Χαωμένο λαϊκό σιχτίρ 2

Τζεντάι πιτσιρίκε καλησπέρα,
Θα χτυπήσω τρείς γκάζες για την σκέψη μου, που βάρεσε τιλτ σαν άλλο φλιπεράκι.
Στη πρώτη γκάζα θα χρειαστώ μόνο τους νάνους του Χάρολντ Πίντερ και την φράση: βρες αυτό που αγαπάς, ονόμασε το ζωή, και ζήσε από αυτό.

Στη δεύτερη μπίλια η κατάσταση βαράει κανόνι και θα πρέπει να τη ρίξω σε ένα από τα βασικά ελαττώματα των κατοίκων των εδώ συνόρων: Το τσουβάλιασμα δηλαδή. Θρασύ τσουβάλιασμα. Τσουβάλιασμα των πάντων.

Παραδειγματίζω με ό,τι μου έρχεται στο μυαλό.

Όσοι οδηγούν Peugeot είναι μ@λάκες, όσοι οδηγούν Renault είναι μ@λάκες που δεν έχουν Peugeot, όσοι φοράνε μαύρα είναι αναρχικοί, όσοι έχουν κινητό με πλήκτρα είναι δήθεν, και, και, και δεν φτάνει ούτε όλο το χαρτί του ντέλικα για να σταματήσει η λίστα.

Ότι να είναι δηλαδή.

Ξέρω τσουβαλιάζω και εγώ τώρα, αλλά έχουμε την επιλογή να κάνουμε παρέα με αυτούς που γουστάρουμε πραγματικά.

Ας αφήσουμε λοιπόν τους άλλους απ’τη στιγμή που δεν μας ενοχλούν να κάνουν ό,τι θέλουν.

Αυτή η άρρωστη κατάσταση του να ασχολούμαστε με πράγματα που δε μας αρέσουν έχει γίνει θρησκεία καρφί στην μαλακία.

Γενικά ας δημιουργούμε με βάση αυτό που μας αρέσει και αγαπάμε και oχι με ότι μας απωθεί.

Ανοίγει η παρένθεση

Είδα μια πολύ ωραία ταινία χτες.

Για πες

Δεν θα σου πω τι μου άρεσε, αλλά τι δεν μου άρεσε.

Όχι φιλενάδα, πες μου τι σου άρεσε, τι είμαι, η σαλιάρα σου;

Κλείνει η παρένθεση.

Την τρίτη γκάζα θα τη χαραμίσω για κάτι που μου άρεσε, μια παράγραφο από το κεφάλαιο «ΠΡΟΣΟΧΗ!» από το βιβλίο , οι πόλεις της κόκκινης νύχτας, που κολλάει κιόλας με την κατάσταση των πραγμάτων γενικά.

Στην Αγγλία, τη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική ο υπερπληθυσμός που έφερε η βιομηχανική επανάσταση αφήνει ελάχιστο χώρο για κοινόβια, που κατά κανόνα υπακούουν σε κρατικούς και ομοσπονδιακούς νόμους και συχνά δέχονται πιέσεις από τους ντόπιους.

Βέβαια, δε γίνεται λόγος πια για “απελευθέρωση από την τυραννία των κυβερνήσεων”, αφού οι κάτοικοι των πόλεων εξαρτώνται απ’ αυτές για τη τροφή, ενέργεια, ύδρευση, μεταφορές, ασφάλεια και ευημερία τους.

Το δικαίωμά σου να ζεις όπου θέλεις εσύ, με συντρόφους που τους διάλεξες ο ίδιος, και με νόμους με τους οποίους συμφωνείς, πέθανε το δέκατο όγδοο αιώνα μαζί με τον Κάπταιν Μίσιον.

Μόνο ένα θαύμα ή μια καταστροφή θα μπορούσε να το αναστήσει.

Δε ζητάω συγνώμη για το χαωμένο λαϊκό σιχτίρ 2,

εύχομαι να είσαι καλά,

Νάντια

(Αγαπητή Νάντια, χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω τη μιζέρια και την άρνηση κάποιων, έχω την εντύπωση πως πολλοί άνθρωποι ασχολούνται με τα αρνητικά και όχι με την δημιουργία και τα θετικά, επειδή ακριβώς η κατάσταση είναι τέτοια που δεν τους επιτρέπει να δημιουργήσουν. Δηλαδή, όταν δεν έχεις να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου ή είσαι πάντα στο όριο, δεν έχεις την ψυχική άνεση να είσαι θετικός και δημιουργικός. Μπορεί και να κάνω λάθος. Για να γράψω κάτι θετικό, διάβασα το τελευταίο βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη “Το βιβλίο της βροχής”, και είναι εξαιρετικό. Για εμένα, το καλύτερό του. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.