Καληνύχτα Αλέξη

Καληνύχτα Αλέξη, αυτός ο κόσμος (δεν) θα αλλάξει ποτέ;;;;; Μέρος 2ο. Μια οφειλόμενη απάντηση.

Αυτά έγραψα στις 15/07/2013:

«15 Ιουλίου στην θάλασσα με τις μικρές μου κόρες . Η αύρα δροσίζει το πρόσωπο και τις σκέψεις και αποκρυσταλλώνει το συναίσθημα από τι κλεισούρα του συνεδρίου. Έντονη η ανάγκη να μετουσιώσω τις αφηρημένες σκέψεις μου σε μολυβένια σχήματα, σε λέξεις. Αυτή την αύρα έχουν οι πολιτικές διαπιστώσεις για το συνέδριο που ακολουθούν.

Σε αυτό το φυσικό περιβάλλον στην αγκαλιά της ελεύθερης ανοιχτής θάλασσας ετοίμασα και τις παρεμβάσεις μου για το συνέδριο, που, δυστυχώς, δεν ευτύχησα να παρουσιάσω.

Απεγνωσμένα περίμενα τη κλήρωση μου για να μιλήσω μα στο τέλος σιχτίριζα τη τύχη μου,Το απόγευμα στο μεγάλο κλουβί –στάδιο αρχίζει το συνέδριο με τον πανηγυρικό λόγο του Προέδρου.

Άρχισα να αφυδατώνομαι. Δεν μπορώ να κατανοήσω το παιχνίδι με τις λέξης που παίζει ο Αλέξης.

Διχασμένες προσωπικότητες, καμία μονομερή ενέργεια , αυτοδυναμίες κ.α.Το παιχνίδι χοντραίνει αποφαίνομαι.

Επιβεβαιώνεται η διαίσθηση της θαλασσινής αύρας για το πού πηγαίνει η βια-ιη-σμένη ωρίμανση του πολιτικο-ιδεολογικού μας καθοδηγητή Δραγασάκη.

Κόμμα με Διχασμένη πολιτική προσωπικότητα. Μισή ώρα σχεδόν εξυμνούσε το ιστορικό παρελθόν της αριστεράς ο σ. Αλέξης, φόρος τιμής στο σύντροφο Οικονόμου καπετάνιο του ΕΛΑΣ, αλλά καμιά αναφορά στο όραμα, σε ένα λόγο μιάμισης ώρας.

Μίασμα ρε σύντροφοι κατάντησε ο όρος σοσιαλισμός;

Καμιά θυσία για το Ευρώ από τη μια, Ευρώ εθνικό νόμισμα από την άλλη και τόσα άλλα αντιφατικά.

Την διάγνωση και την επιβεβαίωση ότι πράγματι είμαι διχασμένη προσωπικότητα μου την έδωσε ο Πασόκος κατά τον χαιρετισμό του. Λίγο πολύ μας είπε ότι είμαστε στο ίδιο μέτωπο μιας και ο διαχωρισμός δεν είναι μεταξύ μνημονιακών-αντιμνημονιακών αλλά μεταξύ αυτών που στηρίζουν την ζώνη του ευρώ και σε αυτούς που την αμφισβητούν……(κάτι παραπάνω γνώριζε, ίσως και επαληθεύτηκε σ.σ) ….

Μάλλον το παράκανα. Με συγχωρείτε για το κωμικοτραγικό ύφος.

Η Ιστορία είναι μια επιστήμη χωρίς αντανακλαστικά και αυτό δεν το γράφω για να στηρίξω τη δική μου την Κοινωνιολογία , η οποία χωρίς αυτά δεν θα ήταν επιστήμη.

Η Ιστορία λοιπόν σαν επιστήμη παρουσιάζει την ίδια αδυναμία με τα υποκείμενα των ιστορικών γεγονότων. Τα άτομα.

Βιώνουμε ιστορικές στιγμές, το πόσο καθοριστικές θα είναι αυτές θα φανεί στο χειροκρότημα.

Ένα στοιχείο που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει είναι ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας σπαρακτικής κοινωνικής κινητικότητας και ο ιστορικός χρόνος μέσα στον οποίο αυτή κινείτε είναι αμείλικτος.

Τον τόνο για την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη κατάσταση που διαμορφώνεται προσπαθεί να δώσει ο σ. Δραγασάκης.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνεχίσει πιο εντατικά τη βίαιη ωρίμανσή του».

Γιατί ο σύντροφος χρησιμοποιεί τον όρο «βίαιη» αφού η σύγχρονη αριστερά έχει αποκηρύξει τη βία σαν τρόπο άσκησης της πολιτικής της.

