Όχι, τα σκυλιά δεν κοιμούνται
Φίλε Πιτσιρίκο, δεν θα σου έστελνα τόσο σύντομα κείμενο ή κάτι σχετικό.
Έχεις δίκιο, φίλε. Δεν υπάρχει καμία σωτηρία, καμία ελπίδα, καμία προοπτική. Ζούμε σε αποικία καθυστερημένων απαίδευτων σιχαμάτων.
Δεν είμαι άνθρωπος της φιλανθρωπίας. Είμαι λάτρης της αλληλεγγύης. Προς όλους και όλα. Έτσι και με τα ζώα.
Έχω 2 σκυλιά. 11 χρονών και τα δύο. Την Αθηνά και την Μαργαρίτα.
Την Αθηνά την είχα πάρει από ένα ζευγάρι φίλων. Η Μαργαρίτα εμφανίστηκε πριν 11 χρόνια έξω από το σπίτι μου. Κουτάβι ταλαιπωρημένο και αδύνατο. Τώρα πια είναι ολόκληρη γυναίκα. Μία κούκλα 40 κιλών. Την έχω βάλει σε δίαιτα τώρα (άσχετο).
Άγρυπνος φρουρός μας και ο πιο φθηνός συναγερμός της αγοράς. Πόσο κοστίζει; Σχεδόν τίποτα. Ένα πιάτο φαί την ημέρα, νεράκι και λίγο παιχνίδι.
Τρέμω στην ιδέα ότι σε λίγα χρόνια δεν θα τις έχω δίπλα μου. Τρέμω…
Και έρχεται αυτή η φώτο -έχω δει πολλές αλλά εδώ γονάτισα- να με κάνει να νιώσω ότι μπορώ να γίνω ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου.
Έχεις δίκιο, φίλε Πιτσιρίκο. Είμαστε, εκτός από χάπατα, ένας λαός απαίδευτος, αμόρφωτος, πρωτόγονος.
Και όπως πολύ σωστά μου έχεις πει, ένας λαός που δεν θέλει να μάθει.
Ένας λαός χάλιας! Ποια Ευρώπη και παπαριές!
Ποιος πολιτισμός και μαλακίες;
Τίποτα φίλε. Είμαστε τελειωμένοι. Εντελώς όμως.
Ξέρω ότι δεν λαμβάνεις τέτοια μηνύματα. Αν το δημοσιεύσεις ποτέ, βάλε ό,τι τίτλο θέλεις. Δεν μπόρεσα να βρω λόγια για τον τίτλο.
Ντρέπομαι που μένω σε αυτή την αποικία βλαμμένων, φίλε. ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ που είμαι μέλος αυτού του σιχάματος. ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ γενικώς.
Από την άλλη, νιώθω και λίγο ανακουφισμένος που υπάρχουν άνθρωποι σαν εσένα που μας δίνεις λίγο βήμα -έως και πολύ- για να πούμε αυτά που θέλουμε και να μάθει και ο κόσμος.
Ίσως, υπάρχει μία μικρή ελπίδα.
Από την άλλη, σκέφτομαι ότι πολύ ασχολήθηκες εσύ, εγώ και μερικοί άλλοι μ’ένα παιχνίδι χαμένο…
Και με αυτά και με αυτά μου ήρθε ένας τίτλος στο μυαλό μου:
“Όχι, τα σκυλιά ΔΕΝ κοιμούνται”.
Να είσαι πάντα καλά φίλε.
Σε ευχαριστώ προκαταβολικά.
Αντώνης
(Αγαπητέ Αντώνη, νομίζω πως ένας τομέας στον οποίο έχουμε βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, ως κοινωνία, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα ζώα. Το κακό έχει μεγάλη δύναμη και δεν μας επιτρέπει να δούμε το πόσο πιο ζωόφιλοι είναι σήμερα οι Έλληνες. Αλλά είναι αλήθεια αυτό. Κοίτα γύρω σου. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που αγαπούν και φροντίζουν τα ζώα, και δεν ξέρω κανέναν που να θέλει να τα βλάψει.
Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα·
μην τάχα σαν εμένα,
κι εκείνα δεν πονούν;
Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.
Aν δεν μιλούν κι εκείνα
κι ο λόγος αν τους λείπει,
μήπως δεν νιώθουν λύπη,
δεν νιώθουν και χαρά;
Μήπως καρδιά δεν έχουν,
στα στήθη τους κρυμμένη,
που τη χαρά προσμένει
κι αγάπη λαχταρά;
Aκόμα κι όταν βλέπω
πως τα παιδεύουν άλλοι,
εγώ θα τρέχω πάλι
με θάρρος σταθερό,
θα προσπαθώ με χάδια
τον πόνο τους να γιάνω,
κι ό,τι μπορώ θα κάνω
να τα παρηγορώ.
Να είσαι καλά, Αντώνη. Και να χαίρεσαι τα κορίτσια σου. Ελπίδα πάντα υπάρχει.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.