Άλλο προς αλλά

Πιτσιρίκο, μου χεις δώσει έμπνευση να γράψω ποίηση, δεν ξέρω πώς και γιατί, οπότε απλώς θα σου γράφω όταν έχω έμπνευση. Πριν 3 μέρες λοιπόν πέθανε η γιαγιά μου, μάνα του πατέρα μου, αφού πρώτα είχε πεθάνει ο παππούς μου και μετά ο πατέρας μου. Αυτή η γιαγιά έχασε γιο και άντρα και έφτασε τα 91 κουτσά στραβά και έφυγε ήσυχη. Σήμερα λοιπόν σου γράφω για τον θάνατο και πώς τον βλέπω.

Άλλο δεν βλέπουν τα μάτια όταν το σκοτάδι τριγυρίζει τις άδειες μας ψυχές.

Άλλο δρόμο δεν γνωρίζει ο άνθρωπος παρά αυτόν της σιωπής και της απώλειας.

Είναι που η ζωή πάει μόνο μπροστά προς τον θάνατο, επιλογή άλλη δεν έχει κανείς παραμόνο να κοιμηθεί και στα χέρια του θανάτου να πέσει.

Προς την αιώνια λήθη κινείται το σύμπαν ολόκληρο και ποιοι είμαστε εμείς να του φέρουμε αντίρρηση;

Δεν μου λείπουν τα πρόσωπα αυτών που έχασα μα τα τόσα που έζησα μαζί τους και άλλα πολλά ακόμα που δεν έζησα.

Αλλά δεν σταματώ εδώ, θα σηκωθώ και θα προχωρήσω μέσα στην ομίχλη της περιέργης αυτής ζωής και γω, γιατί το τώρα είναι γλυκό και δεν αφήνομαι στο αύριο και στο χτες να χαθώ.

Αθάνατα είναι τα αισθήματα και η ζωή μικρή, μακάρι όλοι να ζούσαμε σε ξέφρενη γιορτή χωρίς φόβο, δισταγμό για την ζωή που μπροστά στον θάνατο μοιάζει σαν μια στιγμή.

Καλή συννεφιασμένη μέρα να έχουμε

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, για τον θάνατο ισχύει αυτό που έγραψε ο Επίκουρος: Το πιο φοβερό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτε για εμάς· στον βαθμό που όσο υπάρχουμε, δεν είναι παρών· κι όταν πάλι είναι παρών εκείνος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς. Βέβαια, ο Γούντι Άλεν έχει διαφορετική άποψη: Δεν είναι που με τρομάζει ο θάνατος. Απλώς, δεν θα ήθελα να είμαι παρών όταν θα συμβεί. Και οι δυο βέβαια, αναφέρονται στον δικό μας θάνατο, όχι στο τι νιώθουμε, όταν πεθαίνουν άνθρωποι που αγαπήσαμε. Αυτό, το «Ποτέ πια», το έχει περιγράψει με ένα μαγικό τρόπο ο Νίκος Καζαντζάκης στο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», όταν ο συγγραφέας μαθαίνει πως ο Ζορμπάς πέθανε. Όσοι αγάπησαν πενθούν. Να είσαι καλά και να φτάσεις στα χρόνια της γιαγιάς σου. Όρθιος.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.