Ο όρος επαναστατική είναι πιο εύηχη στα αυτιά ακόμη και του Πρετεντέρη.

Είναι όμως πιο επικίνδυνη διότι έχει πολιτικό περιεχόμενο και πολιτικό προσανατολισμό. Επαναστατική ωρίμανση σημαίνει ακόμη πιο κινηματικός ΣΥΡΙΖΑ ακόμη πιο συγκρουσιακός με το σύστημα και το βασικότερο ακόμη πιο ξεκάθαρος στο στρατηγικό του στόχο που πάντα έρχεται πιο κοντά με τις επαναστατικές διεργασίες Τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ με μεγάλα γράμματα το όραμα μας για να μην ξεφτίσει σύντροφοι.

Αν τον όρο βίαιη ωρίμανση τον χρησιμοποιούσε κάποιος από την αριστερή πλατφόρμα, θα ουρλιάζανε στα κανάλια τους για ροπή προς την τρομοκρατία, για κουκουλοφόρους και τα τοιαύτα.

Ο Δραγασάκης όμως τους γλύκανε τα αυτιά και το συνέδριο τους έστρωσε το τραπέζι.

Σύντροφοι το τελευταίο διάστημα πράγματι «ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα» όπως είπε ο σ. Αλέξης.Πλανιέται η σάπια μπόχα του κυβερνητισμού που εκπέμπουν κάποιοι της ηγετικής ομάδας.

Σε αυτούς έχει συντελεστεί ήδη η βίαιη ωρίμανση μπροστά στο μέλι της εξουσίας .

ο συνέδριο έπρεπε να επισπεύσει το ιδεολογικό και πολιτικό βια-ιη-σμό του κόμματος από τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας.

Αλλά και τον οργανωτικό βιασμό του ώστε από δημοκρατικό να μετατραπεί σε ένα κόμμα ά-λογων μελών που θα αποδέχονται ότι «το άλογο του καβαλάρη έχει ένα αφεντικό»………

Για να επιτευχθεί η συνταγή της βίαιης ωρίμανσης απαιτούνται δυο βασικά συστατικά Ιδεολογική και πολιτική αφυδάτωση. Ο ευνουχισμός του πολιτικού φορέα.

Ιδεολογικά και πολιτικά αφυδατώνεις ένα κόμμα, όταν πρώτον του αφαιρέσεις τον στρατηγικό του στόχο και δεύτερον όταν την πολιτική τακτική του, με έντεχνο τρόπο την μετατρέψεις από «τέχνη του εφικτού» σε «τέχνη του επιτρεπτού».

Ο πόλεμος με τις συνιστώσες και την αριστερή πλατφόρμα δεν ήταν οργανωτικός ήταν πολιτικός για την αποδυνάμωση του στρατηγικού μας οράματος.

Ήθελαν με μιας να κόψουν τον γόρδιο δεσμό που συνδέει την αριστερά στη χώρα μας με το κομμουνιστικό κίνημα……….. Η διάλυση του πολιτικού τους φορέα(αριστερό ρεύμα) σημαίνει ιδεολογική αποτέφρωση .Ελάτε σαν απλά μέλη στην κρεατομηχανή του πλουραλισμού ή φύγετε να μην μας μολύνετε. Για αυτό εκτιμώ ότι η μη διάλυση ήταν σημαντική νίκη.

Για να είναι πλήρης πρέπει και το ρεύμα να πάρει αυτή τη μορφή σαν πολιτικός φορέας εντός του ΣΥΡΙΖΑ.Σύντροφοι, το επόμενο σχόλιο που θα παραθέσω δεν έχει καμία δόση ειρωνείας.

Η Αριστερή Πλατφόρμα με τη δυναμική της στο Συνέδριο έσωσε τη τιμή του σ. Αλέξη.

Δεν του επέτρεψε, προς το παρόν τουλάχιστον, να βάψει τα χέρια του και με το αίμα της μητροκτονίας μετά από εκείνο της πατροκτονίας.

Διότι η δραματική και όχι τραγική μοίρα που επιφυλάσσει η θεία δίκη στους μητροκτόνους είναι αδυσώπητη.

Η «τέχνη του επιτρεπτού». Ο όρος Ευρωζώνη δεν υπάρχει σε κανένα από τα κείμενα που κατέθεσε η πλειοψηφία.

Η ευρωζώνη δηλαδή δεν είναι το άρμα επιβολής του νεοφιλελευθερισμού ούτε βέβαια η αιτία όξυνσης της οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης των λαϊκών μαζών.

