Θα νικήσουμε

Γεια σου πιτσιρίκο.
Φέτος βγήκαμε κι εμείς από το καβούκι μας. Το καλοκαίρι πήγαμε στο νησί να τα δούμε με τα μάτια μας. Ύστερα γυρίσαμε στην ξενιτιά. Μαζέψαμε ρούχα, τρόφιμα, ήδη υγιεινής. Τα πολλά τα στέλναμε Ελλάδα. Τα λιγότερα τα στέλνουμε τώρα εδώ στους καταυλισμούς.

Αφήσαμε τις δουλειές μας, πήραμε άδειες και ξαναπήγαμε στο νησί μες στον χειμώνα.

Βγάλαμε ανθρώπους από το νερό. Μας την έπεσαν οι φασίστες. Συνεχίσαμε. Ξαναγυρίσαμε στην ξενιτιά.

Συνεχίσαμε.

Χθες πήγαμε σε έναν καταυλισμό να βρούμε τον χαμένο αδερφό κάποιου που είναι ακόμα στο νησί. 200 χλμ.

“Μακριά είναι” μας λέγανε. “Ρε αυτοί τα πήγαν με τα πόδια” τους λέγαμε.

Φύγαμε τέσσερα αυτοκίνητα γεμάτα πράγματα πήγαμε να τον βρούμε και να του πούμε ότι ο αδερφός του είναι καλά και να τους δώσουμε παπούτσια, ρούχα, φαγητά, κουβέρτες.

Εκεί λοιπόν μας υποδέχτηκαν. Γέλια, χαρές, συγκινήσεις. Όμορφα πράγματα, ανθρώπινα. Όμως, κάτι με βάραινε.

Να τι ήταν:

Ένας που μιλούσε αγγλικά, μας υποδέχτηκε σαν να μας περίμενε με σιγουριά.

Κάτσαμε να τα πούμε, να τους απαντήσουμε ότι μπορούσαμε.

Πού να πάνε. Πώς να μάθουν την γλώσσα. Πώς να συνεχίσουν τις σπουδές τους.

Τους λέγαμε πως δυστυχώς εδώ πληρώνεις και αυτός ο ένας μας έλεγε “γιατί να πληρώσω, είμαι πρόσφυγας”.

Μετά μας έλεγε αυτός για το ταξίδι του. Πως στο νησί έμεινε σε ξενοδοχείο.

Του λέμε “αφού μπορούσες καλά έκανες, γιατί και οι εθελοντές πόσους να περιθάλψουν;”.

“Μπα” μου λέει, “πήγα αλλά έφυγα γιατί είχε πολύ κόσμο, δεν μου άρεσε”.

Μετά μας έλεγε για την κατάσταση εδώ και πως είναι πολλοί με ψεύτικα Συριακά χαρτιά.

Δεν είναι, λέει, Σύριοι κι αν τους βρούμε, να τους καταγγείλουμε στις αρχές, γιατί “το χαλάνε για εμάς τους Σύριους”.

Να τους διώξουνε, γιατί έρχονται. Δεν έχουν πόλεμο.

Δεν έχω κακία για αυτόν τον άνθρωπο. Άνθρωποι της εποχής μας είμαστε όλοι.

Ετσι μας μάθανε, να βάζουμε πρώτα τον εαυτό μας.

Όμως, κάτι μέσα μου βράζει.

Μια τον σκέφτομαι, και λέω είναι το αίσθημα της αυτοσυντήρησης.

Την άλλη τον σκέφτομαι, και λέω δεν υπάρχει “αυτο” στην συντήρηση.

Ή όλοι θα συντηρηθούμε, ή όλοι θα χαλάσουμε.

Μα ένα πράγμα δεν μου βγαίνει από το μυαλό:

Αν ένας πόλεμος, ένας ξεριζωμός και μια προσφυγιά, δεν μπορούν να αλλάξουν έναν τέτοιον άνθρωπο, πόσο βαθιά έχει ριζώσει αυτό το κακό;

Πώς θα το βγάλουμε από μέσα μας;

Ας είναι, εμείς συνεχίζουμε.

Έρχονται απίστευτοι άνθρωποι και, μόλις σταματήσουν, θα γράψουν τραγούδια για τους νεκρούς τους και για τις πατρίδες τους.

Θα γράψουνε βιβλία για τον ξεριζωμό τους και για την ξενιτιά. Θα κάνουνε γειτονιές που θα μυρίζουν με τα φαγητά τους.

Άντε να δούμε.

Άντε μωρέ, να το ξεριζώσουμε το κακό.

Σε χαιρετώ περήφανος που, μόλις βγήκαμε από το καβούκι μας, είχαμε και δυο φίλους που βγήκανε κι αυτοί.

Μεγάλο πράγμα!

Θα νικήσουμε.

Δ.

(Αγαπητέ φίλε, μη σας προκαλεί εντύπωση η συμπεριφορά κάποιων προσφύγων. Οι πρόσφυγες δεν είναι καλοί ή κακοί επειδή είναι πρόσφυγες. Όταν γίνεται πόλεμος, οι άνθρωποι φεύγουν. Όλοι οι χαρακτήρες. Ο πρόσφυγας είναι ένας άνθρωπος σε ανάγκη και είναι ανασφαλής επειδή βάλλεται σχεδόν από παντού. Ειδικά, αν δεν έχει χρήματα. Επίσης, οι πρόσφυγες πολέμου, πριν φτάσουν εδώ, έχουν δει σκηνές και νεκρούς που εμείς δεν πρόκειται -ελπίζω- να δούμε ποτέ στη ζωή μας, πέρα από την τηλεόραση. Είναι το ένστικτο επιβίωσης και αυτοσυντήρησης. Αν έχετε κινδυνέψει κάποια φορά στη ζωή σας, ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Μπορεί να πατήσεις επί πτωμάτων, για να σωθείς. Ο Μίκης Θεοδωράκης έλεγε μια ιστορία ένα καλοκαίρι που πήγαιναν αυτόν και τους συντρόφους του με το πλοίο για εξορία σε ένα νησί και, ενώ τραγουδούσαν στο πλοίο και ήταν όλοι μια γροθιά, όταν έφτασαν στο νησί, σκασμένοι από την δίψα, και τους είπαν πως στην κορυφή του λόφου υπάρχει ένα βαρέλι με νερό και θα πιουν μόνο όσοι προλάβουν, έσπρωχνε ο ένας τον άλλον, για να μπορέσει να φτάσει πρώτος και να ξεδιψάσει. Δεν ήταν καλοί ή κακοί άνθρωποι, απλά πέθαιναν από τη δίψα. Δεν ξέρω αν θα νικήσουμε αλλά εσείς έχετε νικήσει ήδη. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.