Μια όμορφη μέρα

Basel-1Σήμερα ήταν μια όμορφη μέρα, Πιτσιρίκο. Μέσω του blog γνωριστήκαμε με τον Φίλιππο και έφτασε σήμερα η ώρα να βρεθούμε από κοντά στην Βασιλεία, να περπατήσουμε, να συζητήσουμε και να γελάσουμε, να μοιραστούμε σκέψεις και αναμνήσεις. Εγώ μαζί με την ομορφιά μου και την άταχτη μικρή μας, ο Φίλιππος με την γλυκιά σύντροφο του.

Σήμερα λοιπόν λέω να σου γράψω για την άλλη Ελλάδα, εκείνη που έφυγε πριν να δει την χρεοκοπία της χώρας. Εκείνη που έφυγε όχι για να επιβιώσει αλλά για να δημιουργήσει.

Υπάρχει ξέρεις κι εκείνο το κομμάτι των Ελλήνων που επέλεξε την δημιουργία και την ερευνητική εργασία και γνώρισε από πολύ νωρίς στην ζωή του ότι η μαμά πατρίδα δεν νοιάζεται για αυτά τα πράγματα.

Την εποχή λοιπόν που γεννάγανε οι τράγοι, και τα λεφτά υπήρχαν όπως πάντοτε άλλωστε μονάχα για τους «δικούς μας», την ώρα που η φυλή των Καγιέν έκανε party στο Κολωνάκι και στην Μύκονο, κάποιοι έπαιρναν το αεροπλάνο και φεύγαν μακριά.

Ο τόπος δεν χώραγε τα όνειρα τους.

Τον τόπο αυτόν γενικά τον έκαναν μικρό για να μην χωράει τα όνειρα των νέων ανθρώπων.

Μονάχα τα συμφέροντα των εκλεκτών.

Όποιος τολμήσει να καταθέσει κάποιο ουσιαστικό σχέδιο, όποιος φανταστεί πως κάτι μπορεί να φτιαχτεί από την αταξία που τον περιβάλλει κι ύστερα εκφράσει την επιθυμία του να δώσει το είναι του σε αυτό το κάτι, θα βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπος όχι με τον τοίχο της έλλειψης πόρων, όπως τεχνηέντως μας πλασάρουν σαν δικαιολογία οι ανίκητοι ανίκανοι και οι πολύ-πολύ μέτριοι γύρω μας, αλλά με κάτι πολύ χειρότερο και απείρως πιο ισχυρό:

Την νοοτροπία του «έλα μωρέ τώρα» που άνθισε και συνεχίζει να ανθίζει στην νοτιότερη γωνιά της Βαλκανικής.

Το «έλα μωρέ τώρα» που αποστρέφει το βλέμμα και συνεχίζει την φραπεδιά, την πρέφα και την ανοησία.

Το «έλα μωρέ τώρα» που ζει και βασιλεύει έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας.

Σήμερα, εκείνοι που φύγαν νωρίς είναι πολίτες ενός κόσμου κι όχι μιας μόνο χώρας.

Όμως, ακόμα και σήμερα, χρόνια μετά, δεν έχουν πάψει στιγμή να νιώθουν Έλληνες μα με ένα τρόπο πολύ διαφορετικό από εκείνο που μας κάνει ξένους κι απόκληρους στην ίδια μας την πατρίδα.

Μαζί με αυτούς υπάρχουν και πολλοί ξένοι που αγαπούν την Ελλάδα και είναι περισσότερο Έλληνες από τα περισσότερα βρωμερά καθάρματα που καπηλεύονται την ιστορία και τα επιτεύγματα ενός πολιτισμού που γέννησε την φιλοσοφία, την τραγωδία και την κωμωδία, την ισορροπία και την αναλογία ως αρχή δημιουργίας, την ιδέα της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών και όχι των ιδιωτών.

Θα μπορούσαν όλοι αυτοί να ήταν η ελπίδα μας για το αύριο αλλά δυστυχώς δεν είναι. Ολόκληρη η γη αποσυντίθεται πια κάτω από τα πόδια μας.

Ολόκληρη η Ευρώπη χάνεται σαν εικόνα πολιτισμού, ανεκτικότητας και ανθρωπιάς.

Και οι προβακατόρικες ενέργειες μιας άλλης εποχής –όπως εύστοχα παρατήρησε ο Βασίλης σχετικά με τις «επιθέσεις στην Κολωνία»– ξεφυτρώνουν με την ανοχή και το πατρονάρισμα του επίσημου κράτους προκαλώντας ανατριχίλα ξανά.
Για την «μεταναστευτική πολιτική» της Δανίας και της Ελβετίας έχω γράψει λίγες βδομάδες πριν.

