Με ποιους τελικά είμαι;

Βρε πιτσιρίκο, ώρες ώρες μπερδεύομαι να βρω με ποιους τελικά είμαι. Μου αρέσουν και αυτοί που περνάνε καλά με ένα ποτήρι ούζο και είναι αξύριστοι κάμποσα χρόνια, και αυτοί που δουλεύουν έξυπνα και τίμια και βγάζουν πολλά και μπορεί να πάρουν και ένα ωραίο δώρο στη γυναίκα τους, που αφοσιώνεται ανιδιοτελώς στα παιδιά τους, χωρίς να ξεχνούν και την φτώχεια του πατέρα τους.

Μου αρέσουν και εκείνοι οι ψαγμένοι ολιγαρκείς σε όλα, με λίγα πάθη και λάθη, ορθόδοξοι που ζητούν λίγα από έξω και πολλά από μέσα τους, αλλά και εκείνοι που ζωντανά και ειλικρινά ταλαιπωρούν τον εαυτό τους και τους άλλους, προσπαθώντας να βρουν την αλήθεια τους.

Δεν μου αρέσει ούτε εκείνος που δεν σκέφτεται το κόπο του άλλου και τον καταστρέφει γιατί θέλει την ισοπέδωση-ισότητα με την πρόφαση της ταξικής ανισότητας, ούτε και εκείνος που δεν σκέφτεται τα χτυποκάρδια και την απόγνωση του δόλιου που γεννήθηκε στη λάθος χώρα-ώρα και ψάχνει να βγει από την καταδίκη του.

Τελικά οι μόνοι με τους οποίους είμαι και αισθάνομαι όμορφα είναι οι πρακτικοί της απλής και μη εμπαθούς αλήθειας, από κάθε χώρο, που μπορεί να διαφωνώ μαζί τους ενίοτε αλλά αγαπώ την παρέα τους.

Μακριά, βρε πιτσιρίκο, από επίγειους σωτήρες, ο Θεός να μας φυλάει.

Αλέξης

(Αγαπητέ Αλέξη, εγώ είμαι με αυτούς που δεν ξεχνούν ποτέ από πού έρχονται. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.