Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία

Γεια σου καλέ μου πιτσιρίκο.
Με στενοχωρεί πολύ που στενοχωριέσαι για την ηλιθιότητα που παρατηρείς γύρω σου και τον ραγιαδισμό. Όμως όσο και να θες εσύ να αλλάξεις υπηκοότητα ή να μείνεις μόνος σου στη χώρα πάλι τίποτα δε θα αλλάξει, τουλάχιστον προς το παρόν. Άσε που είναι κρίμα να μη σε διαβάζουμε γιατί τα γράφεις όλα μια χαρά.

Εμένα, όταν με πιάνουν οι μαυρίλες μου βλέποντας τα χάλια μας, μου έρχεται να πάρω τα βουνά ή να γινόταν ως δια μαγείας να έκλεινα τα μάτια μου και να βρισκόμουνα σ αυτές τις Αφρικανικές φυλές ή τις φυλές του Αμαζονίου που δεν γουστάρουν καθόλου τους πολιτισμένους, και ζούνε ξεβράκωτοι μέσα στη φύση, εργάζονται φυσιολογικά και αφουγκράζονται τη φύση γύρω τους.

Δεν ξέρω πού θα μας οδηγήσει όλη αυτή η ηλιθιότητα.

Πολλές φορές το θάρρος περνάει πολλές γενιές μέχρι να εμφανιστεί.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Το ξέρουνε και οι πέτρες. Αλλά τώρα όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα βρεις από κάτω σκατά.

Όμως, όπως λέει και μια ωραία παροιμία, αν βάλεις τον κώλο σου μάγειρα τι θα φας; Το ξέρεις το μενού.

Εγώ δεν νιώθω καθόλου ραγιάς. Αλλά δεν νιώθω και ελεύθερη. Τις επιλογές των άλλων δεν πρέπει να τις αισθάνεσαι ούτε να τις χρεώνεις ως δικές σου επιλογές.

Άσε που δεν πιστεύω και πολύ στην εθνική συνείδηση.

Εγώ θέλω να είμαι ένας απλός άνθρωπος.

Το μέρος που γεννιόμαστε δεν έχει και τόση σημασία. Θέμα τύχης είναι. Όπου γης πατρίς.

Δεν ψάχνω να βρω τους μακρινούς μου προγόνους για να αποδείξω ότι κατάγομαι από μια σπουδαία γενιά.

Κυρίως με εκφράζει το imagine του Λένον αλλά αυτό δεν έχει και πολλή σημασία στην κοινωνία που ζούμε.

Αν παρατηρήσεις πρώτα τον μικρόκοσμο των ανθρώπων γύρω σου, τους φίλους σου, τους συγγενείς σου, θα καταλάβεις γιατί είμαστε έτσι.

Για να αλλάξει κάτι στην προσωπική ζωή του καθενός πρέπει να είναι ο ίδιος αποφασισμένος να πληρώσει το τίμημα της αλλαγής.

Αν πρέπει να κόψεις το τσιγάρο γιατί σε βλάπτει πρέπει να ζοριστείς.

Αν πρέπει να χάσεις κιλά για την υγεία σου πρέπει να σηκωθείς από τον καναπέ και να αρχίσεις να στερείσαι τις πάστες, τα λάδια και τα βούτυρα. Κάτι πρέπει να χάσεις έστω και προσωρινά για να κερδίσεις κάτι άλλο.

Και αυτό δεν είναι διατεθειμένοι να το κάνουνε πολλοί. Οι νέοι άνθρωποι πεθαίνουν ή από ατυχία ή από ηλιθιότητα. Και έτσι μας μένει η γκρίνια, η κακή μας τύχη και ο θεός που μας μισεί.

Ελπίζω μόνο να μην αρχίσουν να γράφονται και τίποτα καινούργια τραγούδια για την ξενιτιά. Αλλά δεν νομίζω γιατί όλο το μουσικό στερέωμα της χώρας βρίσκεται σε χειμερία νάρκη. Σαν τις αρκούδες ένα πράγμα.

Επίσης με εκφράζει πολύ η ταινία »Η τελευταία έξοδος Ρίτα Χέυγουορθ». Αυτός που ήταν απατεώνας στο τέλος αυτοκτόνησε.

Αυτό πρέπει να γίνει με όλους αυτούς που μας εξαπατούν συστηματικά. Πρέπει να τους οδηγήσουμε στην αυτοκτονία. Πολιτική ή πραγματική δεν έχει σημασία.

Διότι είναι κρίμα να τους απελάσουμε γιατί όλοι αυτοί θα βρούνε τρόπο και θα περνάνε μια χαρά και στο εξωτερικό. Ούτε να τους φυλακίζουμε και να τους πληρώνουμε μια ζωή τη διαμονή και τη διατροφή στις φυλακές.

Ο πρωταγωνιστής όμως της ταινίας ήτανε μεγάλη γάτα και παγίδευσε τον απατεώνα έτσι όπως έπρεπε.

Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τη διαφθορά, δεν πας με το σταυρό στο χέρι γιατί είσαι χαμένος από χέρι.

Οργανώνεις τα πάντα εναντίον τους για να τους φέρεις εκεί που θες εσύ και να τους αποκαλύψεις.

Αλλά αυτό απαιτεί πολιτικούς, δημοσιογράφους, δικαστές υψηλού βεληνεκούς .

