Ζέστη και υγρασία

Γεια σου πιτσιρίκο.
Ζέστη & υγρασία, ζέστη & υγρασία, δουλειά που πρέπει να βγει, σήμερα θα χτυπήσει κόκκινα πάλι ο υδράργυρος. Ζέστη & υγρασία, οι μύκητες κάνουν πάρτι στον κόλπο μου. Ακούω Τσίπρα, την χτεσινή συνέντευξη. Σκέτη απογοήτευση είναι ο πoύστης. Μύκητες παντού, λες και κολλάνε μύκητες όλοι μόλις γίνουν κυβερνώντες. Σαν τον κόλπο μου κάθε καλοκαίρι.

Φφφ, ζέστη & υγρασία, κολλάει το δέρμα μου, κολλάει και το χαρτί στον εκτυπωτή.

Κουράστηκα, νιώθω κι εγώ λίγο γριά σαν τον Τσίπρα, κάθε τέτοια εποχή. Σαν το μυρμήγκι που δουλεύει όλο το καλοκαίρι για να ζήσει το χειμώνα.

Να κυνηγάς τα ευρώ, για να τα δώσεις όλα πίσω και να κρατήσεις και τα ψίχουλα να “ζήσεις” τον χειμώνα.

Σώπα, όμως, δεν πρέπει να γκρινιάζεις, υπάρχουν και χειρότερα.

Μα πότε να γκρινιάξω; Όταν θα έρθουν τα χειρότερα. Μα… Σιωπή είπα!

Εσύ ζεις στην τελική και σε νησί. Μα κάνω μπάνιο κάθε Κυριακή και αυτό με το ζόρι. Ναι αλλά κάνεις, οι άλλοι που είναι στην πόλη με την ζέστη & την υγρασία;

Ώχου μωρέ πάλι τα ίδια, κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια. Πότε θα ξεκουνηθούμε, να γίνουν έτσι μερικά επεισόδια, να νιώσουμε λίγο επαναστατικό αίμα να κυλάει στο αίμα μας, από το fb φυσικά, γιατί εδώ τα χουμε όλα λυμένα τα προβλήματα.

Έχουμε ακόμα Ρουμάνους που φέρνουν τα πάντα από την χώρα τους και μένουν σε δωμάτια με κουζινάκι με 30-40 ευρώ τη βραδιά.

Δεν ξέρουμε αν θα έχουμε ακόμα για καιρό Ρουμάνους γιατί τώρα θα μπουν και αυτοί στο ευρώ!

Χαχαχα, ναι ναι, ζηλεύουν εμάς που τα καταφέρνουμε τόσο καλά και λένε να αναπτυχθούν και αυτοί.

Ζέστη & υγρασία, ξεράθηκε και το σπαθίφυλλό μου, το ξέχασα και αυτό μαζί με τα πόδια μου τα αξύριστα που βαριέμαι ελεεινά να ξυρίσω στις 10 το βράδυ μετά το 12ωράκι που χτυπάω.

Ζέστη & υγρασία, γκρινιάζει και η γιαγιά μου που δεν μπορεί να καταλάβει τι να πατήσει για να αρχίσει να δουλεύει το ρημαδιασμένο.

Κόπ’κε παραδόκε η καημένη, έχει την καρδιά της και 100 κιλά που την ζορίζουν να κόψει τα νύχια των ποδιών της.

Για δίαιτα ούτε λόγος καθώς κουβαλάει κατοχικά σύνδρομα και πρέπει να φάει όσο περισσότερο και καλύτερο φαγητό γίνεται.

Δεν έχει και άδικο βέβαια, καθώς, από ό,τι φαίνεται, δεν θα μπορεί για πολύ καιρό ακόμα να τα αγοράζει. Πάει το ΕΚΑΣ, τώρα πρέπει να μάθει να ζει με λίγα και να περιμένει να πεθάνει.