Τα μνημόνια φταίνε, η Μέρκελ φταίει . Σε αυτούς πρέπει να στοχεύουν οι επιτρεπτές μας τακτικές πολιτικές.»

20/07/2015
Οφείλω να δώσω την απάντηση στο ερώτημα που θέτει ο τίτλος του άρθρου. Αυτό υποσχέθηκα και στον Τσίπρα κατά το κλείσιμο της τοποθέτησης μου στην προηγούμενη Κ. Ε., καθώς του ευχόμουνα να δώσουμε μαζί την απάντηση «με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί».

Συνειδητά έκανα μια εκτενή αναφορά στο άρθρο μου του 2013. Διότι από το 1ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ διαφάνηκε που πάει το καράβι η ηγετική ομάδα του προέδρου.

Εν τάχει, θυμίζω επαφές του Προέδρου με διεθνή οικονομικά λόμπι, ομιλίες σε διεθνή ινστιτούτα του νεοφιλελευθερισμού που ταρακουνούσαν την βάση του κόμματος.

Ο Δραγασάκης και ο Σταθάκης στο ίδιο διάστημα έκαναν την βρώμικη δουλειά στο παρασκήνιο. Μεγάλο κούρεμα των Συνεδριακών θέσεων από το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.

Σαν έτοιμη από καιρό κυβέρνηση με ΑΝΕΛ την οποία στελεχώνουν εκσυγχρονιστές πάσης φύσεως, επιλογή Προέδρου της Δημοκρατίας «Μέσα σε γήπεδο βαρύ στου σχετικού τη λάσπη σύραμε και κινήσαμε ιδέες και εμμονές» (1) η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου για παράταση των μνημονίων. Η βίαιη μετάλλαξη από αντιμνημονιακό κόμμα σε μνημονιακό.

Όλα οδηγούν στο αναπόφευκτο.

Δεν περνάν οι τράπεζες σε δημόσιο έλεγχο , δεν γίνεται έλεγχος κεφαλαίων, με αποτέλεσμα να στεγνώσουν οι τράπεζες.

Πληρώνουμε κανονικότητα της δόσεις του ΔΝΤ και κάνουμε σμπαράλια τα αποθεματικά του δημοσίου χωρίς καμία χρηματοδότηση από του «εταίρους», οι οποίοι συνεχίζουν να μας συμπεριφέρονται σαν «εταίρες».

Είναι εντελώς ανεύθυνη η παραδοχή του Τσακαλώτου ότι πιαστήκαμε κορόιδα στης 20 Φεβρουαρίου και δεν εξασφαλίσαμε χρηματοδότηση.

«Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία».

Κάθε ημέρα που περνάει κατά τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης φέρνει όλο και πιο δυσβάσταχτα μέτρα.

Με απόγνωση στην ΚΕ μετά την συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου θέτω το εξής: «Σ. πως είναι δυνατόν να μην βλέπετε το αυτονόητο που εγώ διαπιστώνω από το νησάκι μου τη Νίσυρο.

Ο Σόϊμπλε το προδιαγράφει καθαρά το πραγματικό δίλημμα Μνημόνιο (χειρότερα μέτρα από Χαρδούβελη) ή έξοδος από ευρωζώνη.

Ή είστε αφελής , το οποίο είναι επικίνδυνο , διότι παίζετε με τη μοίρα της χώρας ή είστε αποφασισμένοι να υποταχτείτε στο Σόϊμπλε.

Μιας και με αυθαίρετο τρόπο μετατρέψατε τη Συνεδριακή θέση «καμία θυσία για το ευρώ» σε «πάση θυσία στο ευρώ»».

Η επιλογή μιας μικρής κυβερνητικής ομάδας να παραμείνει η χώρα πάση θυσία στο ευρώ, αποδεχόμενη την νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, οδήγησε τη χώρα μας στην πλήρη υποταγή δημιουργώντας νέου τύπου αποικιακού χαρακτήρα προτεκτοράτα.

Ο Τσίπρας και η παρέα του είναι πλέον παρένθεση για την αριστερά. Στην ριζοσπαστική αριστερά πέφτει το μεγάλο ιστορικό βάρος να μην γίνει τραγική παρένθεση η ριζοσπαστική ιδεολογία και πολιτική της ανατροπής.

«Υ.Γ.2 . Στον στίχο του τίτλου απαντάμε πάλι με Γκάτσο «ΜΕ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ».

