Περί ανταλλακτικής οικονομίας

Φίλε πιτσιρίκο,
Πάει αρκετός καιρός που ανέβασες το καταπληκτικό κείμενο «Έχω μια ιδέα»,όπου έδινες στον κόσμο τεράστια δυνατότητα να δείξει τη δουλειά του, να διαφημίσει την όποια παραγωγή του και σταδιακά, υπό ιδανικές συνθήκες, γιατί όχι να δημιουργηθεί ένα τεράστιο δίκτυο ανταλλακτικής οικονομίας.

Αυτό θα ήταν η καλύτερη -και η μόνη φυσικά- απάντηση στην κρίση και σε όσα μας επιβάλλουν.

Με πορείες, συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες χρόνων και τα ρέστα, αποτέλεσμα: μηδέν εις το πηλίκον.

Αντ’αυτού, παρότι πέρασε τόσος καιρός, οι αναγνώστες έχουν γράψει περί άπειρων ανέμων και υδάτων, αλλά κανείς(!) δεν ασχολήθηκε με τη συγκεκριμένη μεγαλοπρεπή ιδέα σου.

Αυτό μου κάνει αρνητικότατη εντύπωση -πιστεύω και σε σένα- και δείχνει ότι όχι απλά δεν υπάρχει δυνατότητα και βούληση να υπάρξει σοβαρή και μεθοδική αντίδραση σε όσα συμβαίνουν, αλλά ούτε καν το αυτονόητο.

Δηλαδή, αυτό που ήθελες, να βοηθήσεις κάποιους που παράγουν να διαφημιστούν.

Τα λόγια είναι περιττά. Υποθέτω πως στην απάντηση σου πιθανόν να δικαιολογείς την κατάσταση αυτή, αλλά δεν θα μπορώ να ανταπαντήσω.

Έχεις κάνει τα πάντα για να ξυπνήσεις τον κόσμο, η ανταπόκριση είναι μικρή ακόμη αλλά πού θα πάει.

Πάντως σου βγάζω όλα μου τα καπέλα, είσαι παόκι.

Υ.Γ. Επίσης, εκπληκτικό είναι το κείμενο σου «Αδέρφια η νίκη είναι κοντά». Δείχνει απολύτως πώς πρέπει να αντιδράσει ο κόσμος.

Αυτά τα λίγα

Μ.
ΠΑΟΚΙ

(Αγαπητό Παόκι, ο καθένας σε αυτή τη ζωή κάνει ό,τι μπορεί και είναι υπεύθυνος για τις δικές του πράξεις. Δεν δικαιολογώ κανέναν αλλά και δεν θα μπω στην διαδικασία να κρίνω. Λέω να κοιτάξω κι εγώ την δουλειά μου. Αυτό δεν κάνουν όλοι; Έκανα τόσα χρόνια την προσπάθειά μου -αυτό που μπορούσα, τέλος πάντων- αλλά δεν έχω καμία διάθεση να τραβολογάω τους ανθρώπους. Βέβαια, είναι πολλοί που δεν κάνουν το ίδιο με εμένα και έχουν κάτι απαιτήσεις, λες και είμαστε κολλητοί ή τους χρωστάω. Δεν πάει καλά ο κόσμος. Αγαπητό Παόκι, θυμήθηκα ένα σύνθημα -και θα σκάσω αν δεν το γράψω- που φώναζαν τα σκουλήκια στην Θεσσαλονίκη την δεκαετία του ’90: «Τώρα τα παόκια είναι τάβλα, κι είναι κάβλα, κι είναι κάβλα!». Έλα μωρή Παοκάρα! Σε ευχαριστώ, Παόκι. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.