Για τους ανθρώπους

p lΓράφω και σβήνω αυτές τις μέρες Πιτσιρίκο. Τι να σου πω κι εγώ; Τα είπες εσύ, τα είπαν κι άλλοι. Στις περιπτώσεις τρομοκρατικών επιθέσεων δεν μένουν πολλά να πούμε γιατί τα γεγονότα μας προλαβαίνουν. Ξέρεις θα ξεκινήσω να το δω κυνικά και θα σου πω ότι οι χώρες θερίζουν ό,τι έσπειραν.

Και οι πολίτες που την πλήρωσαν είναι αυτοί που ψήφισαν τις κυβερνήσεις που υποκινούν τους πολέμους και άλλα τέτοια ωραία.

Και μετά θα δω τις εικόνες από το μετρό και το αεροδρόμιο των Βρυξελλών και θα σταματήσω να μιλάω.

Γιατί, τι να πω; Μήπως έχει καμία σημασία το τι θα πούμε;

Μετά από τέτοια γεγονότα βλέπεις τους ανθρώπους να ξεδιπλώνουν αυτό που έχουν μέσα τους.

Είναι ίσως το σοκ, ο φόβος, η αγωνία για το μέλλον;

Ή είναι που η απύθμενη ανοησία τους βρίσκει την ευκαιρία να βγει στην επιφάνεια; Ποιος ξέρει;

Ένα σωρό βλαμμένοι αναπαράγουν βιντεάκια και εικόνες με αποδείξεις για ένα σωρό μπούρδες που βλέπουν σε έγκριτα πατριωτικά – ψεκασμένα σάιτ και τα παρουσιάζουν ως έγκυρες ειδήσεις για το βέβαιο μέλλον.

Τη βέβαιη βλακεία τους μόνο δεν βλέπουν.

Βλέπω ανθρώπους που έχουν σπουδάσει, έχουν πτυχία και μεταπτυχιακά και δεν έχουν τη στοιχειώδη λογική να ελέγξουν αν αυτό που αναπαράγουν και οι ίδιοι είναι αληθινό.

Βίντεο από την επίθεση στο μετρό, μόνο που είναι άλλη επίθεση σε άλλο μετρό, αλλά εντάξει κάπως έτσι θα ήταν και αυτή, τι σημασία έχει αν δεν είναι η ίδια;

Ένας με αραβική φάτσα να πατάει κάτω ένα μωρό, δηλαδή ένας μουσουλμάνος να χτυπά ένα μωρό επειδή οι γονείς του είναι χριστιανοί.

Τι; Δεν είναι έτσι;

Δεν δείχνει αυτό η φωτογραφία; Δεν πειράζει, αυτό θα πούμε ότι δείχνει.

Αυτοί οι άνθρωποι αγχώνονται ότι θα χάσουμε τον πολιτισμό μας, αυτόν που μας έδωσαν ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, οι οποίοι αν μας έβλεπαν από κάπου θα μας είχαν ήδη αποκληρώσει που τίποτα δεν κληρονομήσαμε από τη λογική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων.

Δεν θέλω να μιλήσω για θρησκείες γιατί θα το πάω μακριά.

Ας είχαμε μείνει όλοι στο «Αγαπάτε αλλήλους» και τέλος.

Και για τους χριστιανούς μιλάω, αυτούς που καταριούνται τους μουσουλμάνους μέρα και νύχτα (τι εννοείς δεν επιτρέπει η θρησκεία τις κατάρες;) και τους κοροϊδεύουν που δεν έφαγαν το φαγητό που οι έξυπνοι τους πρόσφεραν και περιείχε χοιρινό.

Οι χριστιανοί που η σχέση τους με τη νηστεία περιορίζεται στη Μεγάλη Παρασκευή που τρώνε καλαμαράκια για να γιορτάσουν το θάνατο του Χριστού τους.

Και προφανώς, κερδισμένοι από αυτή την κατάσταση είναι οι γνωστοί. Αυτοί που θέλουν να κατηγορήσουμε τους πρόσφυγες για τα πάντα. Τους πρόσφυγες.

Άσχετα αν οι τρομοκράτες ήταν για άλλη μία φορά ευρωπαίοι πολίτες.