Υ.Γ.3 (17/07/2013) Αναμφισβήτητα η Μαγιά κάθε κινήματος είναι ο Δρόμος, το ζυμωτήρι των πολιτικών εξελίξεων όμως στην παρούσα φάση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Το σύστημα το έχει αντιληφθεί και με κάθε μέσο προσπαθεί να κερδίσει το παιχνίδι. Η αντισυστημική αριστερά έχει ιστορικό καθήκον να αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα και με συγκεκριμένες ενωτικές δράσεις συμβάλλοντας και από τα μέσα , να μην επιτρέψει να ξινίσει το ζυμάρι.»

Έτσι τελείωσα το άρθρο το 2013. Στο Υ.Γ. 2 προσθέτω «φωτιά και τσεκούρι» στους προσκυνημένους «σε αυτά που αγαπήσαμε μια μαύρη τρύπα χάσκει, ο θούριος που αρχίσαμε μας βγήκε αμανές»(2) Δεν έχουμε το δικαίωμα να αφήσουμε τον θούριο-δημοψήφισμα να εξευτελιστεί σε αμανέ-ΑΤΜ (Αριστερό Τρίτο Μνημόνιο από Μπογιόπουλο, δανεισμένο).

«Ο αέρας της μεγάλης μας Νίκης στις 5 Ιουλίου πολύ σύντομα με αγώνες και επαγρύπνηση θα σηκώσει τα πανιά και θα οδηγήσει το καράβι της ανατροπής στις λαϊκές θάλασσες της κοινωνικής ευημερίας χωρίς μνημόνια και φτωχοποίηση.»

Ανακοίνωση Επιτροπής ΟΧΙ Νισύρου

Στο Υ.Γ. 3 προσθέτω . Το ζυμάρι ξίνισε για τα καλά στα ηγετικά κλιμάκια. Το σύστημα θα έχει κερδίσει απολύτως το παιχνίδι, όταν το ζυμωτήρι ΣΥΡΙΖΑ ζυμώνει νεοφιλελεύθερο ξινό ζυμάρι. Αυτό πρέπει πολύ γρήγορα να αποσαφηνιστεί. Όταν ξινίσει το ζυμάρι κανένα ψωμί δεν αρέσει σε κανένα όσο ροδοκόκκινο και να φαίνεται. Οφείλει το Αριστερό ρεύμα να σαρώσει με ριζοσπαστικό αέρα τα ξινισμένα σημεία του κόμματος. Αν αυτό είναι ανέφικτο, οφείλει ενεργά και με πρωτοβουλίες άμεσα να δώσει αέρα στα πανιά του ΟΧΙ με όλες τις αντισυστημικές δυνάμεις του τόπου. Πριν η Χ.Α. καθιερωθεί σαν η μόνη δύναμη αμφισβήτησης.

Υ.Γ. 4. Καληνύχτα Αλέξη, καληνύχτα. Είναι τραγικό γεγονός να συμπέσουν την ίδια ημερομηνία την 5η Ιούλη δύο βαρύνουσας σημασίας γεγονότα που εμπεριέχονται σε δυο μικρές προτάσεις. Μεταλλαγμένος την 5η Ιούλη και Γεννημένος την 5η Ιούλη(Σύνθημα σε τοίχο του νησιού μας καθώς ξημέρωνε η 5η Ιούλη).

Την 5η Ιούλη μεταλλάχθηκες από κάποιον που θα ενσάρκωνε τους πόθους εκατομμυρίων ανθρώπων για πνοή στη ζωή σε ζόμπι των επικυρίαρχων που τους παίρνει τη ζωή. Ο μεγαλύτερος φόβος σου έγινε ο Φόβος.

Γεννημένος την 5η Ιούλη, είναι ο κάθε Έλληνας και Ελληνίδα που υπερνίκησε το φόβο, είμαστε αρκετοί για αυτό αρχίσαμε να γράφουμε την ιστορία του τόπου μας με ανεξίτηλο μελάνι. Το μελάνι της ανατροπής.

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,…..»

(1,2 από τις «Ιστορίες» Τραγούδι του φίλου και σ. Ν. Αρμπιλιά «Μικρές Περιπλανήσεις»)

Γιάννης Κουλάκης

(Αγαπητέ φίλε, δεν έχω τίποτα να σχολιάσω. Σας θαυμάζω που αντέχατε να είστε στα συνέδρια του ΣΥΡΙΖΑ με όλους αυτούς τους υπέροχους τύπους. Πάντως, εσείς είχατε καταλάβει την απάτη του Τσίπρα από το 2013, οπότε δεν θα νιώσατε και μεγάλη έκπληξη. Τους χαιρετισμούς μου στον Αντρίκο και την Δέσποινα.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.