Να μην επεκταθώ ξανά. «Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, πες μου ποια είναι η πιο όμορφη» ρωτά η κυρία και η εικόνα της ζαρωμένης γριάς Ευρώπης της προκαλεί δέος και ρίγος. Οπότε μάλλον δεν προλαβαίνουμε​.​

​ A​κόμα κι αν ίσως μπορούσαμε​ κάτι να κανούμε, δεν προλαβαίνουμε​.

Κάποιες χώρες σαν την Ελλάδα έχουν πλημμυρίσει και σκεπαστεί από τα νερά, σε κάποιες άλλες η στάθμη των υδάτων ανεβαίνει επικίνδυνα και φυσικά υπάρχουν κι αυτοί που ανεβασμένοι πάνω στο τραπέζι κοιτούν τους βρεγμένους και τους πνιγμένους ψιθυρίζοντας μέσα από τα δόντια τους λόγια συμπόνιας ή κατάρες.

Μικρή η διαφορά. Αυτό που θα συμβεί θα ξεπεράσει όλες τις προβλέψεις και θα χλευάσει όλους τους μύχιους φόβους.

Όμως, ξέφυγα κι επανέρχομαι. Όταν ζητήσαμε τον λογαριασμό, ένα παλικάρι από την Κρήτη ήρθε και μας έφερε την απόδειξη μαζί με τους καφέδες που παραγγείλαμε.

Οι νέοι -και όχι μόνο- άνθρωποι εγκαταλείπουν μαζικά την χώρα, παλεύοντας με θεούς και δαίμονες σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης και οι κρετίνοι στην Ελλάδα λογομαχούν για το αν τα Χερουβείμ στον παράδεισο της ΕΕ γράφουν τις ζωές των ανθρώπων στο αριστερό ή στο δεξιό τους αρχίδι!

​Κατάντια!​

Και πιθανά θα με ρωτήσεις Πιτσιρίκο, αν όλα αυτά που σου γράφω τα κουβεντιάσαμε σήμερα με τα παιδιά.

Δεν τα κουβεντιάσαμε φυσικά.

Σου έγραψα άλλωστε πως ήταν μια όμορφη μέρα.

Όλα τα φαντάστηκα, αφού πρώτα άκουσα το αντικείμενο της δουλειάς τους.

Πουθενά και ποτέ στην Ελλάδα δεν θα μπορούσαν να κάνουν αυτό που κάνουν σήμερα.

Φιλιά στην Σουζάν και στον Φίλιππο από όλους μας και καλή μας αντάμωση ξανά στην όμορφη Βασιλεία.

Ίσως –ποιος ξέρει– στο τέλος να βρούμε καμιά όμορφη γωνιά στην νότια Κρήτη, να ακούμε ριζίτικα, λύρες και λαούτα και να ρουφάμε την αρμύρα της πιο όμορφης θάλασσας και το γαλάζιο του πιο καθάριου ουρανού.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, πολύ χαίρομαι που γνωρίζεις ωραίους ανθρώπους μέσα από το μπλογκ μου. Αυτό έχει γίνει πολλές φορές μέσα από το μπλογκ αλλά δεν …φαίνεται. Μάλιστα, υπάρχει ένα ζευγάρι -που τώρα είναι στο Λονδίνο- που γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν μέσα από το μπλογκ. Ορίστε, είμαι και προξενήτρα. Πολύ χαίρομαι για τους ανθρώπους που κυνηγούν το όνειρό τους παντού. Ηλία, υπάρχουν πολλοί Έλληνες που έφυγαν έξω πριν την χρεοκοπία -έχοντας, βέβαια, στο μυαλό τους να επιστρέψουν κάποτε- αλλά τώρα δεν μπορούν. Εγκλωβίστηκαν έξω. Μου έχουν γράψει πολλοί τέτοιοι συμπατριώτες μας από όλα τα μέρη της γης· και από τα πιο παράξενα. Και καταλαβαίνω -επειδή δεν είμαι εντελώς χαζός- πως στα μέιλ που μου στέλνουν οι Έλληνες που μετανάστευσαν υπάρχει και η αγωνία μέσα τους σε ποια χώρα θα επιστρέψουν κάποτε. Αν θα υπάρχει δηλαδή η χώρα, για να επιστρέψουν. Τι να πω; Δεν ξέρω. Πάντως, η πιο άγρια ξενιτιά για έναν Έλληνα σήμερα είναι να ζει στην Ελλάδα. Ηλία, αυτό που έχει σημασία είναι να γνωρίζουμε όμορφους ανθρώπους και να περνάμε όμορφες ημέρες μαζί τους. Αυτό είναι όλα. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου. Χαιρετισμούς στον Φίλιππο.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.