Δεν κάνει κρύο στην Κύπρο


Πάντα ήθελα να κάνω μπάνια και τον Φεβρουάριο αλλά στην Αθήνα ήταν κάπως δύσκολο. Στην Κύπρο είναι πιο εύκολο.

Πάω εγώ, βουτάω -μη σας ξεγελάει η αφρικανική σκόνη, η θάλασσα είναι ζεστή-, και μετά τα παιδιά φωνάζουν να βγω να πάμε να φάμε επειδή πεινάνε.

Και επειδή δεν βγαίνω, με απειλούν πως θα με τραβήξουν βίντεο και θα το ανεβάσουν στο YouTube.

Αλλά επειδή με απειλούν πως θα με τραβήξουν βίντεο, εγώ δεν βγαίνω και μας βρίσκει η νύχτα στην παραλία, οπότε βγαίνω στα σκοτάδια.

Έτσι με απειλούσε και η θεία Σοφία στη Ζάκυνθο, όταν ήμουν εφτά χρονών.

Φώναζε η θεία Σοφία “Βγες έξω μωρέ παρμένο να πάμε να φάμεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!”.

Πού να βγω εγώ; Αφού μου άρεσε η θάλασσα.

Και μετά έλεγε η θεία Σοφία “Έβγα έξω, μωρέ βουρλισμένο, να σε σπάσω στο ξύλοοοοοοοοοοοοοοοοοο!!!”.

Γιατί να βγω, αν ξέρω πως θα φάω ξύλο;

Δεν έβγαινα με τίποτα.

Πρώτα την έβαζα να μου υποσχεθεί πως θα μου πάρει παγωτό και μετά έβγαινα. Εν τω μεταξύ, είχαν περάσει 3-4 ώρες με εμένα να κάνω μπάνιο.

Και μπάνιο και παγωτό. Win-Win κατάσταση. Τον είχα διαβάσει καλά τον Τομ Σόγιερ.

Αλλά εδώ στην Κύπρο τα παιδιά ούτε απειλούν να με δείρουν, ούτε παγωτό μου τάζουν. Με απειλούν με το YouTube. Άλλαξαν οι καιροί.

Πάντως, και τώρα που μεγάλωσα, με κυνηγούν να βγω από την θάλασσα. Είμαι σταθερός στις θέσεις μου. Δεν ξεπουλήθηκα.

Από την όμορφη Λεμεσό, θέλω να στείλω στην ταλαιπωρημένη και όμορφη πατρίδα μήνυμα ενότητας και αδελφοσύνης.

Όλα εδώ θα μείνουν, παιδιά.

Σαν λουλούδι κάποιο χέρι θα μας κόψει μιαν αυγή.

Τουλάχιστον να προλάβουμε να κάνουμε κάνα μπάνιο και να φάμε κάνα παγωτό.

Όλοι.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.