Κρίθηκε και φάνηκε λειψός

anagnostisΠιτσιρίκο γεια σου!
Είναι η πρώτη φορά που σου γράφω μετά από πολύ καιρό που σε παρακολουθώ (όχι με κιάλια μην αγχώνεσαι). Είπα λοιπόν να σου γράψω, να πω και μία ταπεινή μου γνώμη- εμπειρία επί των πραγμάτων.

Από πού να αρχίσω λοιπόν… α ναι. Από τις εκλογές του 2008 (πάω λίγο παλιά, αλλά θα είμαι σύντομος). Τότε που με κόπο και ιδρώτα, εγώ στα σχολικά μου χρόνια παρακολουθούσα ανέμελα την τηλεόραση.

Ακόμα μικρός για να ασκήσω εκλογικά δικαιώματα. Αλλά από περιέργεια ψαχνόμουν από δω κι από κει. Λίγο ειδήσεις, λίγο παλιές εφημερίδες, λίγο γνωστικούς, και μετά από αρκετά χρόνια άρχισα να βγάζω συμπεράσματα.

Ένοιωθα σχετικά πολιτικοποιημένος, και ιδεολογικά ώριμος (αν και ακόμα λέω πως ωριμάζω, γηράσκω αεί διδασκόμενος που λένε…).

Ξάφνου λοιπόν, μέσα στην κατάκρισή μου για την διαχείριση των δρώμενων από κόμματα, πρωθυπουργούς, υπουργούς, μέσα σε μία οικονομική ύφεση, φτάνω στις εκλογές του 2012.

Βλέπω ένα κόμμα, ρεαλιστικό, λογικό και πάνω απ’ όλα, ανοιχτά ανθρωπιστικό.

Αυτό το κόμμα μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Μπορώ να πω πως με ενθουσίασε, όπως όταν ένα παιδί ενθουσιάζεται με ένα νέο παιχνίδι τα Χριστούγεννα.

Λέω μέσα μου, «Λες; Λες να κάνει την διαφορά;» και την κάνει, σπάζοντας τον δικομματισμό για πρώτη φορά μετά από 40+ χρόνια.

«Ουάου» λέω τότε. Και μέσα στη βουλή, και σε δηλώσεις τους, έλεγαν πράματα, σοβαρά, κατά ιδιωτικοποιήσεων-ξεπουλημάτων, υπέρ κοινωνικής ισοτιμίας κ.τ.λ.

2015, όλοι με το χέρι στην ψήφο. Δεν θα κρύψω πως ψήφισα ετούτο το κόμμα.

Αποτελέσματα, και ναι! Πρώτο κόμμα! Σαμπάνιες (οι φτηνές του σουπερμάρκετ) φασιανό (ένα κοτόπουλο πρόχειρο) πανηγυρισμοί!

Ο πρώτος καιρός είναι δύσκολος. Οι μήνες περνάνε. Διαπραγμάτευση στην διαπραγμάτευση, ανυπομονησία.

Έπρεπε να βγάζεις λόγους σε γνωστούς κι αγνώστους που τους βρίζανε για την καθυστέρηση. «Γιατί, οι δικοί σου που ήταν 40 χρόνια καλά κάνανε; Δες που φτάσαμε εξ αιτίας τους! Και οι δικοί σου που είναι ανοιχτά υπέρ μεγαλο-επιχειρήσεων και καναλιών;

Γιατί νομίζεις πως ο εθνικισμός και το μίσος θα μας πάει μπροστά;» και άλλα τέτοια παρόμοια. Δύσκολοι καιροί στη ρητορεία ενός απλού και νέου ιδεαλιστή (όχι πως είμαι, αλλά λέω τώρα, ακόμα ωριμάζω).

Δημοψήφισμα. Η μεγάλη στιγμή να φωτίσει ο κόσμος. Να ρίξουμε γροθιά σε ένα σύστημα «ένωσης» που ξεζουμίζει τους μεν, για να τρώνε οι δε. Και τι δεν κάνανε για να ψηφίσουμε σε ακόμα μία οικονομική σκλαβιά. Όχι ιντερνετικές διαφημίσεις, όχι εταίροι των χωρών να παρακαλούν, όχι παλιοί και «ένδοξοι» πολιτικοί-πρωθυπουργοί…

Δε μασήσαμε. Εγώ προσωπικά, είμαι και κατά του Ευρώ, δεν θα το κρύψω, αλλά καταλαβαίνω πως για να βγούμε θέλει χρόνο προετοιμασίας. Δεν γίνονται αυτά έτσι, μπαμ κι έξω. Επίσης καταλάβαινα πως λίγο πολύ, το ΟΧΙ είχε περισσότερο να κάνει με το να επηρεάζουν ανοιχτά τα πράματα της χώρας ξένοι, λές και είμαστε καμία αποικία τους, κανένα εργοστάσιο παραγωγής χρέους (κλείνω το μάτι μου εδώ).