Δεν βολεύει να φταίει η Ευρώπη, με βάρκα πέρασαν το Αιγαίο. Ούτε οι φράχτες στα σύνορα χρειάστηκαν τελικά; Παράξενο κι αυτό.

Πώς μπορούμε όμως να πατάξουμε το φασισμό μέσα σε αυτό το κλίμα;

Δεν ξέρω, αλήθεια, δεν έχω απάντηση.

Έχεις εσύ; Δηλαδή, εντάξει εγώ θα λέω αυτά που θεωρώ λογικά, κι εσύ το ίδιο και άλλοι το ίδιο. Και μετά;

Μπορούμε να πείσουμε αυτούς που δεν θέλουν να ακούσουν;

Που δεν έχουν τη στοιχειώδη παιδεία ώστε να μάθουν να ακούν το συνομιλητή τους και να σκέφτονται αυτά που τους λέει, ακόμη κι αν είναι αντίθετα με τις δικές τους απόψεις;

Δεν βλέπω τον τρόπο.

Η Ολλανδία, Πιτσιρίκο, είναι πολυπολιτισμική χώρα. Στη γειτονιά μου έχω ανθρώπους από όπου μπορείς να φανταστείς. Και από όλες τις θρησκείες.

Έτσι, νομίζω δηλαδή, δεν έχω ενδιαφερθεί να τους ρωτήσω.

Είναι όλοι σοκαρισμένοι.

Επίσης είναι πολύ καλοί άνθρωποι.

Και αυτοί που μου έχουν φερθεί καλύτερα -όσο καιρό είμαι εδώ- είναι μουσουλμάνοι.

Μου πρόσφεραν βοήθεια σε ένα σωρό πράγματα χωρίς να το ζητήσω.

Προφανώς, και δεν το συσχετίζω αυτό με τη θρησκεία τους. Μόνο με το ήθος τους και την ποιότητα του χαρακτήρα τους.

Θα μπορούσαν να είναι χριστιανοί, βουδιστές, ινδουιστές ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό εννοώ.

Τι νόημα έχει πως λες τον θεό σου;

Καλός άνθρωπος είσαι;

Αν είσαι όλα καλά. Αν δεν είσαι έχεις πρόβλημα.

Τόσο απλό θα έπρεπε να είναι. Απλά, δεν βολεύει.

Αυτά. Και περαστικά μας.

Ελένη

Υ.Γ. Η εικόνα που σου στέλνω μου αρέσει γιατί νομίζω ότι δίνει μία νότα αισιοδοξίας. Την οποία δεν έχω απαραίτητα αυτή τη στιγμή. Αλλά δεν μπορούμε χωρίς αυτή.

(Αγαπητή Ελένη, δεν έχει καμία σημασία τι θα πούμε. Μιλάμε και γράφουμε, για να μην σκάσουμε. Το «Αγαπάτε αλλήλους» είναι πια «Αδιαφορείτε για όλους»· στο τέλος αδιαφορούν και για τον εαυτό τους. Εγώ έχω την εντύπωση πως παρακολουθώ ταινία. Και παρακαλάω να μην χρειαστεί να παίξω. Ελένη, δεν έχω απάντηση. Και δεν έχω αγωνία να έχω απάντηση, γιατί, στο πέρασμα των αιώνων, τα έχουν πει και τα έχουν γράψει όλα -μαζί με τις απαντήσεις και τις ερωτήσεις και χωρίς να υπάρξει η παραμικρή βελτίωση- πολύ σπουδαίοι και μεγαλοφυείς άνθρωποι, τους οποίους εγώ, δυστυχώς, δεν μπορώ να φτάσω. Οπότε, αντιλαμβάνονομαι την ματαιότητα. Τώρα που οι καπιταλοφασίστες τα βρήκαν σκούρα, ανακάλυψαν πάλι την θρησκεία. Αυτοί μετέτρεψαν τον χριστιανισμό στην πιο αιματηρή θρησκεία της ανθρωπότητας. Αλλά οι άλλοι είναι οι κακοί. Ναι παιδιά, όπως τα λέτε. Να είσαι καλά, Ελένη. Κι όπως το λες: καλός άνθρωπος να είναι.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.