Ο οργασμός της (αγ)Ελλάδας;
Γεια σου πιτσιρίκο. Ήταν Κυριακή του Ιούνη κοντά στην ροδαυγή, όταν το 2012 βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη του χωριού της μάνας μου, όπου είχα ανεβεί να ασκήσω για τελευταία φορά το εκλογικό μου δικαίωμα. Δεν είχα απελπιστεί τελείως, παρότι είχα πλέον πάρει οριστικά την απόφαση να φύγω για την Σκανδιναβία μαζί με την γυναίκα μου.
Το είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου, αν τα ξαναγαμήσουμε οι Έλληνες ψηφοφόροι, θα είναι η τελευταία φορά που θα ξοδέψω χρόνο και χρήμα για το πολιτικό μέλλον αυτού του τόπου.
Πόσο χρόνο και πόσο χρήμα θα μου πεις; Βενζίνες για διακόσια χλμ και πρωινό ξύπνημα/τρέξιμο για να μπω στην ώρα μου σε κεντρικό νοσοκομείο της Αθήνας σε γενική 24ωρη εφημερία είναι η απάντηση, περισσότερα από το 40% που δεν ξεκόλλησε εκείνη την ημέρα.
Αφού λοιπόν φτάνω στην ώρα μου και εύχομαι στην ακροαριστερή συνάδελφο που αντικαθιστώ “Hasta siempre”, με το καλό κλπ. Το βράδυ έχει φτάσει η αγωνία στο τέρμα. Δεν είναι ιδεολογικό πλέον το θέμα, δεν είναι πολιτικό, δεν είναι οικονομικό.
Έχει να κάνει με το ποσοστό μαλακίας επί του γενικού πληθυσμού πλέον. Κάποια στιγμή, η ελπίδα παίρνει κεφάλι: ‘Λες να τους γαμήσουμε;’´ ρωτάω τον επίσης αριστερό επιμελητή μου. Γελάει σφιγμένα, με κοιτάζει στραβά.’Λες;’ λέει…
Ποιους να γαμήσουμε; Τους βλαμμένους στον εγκέφαλο που θα ψηφίσουν Χ.Α., ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, δεν θα ψηφίσουν, θα ρίξουν λευκό.
Και τους γαμωπολιτικούς, να δω να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια τους.
Και τους γαμωτροϊκανούς, να ιδρώσουν για μια δυο ώρες που θα σκέφτονται μήπως ο Άλεξ είναι κανένα τρελό αγόρι και τους τα κάνει πουτάνα αύριο κιόλας.
Τον Άλεξ τον είχα δει λάιβ όταν είχε έρθει στο νοσοκομείο μας να “ενημερωθεί” για την κατάσταση του ΕΣΥ.
Ούτε για μέλος στο πενταμελές της τάξης δεν θα τον ψήφιζα, όχι για το δεκαπενταμελές του σχολείου.
Γάμησέ τα σκέφτηκα τότε, αυτός είναι η τελευταία ελπίδα της χώρας.
Αλλά στην αναβροχιά… Αλυσιδωτή αντίδραση, εμπιστοσύνη των επενδυτών, χρηματιστήρια, αγορές… Της πουτάνας θα γινόταν, θέλανε δε θέλανε. Θα μόλυναν την Ιταλία, την Ισπανία, μεγάλες αγορές… Θα τους έσκαγε η φάση σαν οργασμός 16χρονου, ασυγκράτητος, χωρίς έλεος, δύναμη της φύσης που πρέπει να διοχετευθεί για να ηρεμήσει.
Πουτάνα όλα και πού θα χωθείτε μαλάκες; Γαμήστε το ευρώ, τη δραχμή, το ρούβλι κλπ. Θα μας πάρουν τα σπίτια, τις καταθέσεις, τα αυτοκίνητα, το μουνί της μάνας μας… Λες και έχει σημασία πια, έχει γεμίσει η χώρα σαπίλα, παρακμή, διαφθορά και φασισμό, μην μας κόψουν τον φραπέ μας μάρανε.
Έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται “βγες γαμώ τον Χριστό και θα κάτσω εδώ να το απολαύσω, γάμησε τη την Σουηδία, εδώ θα βγούνε γούστα”.
Όπως και να έχει, ξέρουμε όλοι την κατάληξη εκείνης της νύχτας. Ο 16χρονος εκσπερμάτισε δειλά και γεμάτος ενοχές, μοναχικά, με κλειστά τα μάτια, έπλυνε τα χέρια του και άλλαξε τις πετσέτες. Οι γονείς κοιμούνταν ήσυχοι στο δίπλα δωμάτιο, είχαν κάνει ιεραποστολικό, θα μπει το επόμενο δεκαπενθήμερο (το σλόγκαν εκείνης της περιόδου).
Θα περάσει καιρός για να κάνει σεξ ο 16χρονος, και άμα. Αν γίνει κάτι σε αυτές τις εκλογές, θα πρόκειται μάλλον για μια λίγο πιο πετυχημένη μαλακία, παρά για σεξ.
Καλό βόλι σε όλους, όπως και να έχει, εύχομαι να ξεπεράσει η πραγματικότητα τα πιο αχαλίνωτα όνειρα και προσδοκίες.
Με φιλικούς χαιρετισμούς, από την χιονισμένη Σκανδιναβία.
Υ.Γ.1 Αυτοί που λένε ότι εμείς που δεν θα ψηφίσουμε τώρα δεν δικαιούμαστε να μιλάμε έχουν μάλλον δίκαιο. Όχι σίγουρα για το τι τραβάμε στην ξενιτιά που μας ´εξόρισαν´ , κάποιοι από εμάς τα περνάνε μια χαρά γιατί η αξιοπρέπεια αντισταθμίζει την έλλειψη ήλιου και καλού φαγητού. Σχολιάζουμε, όμως, πλέον σαν ξένοι, εξωτερικοί παρατηρητές. Όπως σχολιάζουν αυτοί ο,τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, άλλωστε. Τους καταλαβαίνω αλλά δεν φταίμε (μόνο) εμείς για όλα τα δεινά.
Υ.Γ.2 Από το 2009 εύχομαι να κάνω λάθος, κάθε φορά, το ορκίζομαι. Βγάλτε με λάθος γαμώ την παναγία μου. Για τον οργασμό, και ας είναι άλλη μια μαλακία όπως τόσες άλλες πριν.
(Αγαπητέ φίλε, πολύ μου αρέσει όπως τα γράφετε. Ούτε στις εκλογές δεν μπορούν να κάνουν μια έκπληξη οι Έλληνες. Αν δεν είχε χρεοκοπήσει η χώρα, θα ήμασταν ακόμα με τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου, ή θα παλεύαμε να κάνουμε πρωθυπουργούς τα παιδιά τους ή τα ξαδέρφια τους. Κρίμα που δεν έκαναν οι Έλληνες κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ το 2012, να ήσασταν ακόμα εδώ. Έφυγαν πολλοί Έλληνες μετά τις εκλογές του 2012, απελπισμένοι πια και σίγουροι πως τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ στην Ελλάδα. Φυσικά και έχετε το δικαίωμα να μιλάτε. Άλλωστε, το Διαδίκτυο είναι μια ξεχωριστή χώρα που μας ενώνει όλους. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.