Λογοτεχνικοφιλοσοφικά ζητήματα

Αγαπημένε Πιτσιρίκο,
Λοιπόν δεν πάνε πολλά χρόνια που με δυο φίλες στην ιβηρική συζητούσαμε για εσένα. Μια από τις φίλες μου παραπονιόταν ότι, ενώ ξέρεις και είσαι διαβασμένος, κρατάς το ύφος και το περιεχόμενο των κειμένων σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο και δεν εμβαθύνεις.

Αν και είπαμε στη Xoύλια ότι το πιο πιθανό είναι να έχεις συνειδητά διαλέξει αυτό τον τρόπο για να μην καταλήξεις σαν τους ψευτοδιανοούμενους στην Ελλαδάρα το σίγουρο ήταν ότι δεν θα μας έπεφτε πλάκωμα λίγη εμβάθυνση.

Βέβαια, τα χαμόγελα που σκάω με τα κείμενά σου, γιατί γελώντας με τις καταστάσεις δεν σημαίνει ότι δεν πέφτει και δάκρυ για την κατάντια μας/μου κτλ., δεν ανταλλάσσονται με τίποτα. Επίσης καθένας γράφει όπως θέλει και για αυτό μας αρέσει.

Όμως, εχθές το βράδυ διαβάζοντας τα νέα της κοινότητας του μπλογκ σου βρήκα ένα μαγικό γράμμα. Δηλαδή το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα για να το πιστέψω. Ένα φοβερό κείμενο.

Ένα κείμενο περί αισθητικής και πολιτικής και μάλιστα γραμμένο από ψυχίατρο (αν δεν κάνω λάθος). Πιστεύω ακόμα και η Χούλια, ο αυστηρός κριτής θα το παραδεχθεί.

Ένας τύπος που συνδέει την αστρική σκόνη με την ενδοσκόπηση, που περιγράφει τον αποχωρισμό από την «πατρίδα» και τις πεποιθήσεις μας σαν μια διαδικασία μάλλον απαραίτητη για την εξέλιξη του είδους, που ορίζει την πραγματικότητα του καθενός όχι κάπου μακριά από εμάς αλλά εδώ μέσα μας προς/από τα μέσα μας, για να πει πως όση επιστήμη και αν βάλουμε αυτός προτιμά να αφήνει τις αισθήσεις του, να μεσολαβούν αυτές πριν από την «προκατασκευασμένη νόηση».

«Το αν σου αρέσει ή όχι ή δεν συμφωνείς δεν είναι θέμα γνώσης και τεχνικής. Είναι θέμα αισθητικής και ιδεών, χαρακτήρα και πολλών άλλων.»

Εκπληκτικό το κείμενο του Βασίλη θα το ζήλευε και ο Jacques Ranciere που αγωνιά για τον «μερισμό του αισθητού».

Ενώ αυτή η περιγραφή για το σώμα, την ύλη, τις ιδιότητές του και αυτό το κοίταγμα προς τα μέσα θα το ζήλευε και ο Nancy που χρειάστηκε 58 κειμενάκια για να μιλήσει για το σώμα.

«Φανταστείτε να μπορούσαμε να γυρίσουμε τα μάτια μας και να κοιτάμε μέσα μας. Αλλα δεν βλέπουμε μόνο την πραγματικότητα, είμαστε η πραγματικότητα.»

Τα γράφω όλα αυτά, λειψά και όπως όπως, γιατί ενθουσιάστηκα με αυτό το «σπασμένο» κείμενο που ηθελημένα ή όχι αρνείται μια τυπική διαδοχική επιχειρηματολογία και γιατί η διαδικτυακή δημιουργική-καλλιτεχνική κολεκτίβα του Βασίλη μάλλον είναι εδώ, τη νοιώθουμε, την αισθανόμαστε, τη διαβάζουμε καθημερινά και φυσικά δεν περιμένει κάποια επίσημη έναρξη με κάποιο χιπστέρικο ή άλλο τεμπλέιτ. Δηλαδή έτσι λένε οι αισθητήρες.

Καλή συνέχεια στις δημιουργικοκαλλιτενχίες Πιτσιρίκονετ.

Α.

(Αγαπητή φίλη, είναι υπέροχο το κείμενο του Βασίλη. Προήλθε από επιθυμία του Ηλία, στον οποίο και απευθύνεται· ο Ταξιδιώτης είναι ο Ηλίας. Διαφορετικά, ο Βασίλης δεν θα το έγραφε. Τα άλλα κείμενά του είναι σε πιο καθημερινό ύφος και με άλλη θεματολογία. Δεν αναλύει ο Βασίλης, ούτε κάνει επίδειξη των γνώσεών του. Ζει. Και από ό,τι γράφει, δεν είναι υπέρ της ανάλυσης. Κι εγώ δεν είμαι υπέρ της ανάλυσης και το γράφω χρόνια: Ανάλυση-παράλυση. Επίσης, νομίζω πως η πολλή ανάλυση είναι χαρακτηριστικό των ατάλαντων. Όσο για την εμβάθυνση, ισχύει αυτό που σας είχα απαντήσει και την προηγούμενη φορά. Ποτέ δεν κατάλαβα αυτούς που θέλουν να αλλάξουν κάποιον. Εγώ δεν θέλω να αλλάξω κανέναν. Θέλω να αισθάνομαι και να χαίρομαι. Α, και το βασικότερο είναι πως δεν ψάχνω να εντοπίσω το ελάττωμα του άλλου γιατί αυτή είναι μια βαριά ασθένεια που, όποιος την έχει, είναι πάντα δυστυχισμένος και μόνος. Εγώ ψάχνω τα θετικά του άλλου. Στο σχολείο δεν πήγαινα για να αποδείξω πως υπήρχαν θέματα που ο δάσκαλος δεν ήξερε -σίγουρα υπήρχαν- αλλά να μάθω αυτά που ήξερε. Δεν συνεχίζω γιατί θα πέσω στην ανάλυση που με απωθεί. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.