Σαπίλα

Καλημέρα Πιτσιρίκο,
Αφορμή να σου γράψω είναι οι δυό ειδήσεις που έρχονται από την Βόρεια Ευρώπη, η μία από την Δανία και η άλλη από την Φιλανδία. Και οι δύο είναι αποκρουστικές και δείχνουν ακριβώς τη σαπίλα που κυριαρχεί στις Ευρωπαικές κοινωνίες.

Οι Δανοί ακουσαν τους κυβερνήτες τους να απειλούν τους μετανάστες με αναγκαστική δέσμευση σχεδόν του συνόλου των υπαρχόντων τους, ενώ οι Φιλανδοί τους άκουσαν να μιλούν γιά εθελοντική εργασία, ως τρόπο εκμάθησης του τρόπου ζωής στη χώρα.

Οι Φιλανδοί, βέβαια, φρόντισαν να εκμηδενίσουν τις αντιδράσεις, ελέω ανεργίας, και εξήγγειλαν στους πολίτες το εγγυημένο εισόδημα, κόβοντας όμως όλα τα άλλα επιδόματα.

Οι αντιδράσεις σε όλη την Ευρώπη από αναιμικές έως ανύπαρκτες.

Προσωπικά, δεν πίστευα ούτε και τώρα το πιστεύω ότι, αν ξεκινήσει κάτι καινούριο, θα προέλθει από τις Δυτικές κοινωνίες.

Το σάπιο δεν μπορεί να παράξει τίποτα, μόνο μπόχα ή να χρησιμεύσει ως λίπασμα για την ανάπτυξη άλλης μορφής κοινωνιών.

Δεν ξέρω αν το μεταναστευτικό θα είναι το τελικό χτύπημα, όμως κοινωνίες που αρνούνται συστηματικά και κατ’ εξακολούθηση να δουν την πραγματικότητα, οδηγούνται στον αφανισμό.

Οι δυτικές κοινωνίες παριστάνουν τις αθώες ότι δεν γνωρίζουν το δράμα του υπόλοιπου κόσμου. Η υποκρισία και το ψέμα σε όλο της το μεγαλείο.

Τη μιά μερα θα συμμετέχουν σε τηλεμαραθώνιους γιά ενίσχυση προσφύγων, κατά της παιδικής εργασίας, κατά της σύγχρονης δουλείας, γενικά στο μάζεμα πόρων γιά τους άπορους όπου γης, και την επόμενη τρέχουν στην ουρά για να αγοράσουν ενα επώνυμο προιόν, που κατασκευαζεται από εργοστάσια αμφιβόλου ιδιοκτησίας, χρησιμοποιώντας παιδιά, σκλάβους, ανθρώπους που εξαναγκάζονται να δουλεύουν για μισό δολάριο την ημέρα 12-16 ώρες.

Ζω εδώ και 8 χρόνια στην ΝοτιοΑνατολική Ασία περνώντας τον περισσότερο καιρό (6-7 μήνες) στο Βιετνάμ και τον υπόλοιπο χρόνο προσπαθώ να επισκευθώ και να ζήσω με λαούς που ακόμα η λέξη αλληλεγγύη υπάρχει ζωντανή. Λαούς που προσπαθούν να επιζήσουν από τα ψίχουλα που αφήνουν οι πολυεθνικές, καταστρέφοντας τον τόπο τους.

Η δουλειά που κάνω θα μου επέτρεπε να ζω άνετα σε όποια ευρωπαϊκή χώρα θέλω, ας ειναι καλά το διαδίκτυο.

Ποτέ σε όλη μου την ζωή δεν ενοιωσα Ευρωπαίος. Την Ευρωπη των ανισοτήτων, του ρατσισμού, και το αίσθημα της υπεροχής απέναντι στους άλλους, την γνώρισα καλά από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 μεχρι το 2007 που οι επαγγελματικές μου δραστηριότητες στην Ελλαδα με αναγκαζαν να ταξιδεύω τακτικα σε Αγγλία, Σουηδία, Γερμανία πριν και μετα την ενοποίηση, Γαλλία.

Αυτη την έποχή ήταν που άρχισα και τα ταξίδια στην Μαύρη Ήπειρο όχι για δουλειά αλλά απο περιέργεια ξεκινώντας απο το Νίγηρα.

Τότε κατάλαβα το εύρος της ανισορροπίας σε αυτό το κόσμο, παρόλο που δεν ημουν ανυποψίαστος.

Στο τελευταίο μου ταξίδι στην Ευρώπη, το καλοκαίρι που μας πέρασε, έκανα μια μικρή στάση στο Λονδίνο· για μένα πλέον το Λονδίνο δεν διαφέρει σε τίποτα απο τη Μανίλα, μόνο που οι Εγγλέζοι ξέρουν πολύ καλά πώς να κρύψουν τις παραγκουπολεις τους .

Εγώ θα πω κάτι που ίσως φανεί σκληρό σε όσους θέλουν να φύγουν από την Ελλάδα: απλά να ακολουθήσουν το όνειρό τους και να μην είναι πυξίδα τους απλά η φαινομενικά καλύτερη ζωή.

Όπως λες και εσύ, μια φορά ζούμε. Ας κάνουμε αυτό που ποθεί η ψυχή μας και όχι αυτό που μας επιβάλλεται ως πρότυπο.

Όταν νοιώσουν πραγματικά ελεύθεροι, τότε να είναι σίγουροι ότι οπουδήποτε στον κόσμο και να βρίσκονται η ζωή τους θα είναι γεμάτη και ζωντανή.

ΝΙΖ

Ο φίλος από Νοτιοανατολική Ασία
Με έδρα το Βιετνάμ

(Αγαπητέ φίλε, αυτά που λένε οι κυβερνήσεις της Δανίας και της Φινλανδίας για τους πρόσφυγες δείχνουν πως στην Ευρώπη δεν υπάρχει κανένα σχέδιο. Ούτε για τους πρόσφυγες, ούτε για τίποτα. Ακόμα και το βασικό εισόδημα -που μάλλον έχει περισσότερα θετικά παρά αρνητικά στη συγκεκριμένη συγκυρία- θα είναι μια λύση ανάγκης, λόγω της αυξανόμενης ανεργίας, και όχι μια συνειδητή επιλογή για μια δικαιότερη κοινωνία. Η Ευρώπη δεν έχει κανένα σχέδιο, ενώ ντρέπεται να παραδεχτεί την ηγεμονία της Γερμανίας, την οποία δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει. Ουσιαστικά, η Ευρώπη έχει σαπίσει και οι πάντες αναλύουν. Η πολλή ανάλυση είναι χαρακτηριστικό της σαπίλας. Βέβαια, οι δυτικές χώρες έχουν τα όπλα, οπότε, ό,τι όμορφο και να ξεκινήσει στον υπόλοιπο κόσμο, μπορούν να το διαλύσουν. Δεν σάπισε μόνο η Ευρώπη, σάπισε όλος ο πλανήτης, αφού οι πάντες είναι όμηροι του καπιταλισμού. Οι Έλληνες πάνε από χώρα σε χώρα -για να βρουν το καλύτερο-, και στο τέλος θα διαπιστώσουν πως έπρεπε να μείνουν στην Ελλάδα. Γιατί, στον σύγχρονο κόσμο, μπορείς να ζεις στην Ελλάδα, και να μην είσαι στην Ελλάδα. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.