Μήπως

Πιτσιρίκο, βλέποντας σήμερα τις ειδήσεις για την στάση το δανειστών και πόσο απάνθρωποι είναι -για μία ακόμη φορά- αποφασίζω ότι με έχουν μπουχτίσει οι μαλακίες τους. Το ελληνικό χρέος είναι όσο βγάζουν οι 20 μεγαλύτερες εταιρίες του κόσμου μέσα σε μία μέρα.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο, θα σας λιώσουμε.

Έχοντας διαβάσει και το κείμενο για τον ρατσισμό, αποφασίζω ότι είναι ώρα για μία βόλτα.

Κατεβαίνω λοιπόν στο λιμάνι της Μυτιλήνης, αρχίζω και σουλατσάρω απέξω από καφετέριες, στην μαρίνα με τα πολλά σκάφη που είναι δεμένα εκεί.

Περπατώντας λοιπόν ακούω ξαφνικά μία τεράστια βαβούρα, κοιτάω πάνω και ήταν 7 άτομα της ηλικίας μου που κυριολεκτικά κανιβαλίζανε γύρω από τη σημαία του Ολυμπιακού. Ξελαρυγγιάζονταν, ανάβανε βεγγαλικά χτυπούσαν τα κάγκελα.

Περπατώντας λίγο πιο κάτω, δύο κοπέλες συζητούσαν και συγκρίνοντας τα μαυρίσματα τους.

Κάθομαι λοιπόν σε μία καφετέρια που συχνάζουν φοιτητές, και για να μην στα πολυλογώ τα ίδια. Ο κώλος της σερβιτόρας, το κινητό και το χθεσινό πάρτι.

Γυρνώντας σπίτι, πέρασα από ένα υποβαθμισμένο καφενείο. Κάθε φορά που περνάς από εκεί βρομάει καπνό και ούζο.

Περνώντας λοιπόν, ακούω στα κλεφτά ένα γερόντι να λέει στο άλλο: “Να τους χέσουμε και να βγούμε και να τραβήξουμε και την πόρτα από πίσω μας, να την κλείσουμε με δύναμη”

Και τότε μου ήρθε μία ιδέα:

Μήπως… Μήπως απλά δεν μας νοιάζει τίποτα;

Άμα δεν θα με επηρεάσει, άμα μπορώ να πάρω το καινούργιο κινητό που σου φτιάχνει καφέ και σου τρίβει τα αρχίδια, τότε δεν με νοιάζει τίποτα.

Ακόμα και που το κινητό μου φτιάχνετε σε κάποιο κινέζικο γκουλάγκ, ακόμα και που στην δίπλα γωνία κάποιος πεινάει.

Άμα τα έχω εγώ αυτά που θέλω, τότε σκασίλα μου μεγάλη.

Δεν είναι τυχαίο ότι καμία σπουδαία αλλαγή δεν έγινε από ανθρώπους που τους πήγαιναν όλα μέλι γάλα. Είναι λες και κάποτε έγινε ένα συμβόλαιο μεταξύ όλων μας. Βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι σχεδόν πάντα αυτοί που μας κυβερνάνε είναι ένα μάτσο ψεύτες υποκριτές αλλά εμείς δεν θα λέμε τίποτα όσο μας ταΐζουν και μας προσέχουν.

Μόνο να κοιτάξει κανείς την Αμερική. Το Kογκρέσο συνήθως παίρνει μονοψήφιους αριθμούς στις δημοσκοπήσεις για το έργο του, και σχεδόν ΤΟ 1/3 πιστεύει ότι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν μια συνωμοσία. Λοιπόν, πού είναι οι επαναστάσεις και τα οδοφράγματα;

Μου φαίνεται πως κρύψαμε την βαρβαρότητα μας μέσα στα κουστούμια και πνίξαμε την ελπίδα μας μέσα στην ματαιοδοξία.

Νο.2

Υ.Γ. Τα νέα δεν είναι όλα κακά βέβαια, 17-18 Ιουνίου βγαίνει το πρώτο πόρισμα από την επιτροπή λογιστικού ελέγχου. Μήπως…θα ήθελα να δω πολύ την φάτσα των “εταίρων”.

(Αγαπητέ φίλε, για τους δανειστές ισχύει πως οι άλλοι θα σου κάνουν ό,τι τους επιτρέψεις να σου κάνουν. Κι εμείς επιτρέψαμε να μας κάνουν πολλά από το 2010 και μετά. Μην βγάζετε εύκολα συμπεράσματα από τις αποσπασματικές συζητήσεις των άλλων. Όλοι συζητάμε για μπάλα και γκόμενες. Θυμάμαι τον Κώστα Αξελό -που δεν είχαμε και πολλούς σαν αυτόν και δεν μπορούσε κάποιος να τον κατηγορήσει για αδιαφορία- όταν τον ρώτησε κάποια στιγμή με δέος μια ανόητη δημοσιογράφος της ΕΡΤ “Κύριε Αξελέ, πείτε μας, τι συζητάτε με τους φίλους σας;”. Ο Αξελός την κοίταξε με έκπληξη και είπε “για γυναίκες, για ποδόσφαιρο, τι άλλο;”. Όπως εσείς είδατε τους άλλους, θα μπορούσε κάποιος να πει για εσάς “εδώ η χώρα καίγεται, και εγώ είδα έναν που έκοβε βόλτες στο λιμάνι”. Η μαύρη αλήθεια είναι πως γκώσαμε πέντε χρόνια σερί μετά την χρεοκοπία. Ακόμα κι αυτοί που ήταν δραστήριοι και ήταν στους δρόμους, κουράστηκαν κάπως. Βέβαια, γίνονται ουσιαστικές δράσεις στην κοινωνία αλλά δεν κάνουν θόρυβο. Γι’ αυτό είναι ουσιαστικές. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.