Ποια χώρα;

iliasΑγαπητέ Πιτσιρίκο,
Διαβάζω τα κείμενα τόσων και τόσων φίλων που έχουν φύγει από την χώρα –όπως κι εγώ– κι έχουν εγκατασταθεί σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Εγκαταλείψαμε την χώρα που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, βρεθήκαμε εκεί που δεν θέλαμε την στιγμή που δεν θέλαμε και φυσικά προσαρμοζόμαστε σε ένα νέο περιβάλλον με την σχετική κι αναμενόμενη –για τους μεγαλύτερους τουλάχιστον από εμάς– δυσκολία.

Δεν ξέρω πόσοι τελικά είμαστε αυτοί που έχουμε φύγει. Πολλοί μιλάνε για 350.000 ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, όμως, κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς.

Και να ξέρεις δεν είναι μόνοι όσοι έχουν φύγει αλλά κι εκείνοι που γεννιούνται και θα γεννηθούν μακριά από την Ελλάδα μέσα στα προσεχή χρόνια, σε μια γη ξένη που θα γίνει όμως πατρίδα τους.

Τις προάλλες, που βρισκόμουν για κάποιο προσωπικό θέμα στην πρεσβεία μας στο Λονδίνο και περίμενα στην αίθουσα υποδοχής μέχρι να έρθει η σειρά μου, έπαθα shock από τον αριθμό των ζευγαριών που περίμεναν να δηλώσουν το νεογέννητο παιδί τους. Το παιδί που έχει γεννηθεί στην Βρετανία.

Τα κόμματα, όμως, και τα αποκόμματα στην πατρίδα, για δύο κατηγορίες Ελλήνων δεν δίνουν την παραμικρή σημασία, για τους μετανάστες και τους ανέργους.

Οι πρώτοι, αν δεν είναι ήδη, σίγουρα σε λίγο θα γίνουν «ξένοι». Οι δεύτεροι απλά δεν υπάρχουν για τις κομματικές ηγεσίες. Ούτε ελπίζουν, ούτε ψηφίζουν.

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέμαι αν θα γυρίσω ποτέ πίσω. Τον περισσότερο καιρό βέβαια σκέφτομαι ότι δεν θα αργήσει ο καιρός που σαν τον Οδυσσέα θα επιστρέψω πίσω ξανά στην Ιθάκη μου. Κι ας είναι τουλάχιστον αστείο – και το ξέρω δυστυχώς αυτό καλά – πως τίποτα δεν θα είναι πια γνωστό και οικείο.

Η ιστορία είναι όμορφη όταν υπάρχουν πίσω να σε περιμένουν η Πηνελόπη και ο Τηλέμαχος, ο πιστός ο σκύλος, το παλάτι και ο λαός που προσμένει την επιστροφή σου.

Εγώ όμως τους λίγους δικούς μου ανθρώπους τους έχω μαζί μου και πίσω δεν υπάρχει κανένα παλάτι καμία προσμονή. Μονάχα μια χώρα άλλη. Μια χώρα διαφορετική. Δική μου και ξένη μαζί.

Είναι περίεργο εκείνο που συμβαίνει. Η κόρη μου μια πανέξυπνη μικρούλα, πρώτη μαθήτρια στο σχολείο της κι ας έχει μονάχα 18 μήνες εδώ.

Μιλάει με την ντόπια προφορά την αγγλική γλώσσα και με ξένη την ελληνική. Διαβάζει με μεγάλη άνεση τα αγγλικά βιβλία, μα όχι τα ελληνικά.

Η ζωή της ξεκινάει εδώ. Σε μερικά χρόνια –όχι πολλά– η πατρίδα της θα πάψει να είναι η Ελλάδα. Το δικό της περιβάλλον θα είναι αυτό που σήμερα ζει. Για μας τους γονείς της –για τους πρώτης γενιάς μετανάστες– δεν υπάρχει πια οικείος τόπος. Εδώ ξένος και στην Ελλάδα επίσης ξένος.

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν θα υπάρξει ρήξη με τους «εταίρους» ή όχι. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν χωρίς ένα πολύ γενναίο κούρεμα του χρέους και ο χρόνος είναι πια λίγος.

Θεωρώ ότι η Ελλάδα πολύ σύντομα θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να γυρίσει στην δραχμή.

Κι η αλλαγή αυτή δεν είναι απαραίτητο να συμβεί με μια «αριστερή» κυβέρνηση.