Η εικόνα των ελλήνων πολιτικών μας παραπέμπει σε καρτούν. Ο τρόπος που χειρίζονται την πολιτική είναι πλέον μόνο για γέλια και τροφή για σάτιρα. Επίσης οι ξένοι πολιτικοί έχουν κι αυτοί το κατιτίς τους.

Τον Σόϊμπλε τον αδικείς. Εμένα μου θυμίζει τον Χίτλερ σε αναπηρικό καροτσάκι. Το περιβραχιόνιο του αγκυλωτού σταυρού του λείπει και το μουστάκι.

Όταν βλέπω τον Ντάισελμπλουμ να μιλάει, μου θυμίζει αυτό που λέμε στην Ελλάδα ποντικομαμή. Θα μπορούσε να γίνει ολόκληρη στατιστική έρευνα για το πώς βλέπουμε τους πολιτικούς και σε τι μας παραπέμπουν.

Όσο στην Ελλάδα πολλαπλασιάζονται οι Εφιάλτες, τόσο θα αυξάνονται στο εξωτερικό οι Σόιμπλε. Και μιας και δεν εμφανίζεται κανένας Λεωνίδας ακόμα στο προσκήνιο, η κατάσταση θα παραμένει τρισάθλια.

Γι αυτό σου λέω γράφε και άστους να κουρεύονται. Και να παρασύρεις και άλλους να γράψουν γιατί ένας κούκος μόνος του δεν φέρνει την άνοιξη.

Να ξέρεις ότι υπάρχουν πολλές αληθινές ψυχές που σε διαβάζουν.

Ο Ρήγας όταν έγραφε τον Θούριο δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί την επίδραση που θα είχε στις ψυχές των υπόδουλων Ελλήνων.

Όμως, ο Ρήγας χρησιμοποίησε τόσο έντεχνα το λόγο, που τους εμψύχωνε και δεν τους γελοιοποιούσε.

Η μαγκιά είναι να μπορέσεις να σηκώσεις τον ραγιά να δει τον ουρανό. Κι αυτό θέλει τέχνη, μαεστρία και εξυπνάδα.

Φιλιά πολλά

Έφη από Λάρισα

Υ.Γ. Ένα πράγμα που έχω σκεφτεί πολλές φορές είναι να μπορούσα να μπω κρυφά μέσα στα Eurogroup και στις συνόδους κορυφής και να ακούω τί στην ευχή τους λένε τους έλληνες πολιτικούς και χέζονται πάνω τους από το φόβο. Κρίμα που ο Βαρουφάκης δεν μοίρασε τα στικάκια και στον λαό, για να μαθαίνουμε κι εμείς τι τρίχες συζητάνε.

(Αγαπητή Έφη, σε ευχαριστώ για τη συμπαράσταση αλλά σιγά μην στενοχωριέμαι. Εγώ είμαι πολύ χαρούμενος που η Ελλάδα και οι Έλληνες έδειξαν επιτέλους το πραγματικό τους πρόσωπο. Και δεν θέλω να σηκώσω κανέναν. Όποιος θέλει να σηκώσει τους άλλους, ας το κάνει. Εγώ δεν. Και έχω βαρεθεί να μου αναθέτουν διάφοροι -άγνωστοι σε εμένα άνθρωποι- διάφορα. Ας τα κάνουν μόνοι τους. Γιατί δεν τα κάνουν; Καταλαβαίνω πως πολλοί άνθρωποι που με διαβάζουν καμιά δεκαριά χρόνια, νιώθουν μια τρομερή οικειότητα μαζί μου, αλλά κάποιοι από αυτούς ξεχνούν πως αυτοί με διαβάζουν, δεν τους διαβάζω εγώ. Οπότε, δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το ποιοι είναι. Κι ο Ρήγας δεν είναι καλό παράδειγμα γιατί ξεχνάς το τέλος του. Είναι σαν αυτούς που λένε την φράση που αποδίδεται στον Γκάντι -που δεν είναι όμως του Γκάντι-, όπου «Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς». Όλοι αυτοί που επιμένουν πως αυτό το είπε ο Γκάντι, ξεχνούν πως τον Γκάντι τον δολοφόνησαν στο τέλος. Είναι μια σημαντική …λεπτομέρεια αυτή. Έφη, δεν διαλέγω ποιοι θα με διαβάζουν. Μπορεί να διαβάσει ο οποιοσδήποτε. Πάντως, οι μοναδικοί αναγνώστες του μπλογκ για το 2015, ήταν πάνω από 2,6 εκατομμύρια. Εγώ δεν μπορώ να γράφω τι έξυπνοι και καλοί που είναι αυτοί που με διαβάζουν. Ξέρω πως με διαβάζουν και πολλοί σκατάδες. Αλλά αυτό δεν με αφορά και δεν μπορώ να το αλλάξω. Να είσαι καλά, Έφη. Και μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά όλα όσα γράφω. Γράφω για να επιβιώσω. Κι ο έρμος ο συμπατριώτης μου, ο Κάλβος που έγραψε «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» μια μαύρη ζωή έζησε. Και έβαψε μαύρα και τα έπιπλα του σπιτιού του. Σου μιλάω για δυστυχία και μεγάλη μοναξιά. Ο άνθρωπος ήταν μεταξύ αυτοκτονίας και μελαγχολίας. Ούτε τον εαυτό του δεν άντεχε. Καλύτερα χωρίς αρετή και τόλμη λοιπόν. Βουτιά στις αμαρτίες! Όρμα Έφη!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.