Οι Έλληνες, οι Ξένοι, κι οι ***

Καλημέρα Πιτσιρίκο,
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγοράκι που εκεί που έπαιζε στην αυλή του σπιτιού του, η μαμά του κι ο μπαμπάς του το άρπαξαν κι έτρεξαν να φύγουν.

Το αγοράκι φαντάζομαι θα έκλαιγε, γιατί δεν καταλάβαινε γιατί στα καλά καθούμενα πρέπει κανείς να εγκαταλείψει το σπίτι του.

Μετά από τρομακτικές κραυγές, φωτιές, θορύβους, περίεργους ανθρώπους -το αγοράκι τα θυμόταν αργότερα μόνο θολά, ως εφιάλτη-, κάποτε έφτασαν σε ένα μέρος που δεν είχε θόρυβο.

Οι γονείς του φαίνονταν κάπως πιο ήρεμοι.

Το αγοράκι πίστεψε ότι θα μπορούσε να ξαναέχει παιχνίδια εκεί.

Τα πράγματα δεν πήγαν όπως κανείς θα περίμενε.

Το αγοράκι κι οι γονείς του ήταν οι μόνοι *** στη μικρή γειτονιά.

Οι περαστικοί στο δρόμο τους αγνοούσαν, καμιά φορά τους έφτυναν.

Ο παντοπώλης δεν τους πουλούσε φαγητά, κι ας είχαν λεφτά – γιατί οι άνθρωποι αυτοί ήταν ***.

Ένας γείτονας αγόρασε ο ίδιος φαγητά και τους πήγε· οι υπόλοιποι, όταν το έμαθαν, τον σακάτεψαν στο ξύλο και τον αποκάλεσαν «προδότη».

Το αγοράκι δεν καταλάβαινε τι σήμαιναν όλα αυτά. Δεν καταλάβαινε, ιδιαίτερα επειδή δεν ένιωθε ότι ήταν διαφορετικό από τα άλλα παιδάκια της γειτονιάς (αυτά που θα ήθελαν να παίξουν μαζί του, αλλά που δεν μπορούσαν γιατί οι γονείς τους τους έλεγαν ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν ***).

Το αγοράκι καταλάβαινε τα πάντα, από την πρώτη μέρα. Κι οι γονείς του το ίδιο.

Άλλωστε, οι άνθρωποι αυτοί – οι ***, όπως τους αποκαλούσαν – ήταν κι οι ίδιοι Έλληνες, από τη Μικρά Ασία. Ελληνικά μιλούσαν κι αυτοί. Το αγοράκι αυτό, ο Θανασάκης, ήταν ο παππούς μου.

Χαιρετίσματα από τη Φινλανδία, οπού κατοικώ (προς το παρόν) ως expatriate και όχι ως ***

Χριστόφορος

ΥΓ. Δεν θυμάμαι πού το διάβασα Πιτσιρίκο, αλλά με σόκαρε: «Ο πόλεμος κατά της βλακείας τελείωσε. Χάσαμε». Πες μου ότι δεν είναι έτσι, να χαρείς.

(Αγαπητέ Χριστόφορε, η συμπεριφορά ενός πολύ μεγάλου μέρους των πολιτών στην Ελλάδα είναι άψογη. Οι Έλληνες στηρίζουν τους πρόσφυγες και θα τους βοηθήσουν να περάσουν τα σύνορα και να πάνε εκεί που επιθυμούν. Κανείς στην ανθρώπινη ιστορία δεν κατάφερε να σταματήσει τους ανθρώπους. Αυτό για τον πόλεμο κατά της βλακείας που τελείωσε και χάσαμε, το έγραψε ο Αρκάς. Σατιρικό και πετυχημένο αλλά δεν είναι έτσι. Είναι αλήθεια η φράση του Νίκου Εγγονόπουλου «οι ηλίθιοι είναι αήττητοι» αλλά το ότι είναι αήττητοι δεν σημαίνει ότι νικάνε. Απλά, δεν χάνουν ποτέ, λόγω της ηλιθιότητάς τους. Η ανθρωπότητα νικάει και προχωράει. Αργά, αργά, αλλά προχωράει. Το προηγούμενο μέιλ ήταν από τον Γιώργο στη Νορβηγία, εσύ είσαι στη Φινλανδία, ο Βασίλης είναι στη Σουηδία. Έχουμε απλωθεί παντού. Εντάξει, ωραία είναι στις σκανδιναβικές χώρες αλλά στη Λεμεσό σήμερα έχει 24 βαθμούς και θα πάω για μπάνιο. Θα βουτήξω και για σας. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.