Η Γερμανίδα και «Εμείς»

Γεια σου πιτσιρίκο,
Μετά από δικό σου αίτημα, και με αφορμή και το εθνικό πανηγύρι του ΟΧΙ, αποφάσισα να σου γράψω δύο πράγματα για τη Γερμανίδα φίλη μου και τις εντυπώσεις της για τους νεοέλληνες.

Την πρώτη φορά που ήρθε Ελλάδα, έφυγε εντυπωσιασμένη! .

Άνθρωποι ζεστοί, χαμογελαστοί, φιλόξενοι, πρόθυμοι, γεμάτοι ζωντάνια, που σε κάνουν να νιώθεις οικεία και άνετα. Σπίτια με ανοιχτές πόρτες και φαγητό στο τραπέζι.

Απλά να σου πω πως στη Γερμανία, εάν βρίσκεσαι στο σπίτι κάποιου και πλησιάζει η ώρα του φαγητού, είναι ώρα να φεύγεις.

«Οι άνθρωποι εδώ ζουν», μου είπε.

Από τη μεριά μου, προσπαθούσα να τη κάνω να δει πίσω από το περιτύλιγμα και να μη τα βλέπει όλα ρόδινα, αλλά αυτή είχε τυφλωθεί.

Όποτε έλεγα κάτι κακό για το συνάφι μας, μου τα έχωνε κιόλας.

Ε, μετά την τρίτη-τέταρτη φορά που επισκεφθήκαμε την Ελλάδα μου είπε το εξής:

«Γιώργο, κάθε φορά που ερχόμαστε Ελλάδα, συμπαθώ και τους Έλληνες λιγότερο»

Βλέπεις, άρχισε να παρατηρεί και να μας γνωρίζει καλύτερα.

Η έλλειψη παιδείας και η σήψη της κοινωνίας δεν κρύβεται.

Τη βλέπει στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα στις ράμπες για άτομα με ειδικές ανάγκες (έχει ανιψιό), στα πεταμένα σκουπίδια στους δρόμους, στη μαγκιά του Ελληνάρα να καπνίζει όπου γουστάρει, γενικώς στην έλλειψη σεβασμού και στη νοοτροπία του «εγώ είμαι και κανένας άλλος».

Επίσης, έχει βαρεθεί να ακούει για τον Σόιμπλε, τη Μέρκελ, το ηρωικό ΟΧΙ (-όχι του δημοψηφίσματος- και το αίμα των αρχαίων Ελλήνων που κυλάει στις φλέβες μας και είναι απόδειξη του πόσο υπεργαμάτοι είμαστε, ενώ αυτή κουβαλάει το αίμα των ναζιστών.

Επίσης, έχει βαρεθεί να ακούει πως το γερμανικό αίμα που κυλάει στις φλέβες της, δεν ταιριάζει με το χαμογελαστό πρόσωπο της.

Γενικά, διαπίστωσε πως στην Ελλάδα έχουμε κάτι με τα αίματα.

Παρένθεση:
Είναι ένας γύφτος και παντρεύεται. Καλεί λοιπόν έναν άλλο γύφτο, τραγουδιστή, και του λέει. «Μετά το γάμο, που θα πάω τη γυναίκα μου στο κρεβάτι, παίξε ένα τραγουδάκι με αίματα.»
Φτάνει λοιπόν η ώρα και λέει ο τραγουδιάρης «Έματα πως, είσαι μάγκας…»
Κλείνει η παρένθεση

Το γρίφο του χαμόγελου, ο μέσος Έλληνας τον λύνει, όταν του αναφέρουμε πως οι γονείς της γεννήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, σημερινή περιοχή του Καζακστάν.Το ότι ήταν Γερμανοί και ζούσαν σε γερμανικό χωριό, δεν παίζει κανένα ρόλο.

«Α, γι αυτό είναι χαμογελαστός άνθρωπος»

Παρεμπιπτόντως, εδώ άκουσε και για πρώτη φορά πως η ανθρωπότητα, χρωστάει στην Ελλάδα και όχι στη Ρωσία, γιατί «εμείς» σταματήσαμε τους Ναζί. Οι Ρώσοι απλά καθάρισαν τη μπουγάδα, αφού όταν έφτασαν εκεί οι Γερμαναράδες, είχε κρύο και ήταν εξουθενωμένοι από την πoύτσα που τους έριχναν οι Ελληνάρες.

Πλέον μας αποκαλεί «βάρβαρους» και γελάει όποτε ακούει Έλληνα να μιλάει καυλωμένος για τους αρχαίους Έλληνες.

Εδώ να αναφέρω και μια συζήτηση που είχαμε -και με έκανε να αισθανθώ γελοίος- που περιγράφει τον νεοέλληνα και τον τρόπο που σκεφτόμαστε

– Σαλαμίνα…

– Α θύμισέ μου. Την έχω ξανακούσει αυτή τη λέξη;

– Μμ, δεν ξέρω. Δεν έχουμε πάει. Είναι νησί κοντά στην Αθήνα. Α, περίμενε. Μάλλον από τη ταινία που έχουμε δει τους 300. Εκεί που έγινε η ναυμαχία, τότε που «εμείς» πολεμήσαμε ενάντια στους Πέρσες

(Χαμογελάει ειρωνικά)

– Εσείς;

Γέλαγα με τη γελοιότητα μου να πω («we» fought).

Δυστυχώς, αυτό μας περιγράφει.

Γιώργος από Γερμανία

ΥΓ1 Εγώ γίνομαι χορηγός σου εάν θες, αλλά για να μείνεις Ελλάδα.

ΥΓ2. Εξαιρετική ιδέα, δωρεάν διαφήμιση και παρ’ όλα αυτά τζίφος. Περίμενα κι εγώ να δω αν μπορώ να αγοράσω κάτι εδώ που είμαι και να στηρίξω. Ακόμα και να τρέξω να προωθήσω τα προϊόντα σε άλλους Έλληνες ή και ξένους. Πιτσιρίκο, σταμάτα να κάνεις προτάσεις. Γράφε μόνο κείμενα για το πόσο χάπατα είμαστε. Αυτά αρέσουν στο κόσμο.

(Αγαπητέ Γιώργο, σε ευχαριστώ που μου έγραψες για την Γερμανίδα φίλη σου αλλά εγώ άλλα σε ρώτησα και δεν μου απάντησες. Γιώργο, δυο από τους πιο αγαπημένους μου φίλους -δεν λέω «οι πιο αγαπημένοι» γιατί διαβάζουν και οι άλλοι φίλοι μου- είναι Γερμανοί και ζουν μόνιμα στην Ελλάδα. Βασικά, δεν είναι Γερμανοί, είναι άνθρωποι. Και τρέμουν στην ιδέα πως υπάρχει το ενδεχόμενο τα πράγματα να γίνουν τόσο άσχημα στην Ελλάδα που μπορεί να αναγκαστούν να επιστρέψουν στο Βερολίνο. Γιώργο, οι Γερμανοί αγαπούν πολύ τους Έλληνες και την Ελλάδα. Εγώ αυτό έχω διαπιστώσει. Και το δηλώνω. Βέβαια, έχει σημασία για ποιος Γερμανούς και ποιους Έλληνες μιλάμε. Σε ευχαριστώ, Γιώργο, για την χορηγία. Είναι πολλοί οι φίλοι αναγνώστες που μου έγραψαν. Δεν κάνω άλλες προτάσεις. Τέλος. Θα προσπαθήσω να μην είμαι αφελής πια. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.