Και μια δεξιά κυβέρνηση μπορεί να εγκαταλείψει το ευρώ αν βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική.

Το ίδιο, φυσικά, μπορεί να κάνει και μια κέντρο-αριστερή κυβέρνηση συνεργασίας.

Εκείνο όμως που δυστυχώς δεν πρόκειται να συμβεί είναι η ρήξη με τα ολιγαρχικά συμφέροντα και την πλουτοκρατία.

Κι αυτού του τύπου η ρήξη μονάχα από μια αριστερή κυβέρνηση μπορεί να συμβεί.

Την στάση, βέβαια, της κυβέρνησης στο ζήτημα αυτό την έχεις περιγράψει πολύ καλά σε κείμενα σου καθώς και σε σχόλια σου σε κείμενα αναγνωστών του blog.

Δεν ελπίζω λοιπόν σε πολλά από αυτή την κυβέρνηση. Αν καταφέρει –που δεν βλέπω το πώς– μια σοβαρή μείωση του χρέους πριν συρθεί στο νέο μνημόνιο, θα είναι άθλος.

Στο μόνο που ελπίζω είναι στο χάος που θα προκύψει μετά την πλήρη πολιτική χρεοκοπία -και- του ΣΥΡΙΖΑ ως συνέπεια της εφαρμογής (ξανά) της γνωστής μνημονιακής συνταγής.

Το χάος, άλλωστε, ιστορικά ήταν φίλος των φτωχών και των αδικημένων. Νέες δυνάμεις –άγνωστες σήμερα– μπορεί να γεννηθούν. Μπορεί όμως και όχι!

Σήμερα για πρώτη φορά φέτος έχουμε αράξει στον κήπο κι απολαμβάνουμε τον ζεστό ήλιο. Πίνοντας ένα ποτήρι λευκό κρασί Χιλιάνικο, τακτοποιώ τις τελευταίες λεπτομέρειες των καλοκαιρινών διακοπών στην Ελλάδα.

Και φυσικά σου γράφω. Κι όπως λες κι εσύ η Ελλάδα είναι πια ένας τόπος διακοπών.

​Φέτος η Άνδρος και η λατρευτή Πελοπόννησος. ​

Του χρόνου μπορεί να είναι και η Ιθάκη (δεν έχω πάει άλλωστε ποτέ εκεί στο παρελθόν).

Φαίνεται πως για πολλούς από εμάς, η Ιθάκη δεν θα είναι πια προορισμός αλλά μόνο τόπος χαλάρωσης για 2-3 βδομάδες τον χρόνο. Ας είναι.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, ίσως είναι καλύτερα για την κόρη σου να μεγαλώσει και να ζήσει στην Βρετανία. Λυπάμαι που το λέω, δεν θα ήθελα να είναι έτσι, αλλά μπορεί η μετανάστευση, από κατάρα, να γίνει σωτηρία. Δεν ξέρεις ποτέ στη ζωή τι θα γίνει παρακάτω, και αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Μπορεί αύριο η Βρετανία να είναι αφόρητη, και να βρείτε καταφύγιο στην Ελλάδα ή σε κάποια άλλη χώρα. Ηλία, τα μέιλ των αναγνωστών από το εξωτερικό δεν τα ανεβάζω όλα. Αυτά που διαβάζεις στο μπλογκ είναι οι ευτυχείς περιπτώσεις. Υπάρχουν και χειρότερα που δεν είναι δημοσιεύσιμα. Βέβαια, εγώ παραμένω αισιόδοξος, αν κι εγώ, ουσιαστικά, δεν ζω στην Ελλάδα αλλά στο περιθώριο της Ελλάδας. Ηλία, η Άνδρος είναι πολύ όμορφη, όπως και η Πελοπόννησος. Βέβαια, έχουν πολλούς Έλληνες αλλά το καλοκαίρι χάνονται κάπως μέσα στους τουρίστες και δεν είναι τόσο αφόρητοι. Πάντως, αν επέλεξες την Άνδρο λόγω της Μικράς Αγγλίας της Καρυστιάνη και του Βούλγαρη, να σε διαβεβαιώσω πως δεν έχει καμία σχέση. Αλλά μπορεί να συναντήσεις τον Τζίμη Πανούση στην Άνδρο, οπότε πες του χαιρετισμούς από εμένα. Η Ιθάκη είναι πολύ όμορφη. Και διαφορετική. Σχόλια για την κυβέρνηση δεν κάνω γιατί έχω ξενερώσει εντελώς. Και με την κυβέρνηση και με εμάς. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.