Όλοι με συμβουλεύουν

Πιτσιρίκο, σε διαβάζω κι εγώ on and off από όταν ήμουν ακόμη παιδί· σύντομα τελειώνω φοιτητής! Στην αρχή, σε έβρισκα σε διάφορα περιοδικά που έπαιρναν οι γονείς μου, και στη συνέχεια στο internet. Δεν έχω προσπαθήσει να επικοινωνήσω μαζί σου ξανά, όχι γιατί με κάλυπτες πάντοτε σε όλα ή γιατί δεν είχα κάτι να προσθέσω/αφαιρέσω σε αυτά που έγραφες, αλλά γιατί πολύ απλά δεν με ενδιέφερε αρκετά.

Αυτή την φορά όμως πιστεύω πως σου αξίζει να ακούσεις την άποψη όλων των αναγνωστών και φίλων σου για την επικείμενη αλλαγή στο κλίμα του blog.

Πιτσιρίκο, να μην κρύβεσαι πίσω από ένα πέπλο ηττοπάθειας και απελπισίας γιατί βαρέθηκες να ασχολείσαι με την μιζέρια της χώρας. Δεν αξίζει ούτε σε εσένα να λες ψέμματα στον εαυτό σου, αλλά ούτε και σε εμάς.

Όσο και αν είχαμε παρασυρθεί τον τελευταίο καιρό με το ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέξη Τσίπρα, την Ζωή, τον Βαρουφάκη και τα άλλα τα παιδιά όλοι μας γνωρίζαμε βαθιά μέσα μας πως είμαστε η μικρή, μικρή μειοψηφία.

Και δεν υπάρχει τίποτα λάθος η λυπηρό σε αυτό. Ο κόσμος είναι μεγάλος και μας χωράει όλους. Και τους “προσκυνημένους”, και τους περιθωριακούς και τους παλιανθρώπους και τους σύγχρονους “αγωνιστές” όσο αποτελεσματικοί η μη είναι αυτοί.

Όπως είχε πει και ένας σοφός στις αρχές των ’00s, το internet δεν είναι παρά μια μεγάλη πολυκατοικία, όπου στο κάθε διαμέρισμα μαζεύονται άτομα διαφορετικών πιστεύω και ενασχολούνται με το να επιβεβαιώνουν το ένα το άλλο και να διοχετεύουν το δικό τους, μικρό κομμάτι της Αλήθειας στο σαλόνι τους, τις περισσότερες φορές μάλιστα επίλησμονα για το τι συμβαίνει στα γύρω διαμερίσματα.

Ίσως και να μην το είχε πει ακριβώς έτσι αλλά εγώ μόλις ξύπνησα από hangover και αυτή είναι η καλύτερη απόδοση που μπορώ να σκεφτώ αυτή την στιγμή.

Anyway, είναι στο χέρι μας να επισκεφθούμε όσα περισσότερα σαλόνια μπορούμε και να ανοίξουμε την σκέψη μας όσο γίνεται αλλά και των υπολοίπων μοιράζοντας τις νεοαποκτηθείσες γνώσεις μας μαζί τους.

Και το blog σου, Πιτσιρίκο, είναι ένα ωραίο διαμέρισμα που έχει αρκετά να πει.

Να μην το αλλάξεις.

Μ.

Υ.Γ. Καταλαβαίνω την λύπη σου και αρκετών άλλων που δεν κατάφερε κανείς από τους “αντιμνημονιακούς” (Καζάκης, Ζωή, κ.α) να μπει στη νέα Βουλή, αλλά δεν φταίμε εμείς γι’ αυτό. Αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν καταφέρει να βάλουν στην άκρη τις διαφορές τους και την περηφάνια τους και είχαν έστω συμπράξει πολιτικά, αυτή την στιγμή μπορεί να ήταν όχι απλά μέσα στην Βουλή αλλά και τέταρτο ή τρίτο κόμμα.

Υ.Γ. (2) Να συνεχίσεις να ανεβάζεις τις διάφορες καταγγελίες ή καλέσματα για πορείες που σου στέλνουν διάφοροι αναγνώστες, για τον απλούστατο λόγο πως αρκετοί ενημερώνονται αποκλειστικά από το blog σου και οφείλουν να γνωρίζουν πως η κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα – Καμμένου δεν διαφέρει σε τίποτα από εκείνη των Σαμαρά – Βενιζέλου όσον αφορά διάφορες καταπατήσεις δικαιωμάτων γιατί είναι και οι δυο μνημονιακές.

Αυτά από εμένα, ελπίζω να το διαβάσεις και ας μην δημοσιευτεί. Αρκετές αναλύσεις για το “Έξι χρόνια είναι αρκετά” διαβάσαμε, καταλαβαίνω.

(Αγαπητέ φίλε, από παιδί με διαβάζετε αλλά εσείς τελειώνετε το πανεπιστήμιο και εγώ είμαι ακόμα πιτσιρίκος. Νομίζω πως δεν καταλάβατε τι έγραψα στο κείμενό μου. Εγώ είμαι χαρούμενος που έγιναν έτσι τα πράγματα. Έφυγε ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου. Θα το καταλάβετε το επόμενο διάστημα, όταν επιστρέψω επιτέλους στην Αθήνα, γιατί τώρα δεν ασχολούμαι και πάρα πολύ, αφού έχω καλύτερα πράγματα να κάνω. Δεν είμαι καθόλου λυπημένος για αυτούς που έμειναν εκτός Βουλής. Έγραψα μάλιστα πως είναι καλύτερα που έμειναν εκτός Βουλής – μάλλον δεν το διαβάσατε. Γενικά, άλλα γράφω, άλλα καταλαβαίνετε. Συμβαίνει σε πολύ κόσμο αυτό. Όχι, δεν θα δημοσιεύω πια τα καλέσματα των “συντρόφων”. Να τα ανεβάζουν στα δικά τους μπλογκ και σάιτ. Εγώ δεν τους ζήτησα ποτέ τίποτα, ούτε πρόκειται να τους ζητήσω. Κανείς δεν είναι δεδομένος. Όποιον θεωρήσεις δεδομένο, τον έχασες. Για πάντα. Έχω λάβει άπειρα μέιλ -μεταξύ αυτών και το δικό σας- για το “Έξι χρόνια είναι αρκετά”, οπότε μάλλον κάτι υπάρχει σε αυτό το κείμενο. Μήπως να το ξαναδιαβάσετε; Το μπλογκ μου δεν είναι διαμέρισμα. Αν το θεωρείτε διαμέρισμα, να σας το πουλήσω. Σε πολύ λογική τιμή. Εγώ, πάντως, θα κάνω αυτό που θέλω, και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι. Έτσι κάνω πάντα. Προσφέρθηκα, προσπάθησα, τελείωσε. Πάω παρακάτω. Μπροστά… Σας ευχαριστώ. Να είστε καλά.)

(Έχω πάντα μια απορία με όλους όσοι δίνουν συμβουλές στους άλλους, χωρίς να τους τις ζητήσουν: Γιατί δεν τα κάνουν οι ίδιοι αυτά στη ζωή τους; Εδώ είναι το θέμα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.