Πολύ την αγαπάω την χοντρούλα μου, όμως, με έφερνε για χρόνια με αυτή τη σύνταξη για μπάνια κάθε καλοκαίρι.

Όταν ακόμα μέναμε Αθήνα και οι γονείς μου έπρεπε να μαζέψουν λεφτά να τελειώσουν το σπίτι τους εδώ, να φύγουμε από εκεί γιατί ερχόντουσαν άγριες μέρες που μόνο ο μπαμπάς μάλλον έβλεπε.

Δεν έκανε βέβαια και τίποτα για να αλλάξει αυτήν την πορεία, να σώσει τον κώλο του κοίταξε, αλλά δεν του είπαν ότι κανείς δε μπορεί να σώσει μόνο τον κώλο του, ο δίπλα θα τον χέσει και θα τον πάρουνε τα σκάγια.

Α ρε, πού είναι τα καλοκαίρια που με έπαιρνε η χοντρούλα μου με το ταξί και με πήγαινε νηστική για μπάνιο μόλις ξυπνούσα, με την τσίμπλα και μετά έβγαζε από το αλουμινόχαρτο εκείνο το θεϊκό σαντουιτσάκι με το κασέρι και την ντομάτα!

Τώρα, έμεινε η ζέστη & η υγρασία να μου θυμίζουν ότι τότε δεν με πείραζε καθόλου ούτε η ζέστη ούτε η υγρασία γιατί δεν είχα αυτό το βάρος του κόσμου του άδικου που μεγάλωνα· αλλά θα το έχει το παιδί που ίσως κάνω.

Και η γιαγιά του δεν θα είναι ούτε χοντρούλα, ούτε θα το πηγαίνει για μπάνια κάθε πρωί για να μαζέψει η μαμά λεφτά να του χτίσει ένα σπίτι.

Πολλή κλάψα έπεσε και πρέπει να κλείσω γιατί ο πελάτης ήρθε να πάρει τα απαγορευτικά σήματα “DO NOT FRYING” γιατί οι αλήτες τηγανίζουν μέσα στο δωμάτιο με το κουζινάκι…

Δ.

(Αγαπητή φίλη, ευτυχώς που είναι και οι τουρίστες εδώ στο νησί, και παίρνω θάρρος. Τους καημένους, ούτε τον φράχτη του ξενοδοχείου τους δεν περνάνε τις μέρες που μένουν εδώ. Αυτοί δεν πάνε σε κάποιο νησί, πάνε σε κάποιο ξενοδοχείο. Θα τους ρωτάνε μετά οι φίλοι τους στην πατρίδα τους πώς ήταν το νησί που πήγαν διακοπές, και αυτοί θα τους λένε μόνο για την θλιβερή πισίνα του ξενοδοχείου. Τίποτε άλλο δεν θα έχουν δει. Όλα πληρωμένα από την πατρίδα τους, all inclusive, και πάνω τους έχουν 100 ευρώ. Μεγάλη αφραγκιά. Με κάνουν να αισθάνομαι πλούσιος. Κάνουν το σκατό τους παξιμάδι όλο τον χρόνο, για να περάσουν μια εβδομάδα ή 10 μέρες σε κάποιο ξενοδοχείο ελληνικού νησιού. Και είναι και χαρούμενοι. Τουλάχιστον εμείς ζήσαμε τα υπέροχα παιδικά καλοκαίρια με κάποια γιαγιά ή κάποια θεία να μας πηγαίνει στην θάλασσα και να μας παίρνει και παγωτό. Αγαπητή φίλη, μπορείτε να πηγαίνετε για μπάνιο κάθε μέρα το πρωί. Στις έξι η ώρα. Είναι φανταστικά. Με αυτά τα πρωινά μπάνια, εγώ νιώθω να ξαναγεννιέμαι. Επίσης, νιώθω πολύ σέξι το πρωί. Μετά μου περνάει. Φιλιά!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.