Όχι, δεν κάναμε λοιπόν τα ίδια λάθη, Αλέξη

(Γεια σου, πιτσιρίκο.)
Αλέξη, θα μου επιτρέψεις αυτή την προσφώνηση, μιας και την χρησιμοποίησε το Ευάκι στο Ευρωκοινοβούλιο, η φίλη σου.

Αλέξη, πάντα πίστευα στην ρήση: Η εξουσία διαφθείρει, και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα. Είναι μια φράση που έχουμε χρησιμοποιήσει πολλές φορές για να περιγράψουμε την ασυμβατότητα μεταξύ λόγων και έργων των πολιτικών.

Ίσως λοιπόν, Αλέξη, να ήσουν εκ γενετής αθώος, κι ίσως να παρέμεινες για αρκετό καιρό αθώος. Μα τώρα, μην προσπαθείς να φορτώσεις τις δικές σου ενοχές στην πλάτη μας.

Αλέξη, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα διαφορετικές πράξεις, μόνο διαφορετικά κίνητρα.

Οπότε, σέβομαι πλήρως τα κίνητρά σου, όπως αυτά διαφαίνονται από τα λόγια, αλλά αυτό που μετράει είναι αυτό που γράφεται. Αυτό που υπο-γράφεται.

Ξέρεις, Αλέξη, μερικές έννοιες μοιάζουν, αλλά δεν είναι ίδιες, όπως για παράδειγμα ο έρωτας και το σεξ.

Όπως επίσης το 36,34% του Γενάρη για το ΣΥΡΙΖΑ με το 61,31% του Ιουλίου στο δημοψήφισμα, όπως η ομιλία σου εκείνη την Παρασκευή στο βήμα, στο Σύνταγμα, με τις φωνές των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην πλατεία.

Μοιάζουν, αλλά δεν είναι το ίδιο.

Οι φωνές ήταν δικές μας, όχι δικές σου. Το ΟΧΙ ήταν δικό μας, και δυστυχώς όχι δικό σου.

Όχι, δεν κάναμε λοιπόν τα ίδια λάθη Αλέξη. Εμείς δεν υπογράψαμε.

Αλέξη, θα μπορούσες να μας είχες πάει τη βόλτα. Εκείνη τη βόλτα που ξεκίνησε με το μεγαλοπρεπές ΟΧΙ του δημοψηφίσματος.

Ίσως να είναι μια εκδρομή χωρίς σκοπό.

Μα, «ένας χάρτης του κόσμου που δεν περιέχει την Ουτοπία δεν αξίζει να τον κοιτάξεις καν, γιατί αφήνει έξω τη μόνη χώρα όπου η Ανθρωπότητα πάντα θα προσγειώνεται. Κι όταν προσγειωθεί, κοιτάζει πέρα και, βλέποντας μια καλύτερη χώρα, ξεκινάει για εκεί. Πρόοδος είναι η υλοποίηση της μιας μετά την άλλη Ουτοπίας».

Αυτή η εκδρομή ξεκίνησε, αγαπητέ Αλέξη.

Να σου χρεώσω ότι, όπως φαίνεται, έβαλες το χεράκι σου κι εσύ στο ξεκίνημά της.

Πολύ φοβάμαι, Αλέξη, ότι σε λίγα χρόνια θα κοιτάζεις κι εσύ από τα τελευταία έδρανα της Βουλής, όπως κοιτάζει πλέον ο Κώστας, και όπως θα κοιτάζει σύντομα κι ο Αντώνης.

Δεν νομίζω ότι θα σου άξιζε να συγκαταλεχθείς ανάμεσά τους, αλλά βλέπεις, φίλε Αλέξη, η ιστορία μάλλον θα σε ζυγίσει ελλιπή. Και θα ψάξει άλλους.

Εκείνους που θα συνεχίσουν την εκδρομή που εσύ ξεκίνησες.

Αλλά φοβήθηκες να μπεις.

Τώρα νομίζω πως είναι αργά. Δεν έχει θέση.

Γεια χαρά σου Αλέξη.

Βασίλης Γ.

(Έχω λάβει πολλά μέιλ που απευθύνονται στον Αλέξη Τσίπρα. Τελικά, ήταν πολλοί αυτοί που τον πίστεψαν και τώρα αισθάνονται κάποια απογοήτευση. Βέβαια, αυτοί είναι νέοι. Τώρα, ο Αλέξης Τσίπρας έχει πιάσει τους νοικοκυραίους. Έχει μεγάλη πλάκα η ζωή.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.