αισχρή θεατρική παράσταση που στήνει η αντιπολίτευση για να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές.
Ήθος= το δεύτερο όνομα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

Μνημόνια= τα σκίζει ο Σαμαράς κάθε μέρα εδώ και 4 χρόνια περίπου, τα δυο ως αντιπολίτευση.
Οβολός= αρχαιοελληνικό νόμισμα που θα επανέλθει αν κερδίσει στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θα μας διώξουν από την ΕΕ. Τρομακτικές οι συνέπειες τυχόν επιστροφής στον οβολό.

Κομμουνιστές= θα μας πάρουν τα σπίτια και τις καταθέσεις.
Ρατσισμός= δεν ξέρω τι σημαίνει επειδή οι Έλληνες δεν είμαστε ρατσιστές.

Αριστερά= ανθελληνικό πολιτικό ρεύμα που ευθύνεται για όλα τα δεινά του ελληνικού λαού.
Τράπεζα= φιλανθρωπικό ίδρυμα που μοιράζει λεφτά στους πολίτες. Χωρίς τις τράπεζες, θα ζούσαμε σε σπηλιές και θα μασουλάγαμε χόρτα.

Ιπτάμενοι αναρχικοί= αερομεταφερόμενα τάγματα τρομοκρατών.
Ανάπτυξη= κινητήριος μοχλός της ελληνικής οικονομίας και προσωπική επιτυχία του Αντώνη Σαμαρά που έφερε παράλληλα δωρεάν wi-fi σε όλη την Ελλάδα.

Το δικό μου λεξικό έχει μια λέξη: αμάν.

Αμάν πια με το εμπόριο ελπίδας των εκλογών: ευρώ, ευρώ, ευρώ.

Αμάν πια με τις τις φοβίες του σφουγγοκωλάριου μήπως αρπάξει ο κώλος του: Τσίπρα, δραχμή, κομμουνισμό.

Αμάν πια με τα καθάρματα: Σαμαρά, Βενιζέλο και σια.

Πόσα αμάν να χωρέσουν σε ένα μήνυμα; Αμάν πια με την ελληνική κοινωνία που όλο αναθέτει τις ευθύνες της αλλού.

Ακούς εκεί δημοκρατία. Ας γελάσω. Με Παπούλια πρόεδρο, κατουρήθηκα.

Σε άλλο τοίχο μια υπέροχη ρήση του Καζαντζάκη:

«Δεν ελπίζω τίποτα
Δεν φοβούμαι τίποτα,
Είμαι λεύτερη (λεύτερος τα αγοράκια)»

Άλλοι, καλύτεροι άνθρωποι από μας, θα καταλαβαίνουν κάποτε αυτά τα λόγια. Έτσι ελπίζω τουλάχιστον.

Πολλά Φιλάκια

Ε.

(Αγαπητή φίλη, δεν υπήρξε ποτέ κάτι που να φέρνει σε δημοκρατία στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Υπήρξε μια μεγάλη ευκαιρία για κάτι κοντά σε δημοκρατία μετά την Κατοχή και άλλη μια ευκαιρία στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Η πρώτη ευκαιρία διαλύθηκε με τον Εμφύλιο, η δεύτερη με την χούντα. Η δημοκρατία στην Ελλάδα δεν πεθαίνει, όπως δεν πεθαίνει και η Ελλάδα. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχουν. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν ξέρουν καν τι είναι δημοκρατία. Ρωτήστε να δείτε. Νομίζουν πως δημοκρατία είναι οι εκλογές. Όταν οι πολίτες δεν ξέρουν τι είναι δημοκρατία -και δεν θέλουν να μάθουν τι είναι δημοκρατία-, οι εκλογές δεν έχουν καμία σημασία. Είναι ολοφάνερο πια πως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι Έλληνες, οπότε μη χολοσκάτε. Δεν πρόκειται να αλλάξουν σύντομα. Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι εθελόδουλος ραγιάς. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.