Ο κύκλος

Γεια σου, ρε πιτσιρίκο,
επανέρχομαι μετά την ανταλλαγή απόψεων περι της αποχής και χάρηκα πολύ με τα κείμενα που διάβασα. Μακάρι να ήμασταν κάπου ολοι αυτοί παρέα να γίνει ένας πιο άμεσος διάλογος ώστε να αποφεύγονται τα κενά και οι απορίες που δημιουργούνται σε ένα κείμενο.

Να ‘μαστε λοιπόν ένα μήνα περίπου μετά την ετυμηγορία της αστικής -επιμένω- κάλπης, και το σχέδιο το γνωστό (ξανα)ξεκινάει.

Η θεωρία του σοκ εφαρμόζεται ακατάπαυστα, επιβάλλουν φόρους υψηλούς και ύστερα τους χαμηλώνουν για να πούμε και ευχαριστώ.

Οι παλιοί φόροι παραμένουν φυσικά -όσοι δεν ανέβηκαν τέλος πάντων- και οι συντάξεις θα πέσουν κι άλλο.

Βέβαια, όταν απο τα 350 πας στα 330, δεν σου φαίνεται και τοσο τραγικό με τόσες μειώσεις που έχεις υποστεί.

Σε λίγο βέβαια θα αρχίσουν και οι διεκδικήσεις και τότε θα μας ξαναπιπιλάνε το μυαλό οτι οι μεν που διαμαρτύρονται ταλαίπωρουν τους δε.

Ότι μια απεργία λειτουργεί σε βάρος της ευρύτερης κοινωνίας και θα στραφεί η μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, ακόμα και αν ταξικά ανήκουν στην ίδια δεξαμενή.

Φυσικά, έτσι ευνοείται η άρχουσα και κυβερνώσα τάξη καθώς αποποιείται τις ευθύνες που δημιούργησε.

Η τακτική ειναι γνωστή: Διαίρει και βασίλευε.

Σπάνε την πλειοψηφούσα τάξη σε πολλα κομμάτια που αλληλοσυγκρούονται, ώστε ο χείμαρρος να γίνει πολλοί παραποτάμοι χωρις δυναμική.

Μυστήριο σχήμα ο κύκλος, εκεί που νομίζεις οτι επιτέλους τερμάτισες βρίσκεσαι πάλι στην αρχή, και μάλιστα με το ίδιο κέντρο ως σημείο αναφοράς, και δυστυχώς θα είμαστε ξανά στο ίδιο εργο θεατές.

Μόνο η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας και ταξικά διαφέρουμε με τους κυβερνώντες και όχι μεταξύ μας.

Όλοι οι υπόλοιποι παλεύουμε για την αξιοπρέπειά μας για αυτό στην επόμενη κινητοποίηση, ας σκεφτούμε οτι αυτοί που διαμαρτύρονται είναι “πληγωμένοι” σαν εμάς κι ας λένε ό,τι θέλουν στο χαζοκούτι.

Μόνο έτσι θα απαγκιστρωθούμε απο τον φαύλο κύκλο που μας κρατά και θα ακολουθήσουμε παράλληλες πορείες.

Μέχρι τη νίκη, μέχρι το τέλος για τους αγώνες που έρχονται.

Μιχάλης Σ. 24

(Αγαπητέ Μιχάλη, πολύ ωραία όλα αυτά που γράφεις αλλά δεν είμαστε πια στο 2010. Είμαστε στο 2015. Έξι χρόνια από την χρεοκοπία και τρία Μνημόνια μετά. Αν τα έγραφες το 2010, θα ήταν πολύ επίκαιρα και αισιόδοξα. Αν ήταν, η αλληλεγγύη θα είχε υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια. Τώρα αποκλείεται, και σου το υπογράφω. Πάλι κινητοποιήσεις, πάλι διαδηλώσεις, πάλι απεργίες μιας ημέρας, πάλι με την ΓΣΕΕ; Ε, όχι. Φτάνει. Για μένα. Στον κύκλο με τα ίδια πράγματα, με τις ίδιες κινήσεις, με τα ίδια λάθη και τα ίδια ψέματα, εγώ δεν θέλω να μπω. Το έχω δει αυτό το έργο. Πολλές φορές. Και ξέρω και το τέλος του. Τελειώνει με απάτες από συντρόφους. Και μετά, πάλι κύκλος. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.