Και τώρα, τι;

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
είναι η πρώτη φορά που σου γράφω αν και τα κείμενά σου μου έχουν κρατήσει συντροφιά πολλά χρόνια τώρα. Στα 36 μου, έχω ήδη δυο χρόνια που ζω και δουλεύω έξω, αφού στην Ελλάδα του 2013 ήταν αδύνατον να βρω κάτι.

Τις τελευταίες βδομάδες παρακολουθώ, όπως και όλοι, με το στομάχι σφιγμένο τα τεκταινόμενα και προσπαθώ να καταλάβω ταυτόχρονα τι έπαιξε και τι θα συμβεί από δω και πέρα.

Περιττό να πω ότι ξυπνάω και κοιμάμαι με μια αόριστη ανησυχία και με μια αίσθηση του μεταβατικού, η οποία δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις ούτε δευτερόλεπτο μέσα στη μέρα.

Για τον Τσίπρα δεν έχει κανένα νόημα να πω κάτι, τα έχετε γράψει όλα και εσύ και οι υπόλοιποι «θαμώνες» του μπλογκ, αυτό όμως που έχει νόημα είναι να κάνω είναι μία πρόβλεψη για το τι έρχεται· μάγος δεν είμαι αλλά μάτια έχω και βλέπω.

Ο Τσίπρας εξακολουθεί να είναι αγαπητός (ακόμη και μετά από όλα αυτά) στους περισσότερους Έλληνες, αφού δυστυχώς σαν λαός είμαστε προσωπολάγνοι, χαρακτηριστικό που γιγαντώθηκε με το ρίζωμα της νοοτροπίας ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 80.

Την -εν πολλοίς ανεξήγητη- λατρεία στο πρόσωπο του φυσικά την έχει αντιληφθεί τόσο το εγχώριο κατεστημένο, το οποίο μέσω των ΜΜΕ δίνει τα ρέστα του για την απόλυτη επιβολή-κυριαρχία του Λουδοβίκου, όσο και οι Ευρωπαίοι κατακτητές, οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν σχέδιο και αυτό εφαρμόζουν.

Αυτό που βλέπω λοιπόν να έρχεται είναι μία εικονική επιστροφή στην «ομαλότητα» για ένα χρονικό διάστημα, όχι μεγάλο, αλλά αρκετό για να στεγνώσει το ντόπιο κατεστημένο ότι ρευστό άφησε στις τράπεζες και να ολοκληρωθεί το ξεπούλημα της χώρας με κάποιες ακόμα ιδιωτικοποιήσεις αεροδρομίων και λιμανιών.

Την «ομαλότητα» αυτή – που μόνο ο Τσίπρας μπορεί να διασφαλίσει και γι’ αυτό το σύστημα δουλεύει προς αυτή τη κατεύθυνση – θα ακολουθήσει ένα άτακτο grexit.

Grexit που θα έρθει χωρίς κανένα σχεδιασμό, αλλά θα είναι στα μέτρα και τις επιταγές των κατακτητών.

Φυσικά, ο Τσίπρας θα πεταχτεί σαν λεμονόκουπα, αφού πλέον θα έχει επιτελέσει το έργο του που δεν είναι άλλο από το να κρατήσει το ποιμνίο ήσυχο.

Και θα αναλάβουν τα επόμενα τσακάλια, τα οποία θα ξεκοκαλίσουν την όποια «ανθρωπιστική βοήθεια» που θα στείλει η «αλληλέγγυα» Ευρώπη.

Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αυτό είναι το σενάριο που βλέπω να εκτυλίσσεται στους επόμενους 6-9 μήνες.

Πολλούς χαιρετισμούς από Ιταλία,

Θοδωρής

(Αγαπητέ Θοδωρή, όπως τα γράφεις είναι το σχέδιό τους. Το έχω γράψει, άλλωστε: πλήρης υποδούλωση της Ελλάδας και μετά Grexit. Και έτσι θα γίνουν τα πράγματα. Εκτός αν τους το χαλάσουμε εμείς. Ξέρουν πως το Μνημόνιο δεν βγαίνει -και οι έξω και οι μέσα-, αφού οι Έλληνες είναι πια εξουθενωμένοι. Το ξέρουν καλά. Δεν τους ενδιαφέρει για εμάς, δεν τους ενδιαφέρουν τα μέτρα. Θέλουν την δημόσια περιουσία. Θέλουν την Ελλάδα. Εγώ λέω να τους το χαλάσουμε. Κι αν το λέω εγώ -που δεν έχω δικό μου σπίτι-, να το πουν όλοι οι Έλληνες. Η δημοφιλία του Τσίπρα έχει εξήγηση. Ο Τσίπρας εμφανίστηκε σε μια στιγμή που οι διαλυμένοι Έλληνες είχαν ανάγκη από την ελπίδα. Και άρπαξε την ευκαιρία. Μαζί με την ελπίδα, παίρνει πόδι κι ο Τσίπρας. Ο χρόνος πια είναι αμείλικτος με τους πολιτικούς τυχοδιώκτες. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.