Το γατόσπιτο

gatospitoΑγαπητέ Πιτσιρίκο
Μια απ’ αυτές τις πρώτες κρύες βραδιές του Γενάρη είχα ραντεβού με ένα φίλο στον Πειραιά. Είπα να πάω με το λεωφορείο μέχρι το Δημοτικό Θέατρο και την υπόλοιπη διαδρομή, μέχρι το σημείο συνάντησης, να την κάνω με τα πόδια. Το περπάτημα πάντα μου άρεσε. Από μικρός με θυμάμαι να τριγυρνάω στις γειτονιές, να παίρνω τους δρόμους, σχεδόν πάντα μ’ ένα τραγούδι στο στόμα. Κάνει καλό το περπάτημα. Είναι μια αίσθηση ελευθερίας. Και αγχολυτικό. Κυρίως, όμως, σου δίνει την ευκαιρία να παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου στο ρυθμό που ορίζεις εσύ και όχι η κίνηση των δρόμων στην «υπέροχη» πόλη που ζούμε.

Περπατώντας, πάντα κάτι ανακαλύπτεις. Και, κυρίως, καταγράφεις εικόνες, πολλές εικόνες. Παλιότερα καταγράφονταν μόνο στο μυαλό μας, τώρα πια και στα κινητά μας.

Η φωτογραφία που σου στέλνω είναι από την είσοδο μιας πολυκατοικίας. Κάποιος πήρε ένα χαρτόκουτο, το έντυσε προσεκτικά με ένα χοντρό ύφασμα, έβαλε μέσα και μια λευκή πετσέτα και έτοιμο το… γατόσπιτο.

Από πάνω έχει γράψει: «ΓΑΤΟΣΠΙΤΟ, μην το πετάξετε»

Η γατούλα μέσα φαίνεται να απολαμβάνει τη ζεστασιά. Κι εγώ την ωραία εικόνα: μια γατούλα στο σπιτάκι της, μέσα στο καταχείμωνο. Πιο ωραίος και από την εικόνα, ο καλός άνθρωπος που της το έφτιαξε, σκέφτομαι…

Ένα τετράγωνο πιο κάτω συναντάω τον φίλο μου και καθόμαστε για καφέ στη Ζέα. Πριν ανάψω το πρώτο τσιγάρο του δείχνω την φωτογραφία στο κινητό:

– Καταπληκτικό! Μετά, φεύγοντας, θέλω να περάσουμε από κει να το δω κι εγώ…

Επιστρέψαμε από τον ίδιο δρόμο. Η γατούλα εκεί, σχεδόν ακίνητη μέσα στο σπιτάκι της. Το κρύο είχε δυναμώσει. Και ο αέρας.

Κόντευαν μεσάνυχτα. Αποχαιρετώ τον φίλο μου και μπαίνω στο λεωφορείο. Ένας άστεγος μπροστά από μια στολισμένη βιτρίνα προσπαθεί να στήσει το δικό του «χαρτόσπιτο», για να περάσει ακόμη μια νύχτα στο δρόμο.

Σκέφτομαι αυτό που είχε γράψει ο Κούντερα:

“Εμείς που ανατραφήκαμε με τη μυθολογία της Παλαιάς Διαθήκης θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ειδύλλιο είναι η εικόνα που διατηρήθηκε μέσα μας σαν μια ανάμνηση του Παραδείσου… Κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μπορεί να κάνει σ’ ένα άλλο τη δωρεά του ειδυλλίου. Μόνο το ζώο μπορεί επειδή δεν το έδιωξαν ακόμα από τον Παράδεισο…”

Σκέφτηκα και τον Ηλία. Όχι τον αγαπητό φίλο μας από την Εσπερία. Ο Ηλίας ήταν ένα νεογέννητο γατάκι που είχαμε βρει κατατρομαγμένο, πριν αρκετά χρόνια, στον λόφο του Φιλοπάππου. Εγώ, η αδερφή μου και μια φίλη μας.

Η φίλη μας τότε ήταν τρελά ερωτευμένη με ένα αγόρι που τον έλεγαν Ηλία και έτσι δώσαμε στο γατάκι το ίδιο όνομα.

Ο Ηλίας, παρόλη τη φροντίδα μας, έζησε πολύ λίγες μέρες. Πρέπει να ήταν άρρωστο και να μην το είχαμε καταλάβει.

Είχα ρίξει πολύ κλάμα για τον Ηλία. Μας είχαν πιάσει και οι ενοχές μας που δεν τον πήγαμε σε γιατρό. Και από τότε δεν ξαναπήραμε κανένα ζωάκι σπίτι.

Αφιερωμένο στο Νανάκι σου που «έφυγε» πρόσφατα…

Την αγάπη μου.

Παναγιώτης

(Αγαπητέ Παναγιώτη, κι εμένα μου αρέσει να περπατάω 8 με 12 χιλιόμετρα την ημέρα. Τα αδέσποτα του κέντρου της Αθήνας με ξέρουν πολύ καλά· ειδικά, την αριστερή πλαϊνή τσέπη του παντελονιού μου. Κι εσύ με ξέρεις. Διαπίστωσες, πρόσφατα, πως γνωριστήκαμε πολλά χρόνια πριν. Παναγιώτη, έχει βελτιωθεί πολύ η συμπεριφορά των Αθηναίων προς τα ζώα. Επίσης, πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν πια ζώα στο σπίτι τους. Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρός, που είχε έρθει ένας φίλος του πατέρα μου στο σπίτι -ένα σπίτι με τρία σκυλιά, γάτα, άπειρα πουλιά, χελώνες, χάμστερ και διάφορα άλλα ζώα- και, μόλις είδε την γάτα είπε “Έχετε ποντίκια στο σπίτι;”. Δηλαδή, ο μόνος λόγος για να έχεις γάτα -στο δικό του μυαλό αλλά και πολλών άλλων- ήταν να έχεις ποντίκια. Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση στο Νανάκι. Μου λείπει πολύ. Νομίζω πως είναι ακόμα εδώ. Να πάρεις γάτα ή σκύλο στο σπίτι. Στο λέει ένας άνθρωπος που περνάει σήμερα την 41η μόλις μέρα της ζωής του, χωρίς ένα ζώο στο σπίτι του. Και δεν ξέρει πόσο θα το αντέξει ακόμα. Είναι συγκινητικά τα ζώα. Το πιο συγκινητικό είναι ότι δεν ξέρουν πόσο συγκινητικά είναι. Να είσαι καλά, Παναγιώτη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.