Η εμπέδωση θεσμών, ανθρώπινο κρέας μυρίζει


Πιτσιρίκο,
Πριν λίγες ώρες έμαθα τα νέα πως αστυνομικοί της UPP εκτέλεσαν ένα δεκάχρονο αγόρι στο συγκρότημα φαβελών του Alemão εδώ στο Ρίο. Είδα το βίντεο που σου στέλνω και με έπιασε ο ίδιος κόμπος στο στομάχι που με είχε πιάσει τότε, με τον Αλέξη.

Λυπάμαι, δεν έχω πια την ηρεμία να σου στείλω ωραία σμιλεμένα λόγια, να κάνω περισπούδαστες συνδέσεις, να σου μιλήσω κι εγώ με κάποια “επιστημονική ιδιότητα” σαν τον γραβατωμένο ξεφτίλα που υπερασπίζεται έμμεσα αλλά τόσο έντεχνα τους δικούς του ένστολους δολοφόνους – κι απ’ τα αριστερά πάντα, για να μην ξεχνιόμαστε.

Οι UPP (αστυνομικές μονάδες ειρήνευσης) είναι κι αυτές αστυνομικές μονάδες της γειτονιάς, με μοναδικό τους πεδίο δράσης τη φαβέλα.

Στο Alemão, μου είπαν οι εδώ φίλοι, οι δολοφονίες είναι καθημερινό φαινόμενο – κυριολεκτικά. Στο γειτονικό Maré, που μένουν αυτοί/ες, τα πράγματα είναι πιο ήσυχα, λέει: “μόλις” δυο με τρεις οι δολοφονίες την εβδομάδα.

Το σφίξιμο στο στομάχι είναι τεράστιο.

Μόνη ελπίδα, πως εικόνες σαν την παραπάνω αρχίζουν να κυκλοφορούν μέσω διαδικτύου, πως τα εγκλήματά τους καταγράφονται. Γιατί αν περιμέναμε απ’ τους άλλους, τους “έγκριτους”…

“Ειδησεογραφική” ιστοσελίδα του γνωστού συγκροτήματος, του ίδιου με αυτό που φιλοξένησε τις “επιστημονικές απόψεις” του γραβατωμένου ξεφτίλα-υπουργού (και η παλαιότερη στο ελληνικό διαδίκτυο) έγραψε πως το αγόρι “σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών”. Έτσι ακριβώς, επί λέξει.

Φίλοι με ρωτάνε αν φοβάμαι να βρίσκομαι στο Maré. Όχι, συνήθως δε φοβάμαι. Στα καλά του, το Maré είναι μια από τις πιο ζωντανές και ζεστές γειτονιές που έχω συναντήσει οπουδήποτε.

Οι άνθρωποι, οι άνθρωποι πώς να σε φοβίσουν; Τους βλέπεις, σε βλέπουν, τους μιλάς, σου μιλάνε: επικοινωνείτε άμεσα, αδιαμεσολάβητα και το ανοίκειο γίνεται οικείο.

Αν κάτι με φοβίζει είναι κάποιες λέξεις. Λέξεις όπως ειρήνευση, εμπέδωση θεσμών, πολιτική νομιμοποίηση και κοινωνική συναίνεση.

Λέξεις που καμιά φορά φεύγουν από το μελάνι στο χαρτί των εφημερίδων συγκροτημάτων και γίνονται σφαίρες καρφωμένες στα σώματα δεκάχρονων παιδιών.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, τι να πω; Αναλώσιμα είναι τα παιδιά του κόσμου, αναλώσιμοι κι εμείς. Η εξουσία δολοφονεί. Η ολιγαρχία δολοφονεί. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.