Επέτειος

mpourkaΦίλε Πιτσιρίκο,
Για τους αδύναμους μοιάζουν να είναι όλα, στον κόσμο ολόκληρο και όχι μονάχα στη Ελλάδα, τόσο δύσκολα. Η μία ήττα διαδέχεται την άλλη και δεν υπάρχει ούτε ένα φως ελπίδας να ζεστάνει τις καρδιές των κατατρεγμένων και των αδικημένων της γης ετούτης.

Δεν υπάρχει ηγεσία, δεν υπάρχει καν ένα επαρκές θεωρητικό υπόβαθρο που να στηρίζει την νέα «επίθεση» απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα που δείχνει – αντικειμενικά – πιο ευάλωτο και αποσυντονισμένο από ποτέ.

Όμως, παρά τις προσδοκίες των σύγχρονων μας «επαναστατών», το σύστημα δεν πρόκειται να καταρρεύσει από μόνο του.

Κάποιοι πρέπει να το ρίξουν χάμου. Και αυτοί οι «κάποιοι» – ως υπολογίσιμη δύναμη τουλάχιστον – σήμερα δεν υπάρχουν.

Ζούμε αναμφίβολα στην εποχή των τεράτων κι όσο οι μήνες και τα χρόνια περνούν τόσο πιο επικίνδυνα θα γίνονται τα πράγματα.

Το σκίτσο με την Liberté και την Sécurité που έβαλες νομίζω πως τα περιγράφει όλα.

Ο επιθετικός καπιταλισμός του νεοφιλελευθερισμού επιδιώκει –και φαίνεται δυστυχώς να τα καταφέρνει– να εξουδετερώσει όχι μονάχα τα θετικά επιτεύγματα της Οκτωβριανής επανάστασης αλλά και τα κεκτημένα δικαιώματα της Γαλλικής επανάστασης.

Προπαγάνδα, δίχως νόημα καταναλωτισμός, λιτότητα, τρομοφοβία, κοινωνική περιθωριοποίηση είναι τα όπλα που δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν σε απίστευτη κλίμακα οι κρατούντες ενάντια στους λαούς που διαφεντεύουν.

Και δεν υπάρχει πουθενά φως στον ορίζοντα.

Οπότε είναι εξαιρετικά δύσκολο να δώσει κανείς κάποια συμβουλή στον κόσμο του οποίου την ύπαρξη απαξιώνει η κοινωνία στην οποία ζει.

Θυμάμαι μια συνέντευξη του Tariq Ali σχετικά με την αδικία και τις τρομακτικές συνθήκες εκμετάλλευσης που υφίστανται οι συμπατριώτες του στο Πακιστάν.

Έλεγε πως, δεδομένης της ολοσχερούς εγκατάλειψης του φτωχού λαού από όλους, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι ο συνεχής και αδιάκοπος αγώνας ενάντια στην αδικία του συστήματος μέχρι εκείνο να καταρρεύσει.

Βέβαια, αναρωτιόταν κι ο ίδιος για πόσο καιρό μπορούν οι άνθρωποι να συνεχίζουν να αγωνίζονται και ταυτόχρονα να υποφέρουν.

Κι απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε προφανής.

Μοιάζει μάλλον με τον αγώνα του ναυαγού μέσα στην θάλασσα.

Όσο υπάρχει ελπίδα κολυμπά ακατάπαυστα μετά όμως αφήνεται και βουλιάζει στα μαύρα νερά.

Ίσως να είναι κάπως έτσι και με τον λαό μας. Ίσως πάλι όχι.

Σήμερα μία ακόμα επέτειος.

Μια ακόμα επέτειος που γιορτάζουμε την άγνοια για την Ιστορία του τόπου μας.

Κάποιοι που «μένουνε Ευρώπη» επιλέγουν να μην θυμούνται την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους και την Ενετοκρατία.

Κάποιοι άλλοι ξεχνούν την άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς και την Τουρκοκρατία.

Και όλοι μαζί αρνούνται να πιστέψουν πως η επανάσταση του 1821 ηττήθηκε και το κράτος που φτιάχτηκε μετά δημιουργήθηκε κατά παραγγελία των ισχυρών του τότε κόσμου.

Όλοι επιθυμούν να ξεχάσουν πως το ζητούμενο της «εθνικής ανεξαρτησίας» παραμένει και σήμερα – 200 χρόνια μετά – ζητούμενο. Μα έρχεται η πουτάvα η διεθνής γεωπολιτική και στο θυμίζει κάθε στιγμή.

Σου θυμίζει πως είσαι ακόμα ένας θλιβερός και μίζερος ραγιάς.

Όπως και τότε. Με μια ουσιαστική διαφορά.

Κάποτε, την εποχή της επανάστασης, ο τόπος διάλεγε το μέρος που θα πεθάνεις: Αλαμάνα, Γραβιά, Δερβενάκια, Μανιάκι, Μεσολόγγι.

Σήμερα – την εποχή της παγκοσμιοποίησης – διαλέγεις εσύ.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας.

ΥΓ-1 Τουλάχιστον δεν θα φάω σήμερα παστό μπακαλιάρο και σκορδαλιά. Ψήνω μπριζόλες.
ΥΓ-2 Δεν κολλάει με το θέμα, όμως από την μια η μαθήτρια με την μαντήλα στην παρέλαση και από την άλλη το κείμενο της φίλης που διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Κατάρ, με έκαναν να σου στείλω αυτή την φωτογραφία. Είναι όμορφη.

(Αγαπητέ Ηλία, αν δεν επαναστατούσαν οι Έλληνες το 1821, δεν θα είχε δημιουργηθεί το ελληνικό κράτος. Πρώτα έγινε η Επανάσταση και μετά το Ναυαρίνο. Ηλία, ο καπιταλισμός καταρρέει. Η κατάρρευσή του είναι αυτό που ζούμε. Δεν χρειάζεται κανένας αγώνας. Μια χαρά καταρρέει και μόνος του. Ηλία, μην το πεις πουθενά αλλά εμένα μου αρέσουν οι γυναίκες με μαντήλες. Είναι αυτό που λέμε “τώρα μιλάνε τα μάτια”. Να είσαι καλά, Ηλία. Χρόνια πολλά!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.