Βγαίνει το ΟΧΙ. Και με διαφορά μεγέθους μάλιστα. Χαρά που πήρα εκεί. Άντε λέω και καλό ξεκίνημα. Δύσκολο μεν, αλλά τουλάχιστον η χώρα θα πήγαινε μπροστά σε ένα ανεξάρτητα οικονομικά μέλλον.

Την επομένη δε… 3ο μνημόνιο. Ταμπλάς που μου ήρθε… όπως σε όλους.

Αγνόησαν ένα αποτέλεσμα δημοψηφίσματος. Κάναν παράδοση άνευ όρων. Όχι… έλεγα στην αρχή, να περιμένω μέσα σε έναν χρόνο, να τους κρίνω. Πέρασαν 6… και ήταν αρκετό.

Με ενόχλησε το 3ο μνημόνιο; Ναι μεν, αλλά, αν έβγαινε το ΝΑΙ πρώτο, θα το δικαιολογούσα.

Ευτυχώς που βγήκε το ΟΧΙ πρώτο. Γιατί αυτό με έκανε να δω το μέγεθος της ευκολοπιστίας μου.

Τώρα έβγαιναν όλοι οι ντεμέκ δεσταλεγάκιδες, και μου τα πρήζουν. Έδωσαν δικαίωμα σε αυτούς που φταίνε για την κατάσταση να βγάζουν λόγο, αγνόησαν το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος (quote: «το απόλυτο μέσο της δημοκρατίας.») και τώρα ξεπουλούν (ξανά) τη χώρα.

Δεν μπορώ να τους το συγχωρήσω. Δεν θα τους το συγχωρήσω.

Και όταν μου ζητήσουν δεύτερη ευκαιρία στις επόμενες εκλογές, λυπάμαι πολύ αλλά, εγώ δεν μπορώ να το επιτρέψω στον εαυτό μου να τους ξαναψηφίσω. Η ανώριμη ιδεολογία μου φταίει βλέπεις.

Με ελπίδα (ελπίζω)

Homo Kafrus

Υ.Γ.1. Θέλω να γράψω κι εγώ υστερόγραφο
Υ.Γ.2. Και τώρα, δε μου φτάνουν οι δεσταλεγάκιδες, έχω και με φανατίκ Συριζαίους να ασχολούμαι. (Ναι για τον ΣΥΡΙΖΑ μιλούσα τόση ώρα)
Υ.Γ.3. Από εικόνα δεν… είχα κάτι κατάλληλο… ούτε είχα κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου… απλά να ονειρευόμαστε για ένα καλύτερο αύριο, χωρίς να επαναπαυόμαστε σε ένα κοιμισμένο τώρα. Τους ψηφίσαμε, δεν σημαίνει πως δεν θα τους κρίνουμε.

(Αγαπητέ φίλε, περιγράψατε τα συναισθήματα πολλών ανθρώπων. Από την άλλη, το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές δεν ήταν μεγάλο, αν και υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες και είχαν προηγηθεί πέντε χρόνια χρεοκοπία και Μνημόνια. Άρα, δεν την πάτησαν τόσοι πολλοί όσοι νομίζουμε. Πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ την έκανε την δουλειά του, που δεν ήταν άλλη από το να περάσει το τρίτο μνημόνιο. Μόνο μια νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να περάσει το Μνημόνιο -αυτό το ήξερε η γερμανική κυβέρνηση-, οπότε πάρτε ΣΥΡΙΖΑ, και πάρτε και Μνημόνιο. Βέβαια, ο Τσίπρας την πάτησε στο δημοψήφισμα -πήγαινε για Ναι και βγήκε θριαμβευτικό Όχι-, οπότε θα το πληρώσει πολύ ακριβά αυτό. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.