Εμείς οι απ’ έξω

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Εμείναμε απ’ έξω.
Αυτοί μέσα, εμείς απ’ έξω.

Κλειδώθηκαν μέσα με τους ομοίους τους.
Τους μοιάζανε, αλλά κρύβονταν, αλλά τελικά ίδιοι ήταν.

Μπήκαν μέσα και μας άφησαν απ’ έξω και κλειδώθηκαν, γιατί φοβούνται.

Φοβούνται τους απ’ έξω.
Φοβούνται εμάς.

Εμάς τους απ’ έξω, που ακόμα ζούμε, ελπίζουμε και τελικά επιβιώνουμε με ένα χαμόγελο,
όποτε μας βρίσκετε.

Φοβούνται εμάς τους απ’ έξω, γιατί κάποτε θα καταλάβουν…

Θα καταλάβουν την μιζέρια τους και το ξεπούλημα τους.

Γιατί εμείς οι απ’ έξω θα ζούμε και ακόμα θα χαμογελάμε.

Δεν θα κλειδωνόμαστε πίσω από την τιποτένια μιζέρια τους.

Δεν ξέρω άμα ποτέ θα μπούμε μέσα.

Ίσως αυτό να σημαίνει ότι τελικά γίναμε ίδιοι σαν δαύτους.

Ίσως αυτό που ξεχνούν είναι ότι εμείς οι απ’ έξω κρατάμε τα κλειδιά.

Να μην το ξεχνάμε.

Κ.

(Αγαπητέ φίλε, εμένα μόνο έξω μου αρέσει. Μέσα με τίποτα. Έξω στο φως. Οπότε, και να μπούμε μέσα, εγώ δεν θα κάτσω πολλή ώρα. Γιατί έξω είναι πάντα πιο καλά. Πριν μας βάλουν μέσα για πάντα. Δείτε το κι αλλιώς: εμείς τους έχουμε κλειδώσει μέσα. Είμαστε Έλληνες, δηλαδή παιδιά του ήλιου. Οπότε, πάντα έξω. Με άρπαξε αυτό που γράψατε. Να γράφετε. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.