Η κλίμακα της Γλασκώβης

Φίλε Πιτσιρίκο, καθώς οι εκλογές πλησιάζουν νομίζω πως μονάχα ένα πράγμα μοιάζει να είναι αυτονόητο. Το μαύρο στον Τσίπρα.

Μαύρο για έναν και μοναδικό λόγο.

Ο Τσίπρας και η κυβέρνηση του ζήτησαν – μέσω του δημοψηφίσματος – την γνώμη του λαού για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα -την αποδοχή ή όχι του μνημονίου- και την επομένη έφεραν στην Βουλή και ψήφισαν (μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) κάτι πολύ χειρότερο, γράφοντας στα παπάρια τους την θέληση του λαού.

Βλέποντας ξανά τα πράγματα, συνειδητοποιώ ότι ο Τσίπρας είχε πάρει τις αποφάσεις του σχετικά με την υπογραφή ενός νέου μνημονίου και σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει την λαϊκή ψήφο ως άλλοθι για την κωλοτούμπα του, περιμένοντας την επικράτηση του «Ναι».

Φυσικά την πάτησε.

Θα μπορούσε βέβαια να είναι ακόμα καβάλα στο άλογο που λένε, αν δεν ήταν και δεν συμπεριφερόταν σαν πονηρούλης πρόεδρος 15μελούς

. Αν είχε δηλαδή ταχθεί υπέρ του «Ναι» στο δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα θα ήταν καλύτερο γι’ αυτόν και οι πιθανότητες να συνεχίσει αυτοδύναμος μεγάλες.

Επειδή όμως πολλά λέμε και γράφουμε για τον αδίστακτο Αλέξη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια η κυβέρνηση του είχε δεχτεί τον Φλεβάρη την παράταση του προηγούμενου μνημονίου και είχε καταθέσει ως πρόταση στην Κομισιόν ένα 46σέλιδο κείμενο για την υπογραφή μιας νέας συμφωνίας που πολύ απείχε από το προεκλογικό πρόγραμμα και τις αποφάσεις των συνεδρίων του ΣΥΡΙΖΑ.

Για το 46σέλιδο αυτό κείμενο απλά να θυμίσω ότι τις μέρες εκείνες δεν είχαν βγει και πολλά από τα νυν μέλη της ΛΑ.Ε με τα φισεκλίκια στα βουνά για να ξεκινήσουν αντάρτικο.

Υποθέτω ότι, αν γινόταν δεκτό το κείμενο αυτό από τον Σόιμπλε, θα το είχαν -οι περισσότεροι- ψηφίσει στην Βουλή μια χαρά.

Τελευταία, έχω την εντύπωση ότι όλοι μας – εμού συμπεριλαμβανομένου – υπερτιμήσαμε και ερμηνεύσαμε σύμφωνα με το δικό μας επίπεδο συνειδητοποίησης το ΟΧΙ.

Θεωρήσαμε ότι το ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στα μνημόνια είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι η ισχύς του εξαρτάται είτε από το επίπεδο σεβασμού της δημοκρατίας που υπάρχει σε ένα κράτος -εδώ αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει αφού δεν έγινε σεβαστό από την πολιτική ηγεσία- είτε από την θέληση και την δυνατότητα του λαού να το επιβάλλει.

Δυστυχώς, ούτε το τελευταίο έγινε. Και δεν έγινε επειδή δεν φτάνει να μην θέλει κάποιος να είναι τόσο πολύ σκλάβος.

Πρέπει να υπάρχει η κατάλληλη ηγεσία, η κατάλληλη οργάνωση και το κατάλληλο σχέδιο για την απελευθέρωση από την σκλαβιά. Αν υπάρχουν όλα αυτά, λυπάμαι

ειλικρινά πολύ που δεν τα βλέπω. Βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου κανείς – και δικαίως – δεν εμπιστεύεται κανέναν. Χθες παραδείγματος χάρη, είδα την συνέντευξη της Βαλαβάνη -την οποία συμπαθώ- στο ΤΡΡ.

Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν ρίξανε την κυβέρνηση Τσίπρα -αποσύροντας την εμπιστοσύνη τους και φτιάχνοντας ανεξάρτητη κοινοβουλευτική ομάδα πριν από την ψήφιση του τρίτου μνημονίου- δεν είχε να πει τίποτα.

Ούτε καν μια συγγνώμη, όπως θα όφειλε.

Δεν υπάρχει λοιπόν εμπιστοσύνη.

Αυτοί στην «ηγεσία» θα έχουν πάντα δίκιο κι ένα σωρό δικαιολογίες για την ανεπάρκεια τους, εμείς τίποτα.

Μονάχα το «δικαίωμα» να τους ψηφίζουμε για να μας σώζουν!

Ξέφυγα όμως πολύ.

Η κλίμακα της Γλασκώβης είναι μια μέθοδος εκτίμησης του επιπέδου συνείδησης που έχει ο ασθενής, όταν τον φέρνουν στα επείγοντα.

Αποτελεί μια βαθμολόγηση της ικανότητας του να ανοίξει τα μάτια, να αντιδράσει λεκτικά και να κινηθεί φυσιολογικά.

Η ελάχιστη βαθμολογία είναι το 3 και η μέγιστη το 15.

Αυτό το 15 αντιστοιχεί στην «πλήρη συνείδηση», όπου ο ασθενής γνωρίζει τι συμβαίνει στον ίδιο και στο περιβάλλον του, αντιλαμβάνεται τα ερεθίσματα και αντιδρά ανάλογα σε αισθητικό και κινητικό επίπεδο.

Μεταξύ 8 και 14, χαρακτηρίζουμε τον ασθενή ληθαργικό, αφού δεν είναι δραστήριος και παρουσιάζει αργές ή άσκοπες αντιδράσεις στα ερεθίσματα.

Βαθμολογία μεταξύ 3 και 8 σημαίνει κωματώδη κατάσταση και ο ασθενής έχει πλήρη έλλειψη επίγνωσης της κατάστασης του και του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται.

Μπορεί επίσης να αντιδρά ή να μην αντιδρά καθόλου στον πόνο.

Το γεγονός ότι ο Ελληνικός λαός αντιδρά στα επώδυνα ερεθίσματα δεν αρκεί για να μας κάνει χαρούμενους και αισιόδοξους.

Προσωπικά, θα αρχίσω να αισιοδοξώ αν η αποχή στις επικείμενες εκλογές ξεπεράσει το 50%, ο Τσίπρας πέσει κάτω από το 20%, και ακουστούν αρκετές «συγγνώμες» από εκείνους που νομίζουν ότι κρατούν τον Πάπα από τα αρχίδια μόνο και μόνο επειδή είπαν «όχι» ή «παρών» σε δυο ψηφοφορίες στην Βουλή.

Έχουν ευθύνες για όλα όσα έχουν συμβεί και να σταματήσουν να μας κοιτούν αγέρωχα και να σφυρίζουν αδιάφορα.

Ελπίζω να πάρουν το μήνυμα από τις κάλπες.

Θα πρέπει να συμβούν όλα αυτά για να επιστρέψει η όποια αισιοδοξία.

Αλλιώς…

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, ο Τσίπρας έχει πάθει αυτό που παθαίνουν όλοι οι επαγγελματίες ψεύτες: ξεχνάει τα ψέματα που έχει πει και μπερδεύεται. Τη μια λέει πως την απόφαση για τις εκλογές την είχε πάρει πριν τις 12 Ιουλίου, την άλλη λέει πως στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έριξαν την κυβέρνηση. Ηλία, ελπίζω για τον Τσίπρα να ισχύει το “ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται”. Ηλία, έγραψα αμέσως πως τα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας και οι συνεργαζόμενοι οφείλουν μια συγγνώμη στη κοινωνία για την απάτη του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν την λένε. Δεν πειράζει, αυτοί χάνουν. Κακό πράγμα να μη μαθαίνεις τίποτα, όταν περνούν τα χρόνια. Επίσης, κακό πράγμα να μην ακούς. Ηλία, να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.