Το σημαντικό πράγμα

nΓεια πιτσιρίκο. Ένα από τα επικίνδυνα σπορ που μου αρέσει να επιδίδομαι ειδικά τα τελευταία χρόνια είναι η προσπάθεια να φανταστώ την αλήθεια.

Να δω πως είναι πραγματικά ο κόσμος και να το συγκρίνω με αυτό που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε εμένα και την εικόνα αυτή.

Και όταν κοιτάω σε αυτό που παρεμβάλλεται, νιώθω ένα περίεργο δέος σαν αυτό που νιώθουν αυτοί που φοβούνται το γκρεμό αλλά με μια ανεξήγητη ηδονή πλησιάζουν την άκρη για να ατενίσουν το χάος.

Νιώθω δέος ανακαλύπτοντας την κακοστημένη πλεκτάνη του ψεύδους, απορώντας πως διάολο επιτρέπουν οι άνθρωποι στον εαυτό τους να ζούν αγκιστρωμένοι σε έναν τόσο φθηνό ιστό.

Νιώθω την ηδονή του μπανιστιρτζή που παίρνει μάτι από την ασφαλή του κρυψώνα τη τσόντα.

Οι πολιτικοί, οι κάθε λογής παπάδες, η κουλτούρα, η παράδοση, οι νόρμες, ο αυτοματισμός.

Δεν αποφεύγω όμως και τη ντροπή της έμμεσης συμετοχής στο έργο όσο και να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου οτι δεν είναι έτσι.

Η ντροπή οτι δεν έχω άλλο δρόμο και επιλογή από το να εξηγήσω τον κόσμο στα παιδιά και να τους πω οτι η κοινωνία έχει απαίτηση από αυτά να ζήσουν τη ζωή σε μόνιμο καθεστώς πλάνης και πως, αν αντιδράσουν, μόνο πόνο θα εισπράξουν και πως εγώ δεν συμφωνούσα με όλα αυτά αλλά έχω σαν απόδειξη μόνο τα γαβγίσματα μου.

Ρε, δεν πάνε στο διάλο λέω εγώ! Θα τα πω όλα βρίζοντας και χειρονομώντας και θα το ευχαριστηθώ κιόλας, όπως ακριβώς αυτός που τις τρώει για τα καλά αλλά δε καταλαβαίνει τίποτα γιατί έχει σκυλιάσει τόσο πολύ!

Μπορεί να φάω δέκα αλλά αυτή που θα ρίξω θα την καταευχαριστηθώ!

Θα το καταευχαριστηθώ γιατί το σημαντικό πράγμα που πρέπει να καθορίζει τη ζωή μας είναι η αλήθεια.

Στη Νορβηγία και σε όλο το κόσμο. Με το συμπάθιο αλλά όλα τα άλλα είναι διακοσμητικά.

Τολμώ να πω ότι χάρη αυτής γράφεις εσύ και όσοι σου στέλνουν τις σκέψεις τους στα κείμενα τους.

Χωρίς την αλήθεια ή την αναζήτησή της, η ζωή είναι αγκιστρωμένη στον ιστό, η πορεία της προδεδιαγραμμένη και η σήψη μόνιμος σύντροφος ως τον θάνατο.

Ζωή γλυκιά λοιπόν, και ο τελευταίος που θα φύγει από την Ελλάδα να σβήσει και το φως γιατί τόση δόξα κούρασε.

Νίκος

(Αγαπητέ Νίκο, εσύ εκτιμάς την αλήθεια, εγώ πάλι είμαι σε φάση Μπλανς Ντιμπουά -λίγο πριν την δέσουν και την πάνε στο τρελάδικο-, όπου δεν θέλω αλήθεια, θέλω μαγεία. Νίκο, όσο οι άνθρωποι θα είναι παγιδευμένοι σε ανόητους θεσμούς -κράτη, εκκλησία, γάμος, έθιμα κλπ-, κάπως έτσι θα είναι η ζωή τους. Αλλά αυτά δεν θα κρατήσουν για πάντα. Όπως δεν κράτησε τίποτα για πάντα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.